VII SA/Wa 1060/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi K. G. – Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej skargę oddala VII SA/Wa 1060/06 UZASADNIENIE Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu zdrowia rozstrzygnął [...] grudnia 2005 r. postępowanie prowadzonego w trybie konkursu ofert o zawarcie umów na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjne świadczenie specjalistyczne w zakresie świadczenia w poradni ginekologiczno-położniczej. Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska – K. G., uczestnik konkursu złożył, na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 ze zm.), odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Odwołujący się podniósł, iż naruszono art. 134 ust. 2 w/w ustawy poprzez utajnienie i uniemożliwienie zapoznania się z protokołem kontroli jego gabinetu. Zdaniem skarżącego w protokole kontroli znalazły się błędne dane ( m. in rozmiar pomieszczeń oraz ich wygląd, dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych ), które rzutowały na wynik rozstrzygnięcia konkursu ofert. Odwołujący wskazał, iż naruszono także przepisy art. 148 pkt. 1 w/w ustawy określający kryteria oceny ofert. Podniósł, iż prowadzi gabinet lekarski nieprzerwanie w tym samym miejscu od 1972 r., jest specjalistą II stopnia oraz iż, jego gabinet znajduje się w centrum miasta. Dokształca się, jest laureatem wielu konkursów, pełnił odpowiedzialne funkcje w ośrodkach medycznych, nadal pełni dyżury w szpitalu na oddziale ginekologiczno-położniczym. Skarżący K. G. zarzucił naruszenie art. 153 ust. 1 i art. 154 w/w ustawy, które polegało na potraktowaniu przez organ złożonego protestu od konkretnej czynności jako odwołania. Podniósł on również fakt, iż z niektórymi lekarzami przedłużono kontrakty w formie aneksów do wcześniejszych umów o świadczenie usług medycznych. Decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie uwzględnił odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert ogłoszonego w dniu [...] grudnia 2005 r. na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjne świadczenie specjalistyczne w zakresie świadczenia w poradni ginekologiczno-położniczej. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, iż oferta odwołującego spełniła wszystkie warunki formalnoprawne określone w szczegółowych warunkach postępowania. Jednakże stwierdził iż, Komisja konkursowa dokonała wyboru jednej oferty najkorzystniejszej pod względem kryteriów przedstawionych w ofercie i będących przedmiotem oceny w trakcie postępowania konkursowego. Prezes Funduszu podniósł, iż wybrany przez Komisje świadczeniodawca oferuje świadczenia w specjalnie przystosowanych pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze, z pełnym dostępem dla osób niepełnosprawnych, stanowiących zestaw gabinetów z możliwością wykonania badań USG, z badaniem przepływów przez certyfikowanego specjalistę. Wskazał również, iż świadczenia w pełnym wymiarze godzin wymaganym przez Fundusz będzie wykonywać czterech specjalistów z II stopniem specjalizacji w zakresie ginekologii i położnictwa oraz dwie położne. Oferta która została wybrana otrzymała 55 punktów, natomiast oferta skarżącego otrzymała najniższa liczbę punktów - 41. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. G.. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 134 ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz.U.2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zmianami ) - przez to, że w toku postępowania konkursowego utajniono przed nim i uniemożliwiono mu zapoznanie się z protokołem kontroli jego gabinetu, w następstwie czego błędne dane zawarte w protokole kontroli w sposób zasadniczy rzutowały na wynik postępowania konkursowego. Wskazał na naruszenie przepisu art. 134 ust.2 w/w ustawy przez zastosowanie wadliwych kryteriów oceny gabinetów oraz na naruszenie art. 23a §1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 244 poz. 2080) przez prowadzenie takiej polityki zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, która uniemożliwia pacjentkom wybór lekarza i kontynuowanie leczenia u dotychczasowego lekarza. Skarżący podniósł, iż naruszono art. 7, 8 i 77 Kpa przez nie wyjaśnienie sprawy w stopniu dostatecznym do stanowczego orzekania i w następstwie błędne ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę zaskarżonej decyzji - przez niezasadne uznanie, iż jego gabinet plasuje się na końcu rankingu. Wskazał również, iż organ II instancji nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentacji odwołania przez co naruszył art. 140 w zw. z art. 107 § 3 Kpa. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak wspomniano powyżej sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stosownie do treści art. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. To kryterium stanowić musi również podstawę oceny decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, która zawiera w sobie ocenę legalności i merytorycznej zasadności nie tylko samego rozstrzygnięcia, lecz i postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z natury rzeczy kontroli Sądu nie może podlegać pozaprawna strona rozstrzygnięcia, przy którym, najpierw komisja konkursowa, a potem Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, muszą brać pod uwagę - zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 i art. 148 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) - takie elementy oceny poszczególnych ofert jak ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość, kompleksowość i dostępność, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, czy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, tj. elementy o charakterze ekonomicznym i medycznym. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, a następnie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, mieli prawo do oceny treści oferty skarżącej, czego wyrazem jest wybór tej lub innej oferty. Na podstawie art. 134 ust. 1 w/w ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Natomiast z treści ust. 2 tego artykułu wynika, iż wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Oferta musi być również zbadana pod względem wymogów formalnych. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zakresie podlegającym kontroli sądowej jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w skardze nie znajdują uzasadnienia. Skarżący wskazał, iż w trakcie postępowania naruszono art. 134 w/w ustawy, po przez uniemożliwienie mu zapoznanie się z protokołem kontroli jego gabinetu, w następstwie czego błędne dane zawarte w protokole kontroli w sposób zasadniczy rzutowały na wynik postępowania konkursowego. Ten zarzut nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy ponieważ na protokole kontrolnym widnieje podpis skarżącego, w związku z czym należy stwierdzić, iż skarżący zapoznał się z treścią protokołu – nie zgłosił do niego żadnych uwag. Odnosząc się do zastosowania wadliwych kryteriów ocen oferty skarżącego, należy zauważyć, iż w stosunku do wszystkich oferentów zastosowano te same kryteria ocen, które podobnie jak warunki wymagane od świadczeniodawców, w postępowaniu nie mogą ulec zmianie. Analiza materiału dowodowego przedstawionego w sprawie nie ujawniła wad decyzji , które powodowały jej uchylenie. W trakcie posterowania administracyjnego nie doszło do naruszenia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ani zasad prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w zaskarżonej decyzji dokonał oceny postępowania, jaki i rozstrzygnięcia podjętego przez komisję prowadzącą konkurs ofert oraz przedstawił w uzasadnieniu przyczyn nie wybrania oferty skarżącego. Pozaprawne elementy przedstawionych ofert, takie jak ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość, kompleksowość i dostępność nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Należy podkreślić, iż celem procedury konkursowej jest wybranie oferty najlepszej pod względem uzyskanych punktów, oferta skarżącego uzyskała najniższą ilość punktów. Komisja wybrała ofertę z najwyższa ilością punktów. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił.