VII SA/Wa 1052/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1052/12 ze skargi D. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy sprostowania danych w kartotece postanawia: przyznać D. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. D. P. wnioskiem z dnia 21 lutego 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wniosek na formularzu PPF został złożony w dniu 15 marca br. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest tam zatrudniony. Jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy jest renta w kwocie 1354 zł. Na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty świadczeń alimentacyjnych, które obecnie płaci w kwocie 811 zł. Wnioskodawca wskazał, że uiszcza po około 500 zł. z tytułu opłat za mieszkanie służbowe. Po dokonaniu ww. opłat wnioskodawca wg oświadczenia nie posiada żadnych środków finansowych. Strona nie posiada majątku, a wymieniony w formularzu lokal mieszkalny o pow. 54 m2 objęty jest wyłącznie przydziałem służbowym. Wnioskodawca dodał, że ciąży na nim także zobowiązanie na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w wysokości 20 000 zł na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. W sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Jednakże z uwagi na wcześniejsze przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie z dnia 3 lipca 2012 r.) niniejszy wniosek należy rozpoznać w oparciu o przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. tj. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż złożenie kolejnego wniosku w sprawie, po rozpatrzeniu wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, dopełnia przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika). W tej sytuacji analizując sytuację materialną strony, należy mieć na uwadze nie tylko aktualne możliwości finansowe dotyczące poniesienia kosztu opłacenia zawodowego pełnomocnika, ale również fakt wcześniejszego zwolnienia strony od kosztów sądowych. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Rozpoznając wniosek D. P. wskazać należy, że strona została zwolniona na wcześniejszym etapie postępowania z kosztów sądowych. Obecnie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową przy rozpoznawaniu kolejnego wniosku strony - złożonego w zakresie ustanowienia zawodowego pełnomocnika - uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku i w tym zakresie. Wnioskodawca jest osobą pozbawioną wolności, która w zakładzie karnym nie pracuje. Dochód który uzyskuje z tytułu renty inwalidzkiej w całości przeznaczany jest na alimenty dla córki i opłaty za mieszkanie służbowe. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawcy nie stać poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym na opłacenie zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.