VII SA/Wa 1058/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...]czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania skargę oddala. VII SA/Wa 1058/05 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...], po rozpatrzeniu prośby B. S. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], działając na podstawie art. 58 oraz art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania od w/w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...], nakazującej B. S. rozbiórkę samowolnie dobudowanego do budynku mieszkalnego i gospodarczego garażu na działce nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. K. nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ podniósł, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] została doręczona skarżącej w dniu 27 kwietnia 2005 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem z dniem 11 maja 2005 r. B. S. wniosła odwołanie w dniu 12 maja 2005 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożyła pismem z dnia 23 maja 2005r., wniesionym w dniu 25 maja 2005 r. Organ wskazał, że B. S. uchybienie terminu motywowała śmiercią syna, który jak wynika z załączonego skróconego odpisu aktu zgonu z dnia 13 maja 2005 r., zmarł w dniu 2 maja 2005 r. Zdaniem organu, jeżeli w dniu 12 maja 2005 r. nie istniały przyczyny uniemożliwiające wniesienie odwołania, bowiem w tym dniu zostało ono złożone, to również nie istniały przyczyny nie do przezwyciężenia, które uniemożliwiały skarżącej złożenie w tym samym dniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, stosownie do wymogu art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B. S. Skarżąca podniosła, iż uchybienie jednodniowe terminu do wniesienia odwołania nie było zamierzone, a tylko wynikało "z wielkiej desperacji o własne dziecko." Zdaniem skarżącej "tragiczna śmierć dziecka to nie kaprys i niedbalstwo, a przeszkoda trudna do przezwyciężenia." Ponadto, w ocenie skarżącej, okoliczności losowe, w tym przypadku utonięcie syna i czas jego poszukiwania, dają podstawę do uprawdopodobnienia braku winy i przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W swojej skardze wdała się również w polemikę z rozstrzygnięciem organu nadzoru budowlanego, w przedmiocie nakazu rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przywrócenie terminu uzależnione jest od wystąpienia czterech przesłanek, które muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że niespełnienie choćby jednej z nich, przy równoczesnym dopełnieniu innych przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu. Pierwszą przesłanką jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Drugą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, który wniesie prośbę w formie podania. Trzecią przesłanką przywrócenia terminu jest dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu już nie można przywrócić zgodnie z wyraźnym przepisem art. 58 § 3 kpa. Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin, np. wnieść odwołanie. Czynność procesową należy zatem dopełnić nie czekając na przywrócenie terminu. Tryb wnoszenia odwołania normuje art. 129 kpa, stosownie do którego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...] została skarżącej doręczona w dniu 27 kwietnia 2005 r. Prawidłowo w tej sytuacji organ odwoławczy uznał, iż od tej daty biegł czternastodniowy termin do złożenia odwołania. Odwołanie natomiast zostało złożone w dniu 12 maja 2005 r. tj. z uchybieniem określonego wyżej terminu. W związku z treścią art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie uchybionego terminu B. S. mogła wnieść równocześnie z wniesieniem odwołania lub najpóźniej w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu zasadnie organ odwoławczy ocenił, iż skoro skarżąca w dniu 12 maja 2005 r. złożyła odwołanie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., to należy przyjąć iż jest to data, w której ustała przeszkoda do wniesienia obok środka odwoławczego także wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 24 maja 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) nie mógł być uwzględniony. B. S. wnosząc go w dniu 24 maja 2005 r. uchybiła terminowi siedmiodniowemu liczonemu od dnia ustania przeszkody tj. daty złożenia odwołania (12 maja + 7 dni tj. 19 maja). Zdaniem Sądu w świetle powyższych rozważań rozstrzygnięcie zawarte w kontrolowanym postanowieniu pozostaje w zgodzie z przepisami prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy B. S. uchybiła jednej z wyżej wymienionych przesłanek opisanych w art. 58 kpa, które dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu muszą zajść kumulatywnie. Złożyła wniosek o przywrócenie terminu z uchybieniem wyżej opisanego siedmiodniowego terminu, którego przywrócenie jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.