VII SA/Wa 1063/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B.Z. i J.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B.A.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał B. i J. Z. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego –zespołu garażowego 5-segmentowego (położonego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] w P.), w części położonej na działce nr ew.[...] w P. i stanowiącego własność B. i J. Z.. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotowy garaż został wybudowany na podstawie stosownego pozwolenia na budowę – obejmującego zespół garażowy 5-segmentowy położony na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] w [...]. B. i J. Z. są właścicielami segmentu garażowego położonego na działce nr [...]. W tym obiekcie wykonana został kotłownia, służąca do ogrzewania budynku gospodarczego położonego na działce nr [...] będącego własnością B. i J. Z.. Pomieszczenie kotłowni o pow. ok. 5,90 m² wydzielone jest z pomieszczenia garażu. W kotłowni znajduje się piec c.o. na drewno i miał węglowy, ponadto wmurowany został komin o wys. ok. 4 m ponad dach garażu. Ściana działowa dzieląca pomieszczenie garażowe na kotłownie i garaż wykonana jest w konstrukcji mieszanej – częściowo murowanej i drewnianej. Po wykonaniu ścianki działowej w kotłowni długość pozostałego pomieszczenia wynosi - 3,16 m, a więc jest mniejsza niż najmniejsza dopuszczalna długość stanowiska postojowego w garażu. Zgodnie z § 104 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny budynki i ich usytuowanie (Dz. U nr 75, poz. 690 ze zm.), stanowiska postojowe w garażu powinny mieć co najmniej szerokość 2,3 m i długość 5,0 m. Tym samym przedmiotowy segment garażowy nie spełnia podstawowej funkcji do jakiej był przeznaczony, tzn. garażu. Przeróbka przedmiotowego garażu miała miejsce w 2006 r., inwestorzy, tj. B. i J. Z. nie przedstawili żadnych dokumentów potwierdzających legalność zmiany sposobu użytkowania części garażu (z garażu na kotłownię). Organ pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] wstrzymał użytkowanie obiektu budowlanego w części należącej do inwestorów i jednocześnie nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do 20 marca 2009 r. dokumentów o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Inwestorzy nie wykonali tego obowiązku. W tych warunkach niezbędne było wydanie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania garażu. Po rozpoznaniu odwołania B. i J. Z. od ww. decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2010r., nr [...], znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zasadnie organ pierwszej instancji, wobec stwierdzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania garażu, postanowieniem z dnia [...]lutego 2009 r. wstrzymał jego użytkowanie oraz nałożył obowiązek przedstawienia dokumentów o których mowa w art. 71 ustawy Prawo budowlane. Następnie, skoro inwestorzy nie przedłożyli żądanych dokumentów, organ pierwszej instancji prawidłowo orzekł o nakazie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania przedmiotowego garażu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że skarżący nie podważają ustaleń organu pierwszej instancji, mieli możliwość zalegalizowania przedmiotowej samowoli, z możliwości tej jednak nie skorzystali, obecnie nie ma już możliwości dokonania legalizacji przedmiotowej samowoli. Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na opisana wyżej decyzję [...] Wojewódzkego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli B. i J. Z.. Wskazali, że decyzja narusza prawo oraz ich interes jako strony. Wnieśli o dokonanie kontroli przedmiotowego garażu, przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego, Departament [...] i ustalenie, czy kotłownia zagraża pozostałym garażom. Dochodzili skontrolowania sąsiednich garaży. Podnieśli potrzebe wszczęcia śledztwa w sprawie pomówień jakich dopuścili się pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem sądowej kontroli były decyzje, które zapadły w trybie procedury przewidzianej w przepisie art. 71a ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, właściwy organ, w drodze postanowienia: wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. W myśl przepisu art. 71 ust. 2 zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego ustalił w sposób niekwestionowany, iż B. i J. Z., samowolnie w 2006r dokonali, zmiany sposobu użytkowania garażu położonego na działce nr ew. [...] w [...], stanowiącego część zespołu garażowego 5-segmentowego Skarżący wydzielili z pomieszczenia garażu kotłownię o pow. ok. 5,90 m²., gdzie ulokowali piec centralnego ogrzewania na drewno i miał węglowy, ponadto wmurowali komin o wys. ok. 4 m ponad dach garażu. Ścianka działowa pomiędzy kotłownią, a garażem jest częściowo murowana, a częściowo drewniana. Po wydzieleniu pomieszczenia kotłowni długość pozostałego pomieszczenia garażowego wynosi 3,16 m. W ocenie Sądu, powiatowy organ nadzoru budowlanego prawidłowo ocenił, że ww. obiekt budowlany stracił swoją pierwotną funkcję garażu. Zgodnie z treścią § 104 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. przepisu stanowiska postojowe w garażu powinny mieć co najmniej szerokość 2,3 m i długość 5,0 m, z zachowaniem odległości między bokiem samochodu a ścianą lub słupem - co najmniej 0,5 m. Tym samym pozostała część garażu o długości 3, 16 m nie spełnia wymagań technicznych dla tego typu obiektu. W sprawie nie jest kwestionowane także to, że zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego garażu wykonana została przez skarżących samowolnie. W ocenie Sądu, w opisanych wyżej okolicznościach, organ nadzoru budowlanego zasadnie wszczął wobec skarżących procedurę zmierzającą do legalizacji dokonanej samowolnie zmiany sposobu użytkowania garażu na kotłownię. I tak, postanowieniem z dnia [...]lutego 2009 r., znak: [...] wstrzymał użytkowanie przedmiotowego garażu i nałożył na właścicieli, B. i J. Z., obowiązek przedstawienia dokumentów o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, określając termin wykonania obowiązku do dnia 20 marca 2009r. Skarżący, w wyznaczonym terminie, nie przedłożyli żądanych dokumentów, zamykając sobie tym samym drogę do legalizacji dokonanej samowolnie zmiany sposobu użytkowania części garażu na kotłownię. Wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją przepisu art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, (...), właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Decyzje wydawane na podstawie ww. przepisów mają charakter związany. Organ nadzoru budowlanego w przypadku zaistnienia przesłanek wskazanych w treści art. 71a ust. 4 ww. ustawy jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W sytuacji, gdy inwestor dokonujący samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku nie przedłożył dokumentacji pozwalającej na legalizację obiektu budowlanego, jedynym sposobem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem jest przywrócenie, w drodze decyzji nakazowej, legalnego sposobu użytkowania danego obiektu budowlanego lub jego części. Sąd stwierdza, że zawarte w skardze zarzuty pozostają bez wpływu na ocenę zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzut, co do stanu pozostałych garaży, w obiekcie garażowym, może być zgłaszany do organu nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu. Zarzut, co do pomówienia skarżących, przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...], może być ewentualnie przedmiotem, odrębnych od procedury administracyjnej postępowań sadowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 cytowanej ustawy.