VII SA/Wa 1062/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. i T. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę T. B. W dniu 2 kwietnia 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. B. reprezentowanego przez adwokata B. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...]. Skarga ta została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 29 marca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lutego 2012 r. Sąd przekazał ww. skargę do organu przy piśmie z dnia 4 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, liczonego od dnia 29 lutego 2012 r., przypadł dla skarżącego na dzień 30 marca 2012 r. Za datę wniesienia skargi należy zaś przyjąć dzień, w którym skarga została przekazana przez sąd do organu. A zatem, skarga T. B. została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.