VII SA/Wa 1055/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Anna Tarnowska - Mieliwodzka, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2004r znak: [...] po rozpoznaniu odwołania M. K. od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2004r, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę: "... południowej części obwodnicy miasta [...] w km od [...] do km [...] w ciągu drogi krajowej nr [...] ...". na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżona decyzja o pozwoleniu na budowę została M. K. doręczona w dniu 12 lutego 2004r w związku z czym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 26 lutego 2004r. Odwołanie zostało złożone w dniu 7 kwietnia 2004r, a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego " sytuacji tej nie zmienia pismo odwołującej się z dnia 24 lutego 2004r, w którym powołując się na art. 111 kpa, wnosi o udzielenie wyjaśnień co do treści decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r". W opinii organu " tylko żądanie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia oraz przysługujących od niej środków prawnych powoduje, iż termin do wniesienia odwołania rozpoczyna bieg później". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł też, że " pismo M. K. z dnia 24 lutego 2004r pomimo, iż zostało przez autorkę napisane w oparciu o art. 111 § 1 kpa nie stanowi w istocie wniosku, o którym mowa w art. 111 § 1 kpa bowiem nie zawiera żądania uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia ani żądania uzupełnienia bądź sprostowania w zakresie pouczenia co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego bądź skargi do sądu administracyjnego". Ma to ten skutek zdaniem organu, iż " brak jest podstaw do uznania, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 111 § 2 kpa, zatem początek biegu terminu do złożenia odwołania należało liczyć nie według tego przepisu, lecz w myśl art. 129 § 2 kpa". Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. K. Skarżąca zarzuca wadliwą interpretację prawa materialnego podnosząc, iż pismo z dnia 24 lutego 2004r stanowiło wniosek o którym mowa w art. 111 § 1 kpa bowiem zaskarżona decyzja nie wymieniała jej jako strony mającej prawo do wniesienia odwołania i nie otrzymała rozdzielnika z wykazem stron. W odpowiedzi jak twierdzi skarżąca, otrzymała pismo z dnia [...] marca 2004r informujące, że jest stroną postępowania administracyjnego czego dowodem jest doręczenie jej decyzji, natomiast rozdzielnik jest integralną częścią decyzji i jest chroniony ustawą o ochronie danych osobowych. Po otrzymaniu powyższego pisma M. K. zgodnie z przepisem art.111 § 2 kpa złożyła odwołanie. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Pozbawienie skarżącej prawa do odwołania w rozpatrywanej sprawie jest ewidentne, skoro Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego twierdzi, iż " pismo M. K. z dnia 24 lutego 2004r pomimo, iż zostało przez autorkę napisane w oparciu o art. 111§1 kpa nie stanowi w istocie wniosku o którym mowa w art. 111§1kpa bowiem nie zawiera żądania uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia ani żądania uzupełnienia bądź sprostowania w zakresie pouczenia co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego bądź skargi do sądu administracyjnego" w związku z czym " brak jest podstaw do uznania, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 111 §2 kpa......". Termin do wniesienia odwołania od decyzji co do której złożono żądanie w trybie art. 111§1 kpa nie zależy od oceny tego żądania przez organ odwoławczy ( wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999r, sygn. akt. I S.A./Kr 217/98, wyrok NSA z dnia 23.10.1998r, sygn. akt. I S.A./Lu 977/97 ). i jest nie do przyjęcia na gruncie wyraźnego brzmienia art. 111 §2 kpa, który mówi, że termin dla strony do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. Odpowiedzią organu może być zarówno decyzja uzupełniająca jak i odmowa uzupełnienia rozstrzygnięcia w formie postanowienia- niezależnie jednak od prawnej formy rozstrzygnięcia, złożenie tego typu wniosku wstrzymuje określony w art. 129 §2 kpa termin do wniesienia odwołania co wynika także z §3 tegoż artykułu stanowiącego, iż przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. Takim przepisem szczególnym jest art. 111 §2 kpa, zgodnie z którym zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia ). W niniejszej sprawie " odpowiedzią" było pismo Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r informujące, iż skarżąca jest stroną postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę co wynika z samego faktu doręczenia jej decyzji, natomiast rozdzielnik w wykazem stron stanowiący integralną część decyzji nie został jej doręczony z uwagi na ochronę danych osobowych. Powyższe pismo skarżąca M. K. otrzymała w dniu 26 marca 2004r, a, odwołanie złożyła w dniu 7 kwietnia 2004r, a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 111§2 kpa. Z uwagi na błędne zastosowanie art. 134 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.