VII SA/Wa 1052/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi Starosty O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Starosty O. kwotę 377 zł (trzysta siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1052/08 UZASADNIENIE Wojewoda [...] po przeprowadzeniu kontroli terminowości załatwienia sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę fermy indyków na działce Nr [...], gm. B. ustalił, że Starosta [...] nie wydał decyzji kończącej postępowanie w przedmiotowej sprawie. Wniosek inwestora W. W. dotyczący pozwolenia na budowę fermy polegającej na rozbudowie dwóch istniejących budynków w jeden oraz budowie nowego budynku wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...]w dniu 21 czerwca 2007 r., Wniosek o pozwolenie na budowę wycofano po upływie 76 dni od dnia jego wpłynięcia. Wojewoda [...] przyjął, że datą wycofania wniosku o pozwolenie na budowę stanowi dzień 5 września 2007r ponieważ taką datę odnotowano na wniosku. W przedmiotowej sprawie nie wydano decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, która by kończyła postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 21 czerwca 2007r., niemniej Wojewoda [...] przyjął datę wycofania wniosku jako zakończenie postępowania. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, ze postępowanie trwało 6 dni dłużej od terminu 65 dni zobowiązującego właściwy organ, do zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (75 - 65 - 5 = 6) i postanowieniem z dnia 18 marca 2008r. na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) wymierzył Staroście [...] karę pieniężną w wysokości 3.000 zł. Na postanowienie Wojewody [...] zażalenie wniósł Starosta [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 20008r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie stwierdzając w uzasadnieniu, że organ I instancji prawidłowo określił początek biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy -Prawo budowlane na dzień 21 czerwca 2007 r., kiedy do organu wpłynął wniosek inwestora. Wniosek o pozwolenia na budowę został wycofany 5 września 2007 r., czyli po upływie 76 dni od dnia wpłynięcia w/w wniosku. Odliczenie od czasu trwania postępowania 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane oraz 5 dni z tytułu wezwania w trybie art. 64 § 2 Kpa (od dnia wysłania wezwania tj. 23 sierpnia 2007 r. do dnia uzupełnienia tj. 28 sierpnia 2007 r.) wskazuje, że prowadząc przedmiotowe postępowanie Starosta [...] o 6 dni przekroczył termin wynikający z w/w przepisu. Odnosząc się do argumentów zawartych w zażaleniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Powyższy przepis należy zastosować również w przypadku, gdy organ nie wydał decyzji kończącej postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni. W przedmiotowej sprawie organ nie wydał takiej decyzji, mimo faktu wycofania wniosku po upływie 65 - dniowego terminu. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Starosta [...], domagając się jego uchylenia podnosząc, że inwestor z własnej winy nie złożył kompletnego wniosku. W tej sytuacji po wezwaniu inwestora do uzupełnienia wniosku i wobec jego nie uzupełnienia organ przygotował pismo do inwestora, iż wniosek pozostawia bez rozpatrzenia. Jednakże w dniu 05 września 2007 pełnomocnik inwestora złożył pismo, iż wniosek wycofuje. W tej sytuacji strona skarżąca wyjaśniła, ze nie próbowano wręczyć pisma pełnomocnikowi o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia. Zdaniem strony skarżącej Wojewoda w swoim postępowaniu ograniczył się jedynie do matematycznego rachunku porównując datę wpływu wniosku i jego wycofania, nie dokonał oceny całego materiału w kierunku określenia winy inwestora za braki we wniosku oraz dokumentacji, która to przesądzą zgodnie z regulacją art.35 ust.8, że okres ten nie może obciążać organu. Potwierdzeniem winy wnioskodawcy było wycofanie wniosku. W sprawie tej nie została wydana żadna decyzja i karanie, za niewydanie jej w terminie, kłóci się z zapisami art. 35 ust 6 prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 35 Prawa budowlanego ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.). Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 35 ust. 6,7,8 Prawa budowlanego. Zgodnie z brzmieniem ust. 6 w/w artykułu w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Intencją ustawodawcy wprowadzającego ten zapis, była wola nałożenia kary na organ, który wstrzymywał się od wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w sytuacji gdy nie zachodziły przesłanki wymienione w ust. 8 art. 35. Prawa budowlanego. Nakładanie kary ma na celu dyscyplinowanie organu i obligowanie go do wydawania decyzji, w terminach przewidzianych prawem. W niniejszej sprawie organ wyższego stopnia nie wziął jednak pod uwagę, że wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Wycofanie więc przez stronę wniosku o wszczęcie postępowania nawet po upływie 65 dni od daty jego złożenia, a tym samym - cofnięcie zgody na jego prowadzenie skutkuje jego bezprzedmiotowością. Bezprzedmiotowość zaś wymaga umorzenia postępowania - zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. przy czym nie wystarczy tylko odnotowania tego faktu w aktach sprawy. Umorzenie postępowania powinno nastąpić w formie decyzji, przy czym przepis art. 105 § 2 k.p.a. nie przewiduje obowiązku kontrolowania czy weryfikowania przez organ administracji przesłanek, jakimi kieruje się wnioskodawca cofając wniosek i wnosząc o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe. W myśl tego przepisu organ administracji umarza postępowanie jeśli spełnione są łącznie następuje przesłanki: - wniosek o umorzenie wnosi strona, która żądała wszczęcia postępowania, - inne strony postępowania nie sprzeciwiają się temu wnioskowi, - umorzenie postępowania nie naruszy interesu społecznego. W sprawie niniejszej wszystkie te przesłanki mogą być spełnione. Skoro więc inwestor składa oświadczenie o wycofaniu wniosku w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę to postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i obliguje organ do umorzenia postępowania. Zdaniem Sądu fakt wycofania wniosku o wszczęcie postępowania czyni również bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania w sprawie nałożenia na organ kary pieniężnej w przypadku umorzenia postępowania lub przynajmniej przedwczesnym w przypadku innego rozstrzygnięcia organu I instancji. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a oraz art. 152 i 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.