VII SA/Wa 1064/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska - Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych skargę oddala Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...]Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, (zwany dalej GINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania R.w S.od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, (zwany dalej [...]WINB), z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], nakazującej [...], w terminie do dnia [...] grudnia 2012 r.: 1. Wyznaczyć strefę ochronną zagrożenia strzelnicy garnizonowej typu "A", w kompleksie wojskowym nr [...] S. w celu wykluczenia rażenia pociskami, w tym rykoszetami (odbitkami), osób i mienia, znajdujących się poza obszarem strefy strzelań; obejmujący teren strefy niebezpiecznej, powiększony: a) za kulochwytem głównym - o pas terenu szerokości strefy niebezpiecznej i głębokości do Rz = 3500 m, licząc od linii otwarcia ognia, b) na lewo od strefy niebezpiecznej - o teren w kształcie wycinka kola ograniczony promieniem o długości Rz = 3500 m, wyprowadzonym z punktu przecięcia linii otwarcia ognia i lewej krawędzi strefy niebezpiecznej, odchylonym w lewo od krawędzi strefy niebezpiecznej o kąt 30°, c) na prawo od strefy niebezpiecznej o teren w kształcie wycinka koła ograniczony promieniem o długości Rz = 3500 m, wyprowadzonym z punktu przecięcia linii otwarcia ognia i prawej krawędzi strefy niebezpiecznej, odchylonym w prawo od krawędzi strefy niebezpiecznej o kąt 60°. 2. Wykonać wokół strefy ochronnej zagrożenia strzelnicy garnizonowej ogrodzenie ostrzegawcze z balustrady o wysokości 1,10 m ponad poziom terenu. Na całym obwodzie ogrodzenia strefy zagrożenia umieścić tablice ostrzegawcze (zgodnie z załącznikiem nr 10 (rys. nr 2) do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie - Dz. U. Nr 132, poz. 1479, ze zm. (dalej: rozporządzenie) w następujących miejscach: a) przy wjeździe na teren strefy, b) przy załamaniach linii ogrodzenia, c) w punktach charakterystycznych, takich jak: wierzchołek wzniesienia, przecinka leśna, d) na całej długości ogrodzenia w rozstawie nie przekraczającym 50 m. oraz zakazującej użytkowania, z rygorem natychmiastowej wykonalności, strzelnicy garnizonowej zlokalizowanej na terenie kompleksu wojskowego nr [...] S., stanowiącego teren zamknięty w zarządzie MON, do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W sentencji decyzji GINB wskazał jednak, że utrzymuje w mocy decyzję dnia [...] stycznia 2012 r. [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (znak sprawy: [...]). Z akt sprawy wynika, że w wyniku kontroli ww. strzelnicy [...]WINB decyzją z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] nakazał usunąć stwierdzone nieprawidłowości oraz zakazał użytkowania strzelnicy. Następnie GINB decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...]uchylił w całości decyzję z dnia [...]października 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia ze względu na brak określenia w decyzji wielkości strefy zagrożenia strzelnicy oraz jej oznakowania. W dniu 8 grudnia 2011 r. inspektorzy [...]WINB przeprowadzili ponowną kontrolę strzelnicy. Z kontroli sporządzono protokół [...]. Podczas kontroli obiektu jego zarządca nie przedstawił nowych dokumentów świadczących o prawnym powstaniu strzelnicy. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. [...]WINB, działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) nakazał R. w S. doprowodzenie strzelnicy do stanu wskazanego w sentencji decyzji. Jednocześnie organ I instancji zakazał w trybie natychmiastowym użytkowania strzelnicy garnizonowej, zlokalizowanej na terenie kompleksu wojskowego nr [...] S. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że inspektorzy skontrolowali bezpieczeństwo użytkowania strzelnicy zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, w szczególności z przepisami rozporządzenia. Podniósł ponadto, że głównym aspektem w sprawie jest określenie dla strzelnicy stref ochronnych jako integralnej części obiektu budowlanego (§ 7 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia), w tym parametru Rz - długość promienia wyznaczającego wielkość strefy zagrożenia strzelnicy garnizonowej (§ 2 pkt 15 rozporządzenia). [...]WINB wskazał, że oznaczenie w ateście strzelnicy jej typu jako "A" (tj. do strzelań na odległość do 300 m z postaw strzeleckich "leżąc", "klęcząc" lub "stojąc", do celów stałych, ukazujących się, ruchomych, o liczbie stanowisk strzeleckich do 9) oraz aktualne jej wyposażenie w wymagane budowle zabezpieczające tj.: kulochwyt główny, zabezpieczenia boczne, przesłona pionowa nr 1, kulochwyt dolny przed linią celów najbliższą kulochwytowi głównemu, kulochwyt dolny pod przesłoną nr 1, pozwoliło uznać, że obiekt ten mieści się w III lub IV klasie strzelnic (w zależności od zastosowanego do strzelania typu amunicji). Odpowiednie zakwalifikowanie strzelnicy potwierdza też pismo z dnia [...] maja 2004 r. w którym komisja powołana rozkazem dowódcy [...] Nr [...]z dnia [...] marca 2004 r., dokonała oceny strzelnicy garnizonowej pod względem określenia jej klasy i stref bezpieczeństwa. Z czynności tych został sporządzony protokół, zatwierdzony przez Dowódcę [...]. Komisja w ww. dokumencie zawnioskowała o zakwalifikowanie strzelnicy do klasy III o promieniu strefy zagrożenia Rz-3500m z ograniczeniem prawego kąta do 30° wynikającym z przebiegającej drogi C.. Tym samym przedmiotową strzelnicę garnizonową zaliczono do typu "A" klasy III o długości promienia wyznaczającego wielkość strefy zagrożenia Rz=3500m (zgodnie z § 21 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia). [...]WINB wskazał, że podczas wizji lokalnej oraz na podstawie kopii mapy ewidencyjnej (pismo Szefa R.w S. z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...]) ustalono, że strzelnica posiada wyznaczoną i oznakowaną strefę ochronną zagrożenia, obejmującą teren strefy niebezpiecznej powiększony: - za kulochwytem głównym - o pas terenu szerokości strefy niebezpiecznej i głębokości do Rz=800m, licząc od linii otwarcia ognia, - na prawo od strefy niebezpiecznej - o teren w kształcie wycinka koła ograniczony promieniem o długości Rz=800m, wyprowadzonym z punktu przecięcia linii otwarcia ognia i prawej krawędzi strefy niebezpiecznej, odchylonym w prawo od krawędzi strefy niebezpiecznej o kąt 30°. - na lewo od strefy niebezpiecznej - o teren w kształcie wycinka koła ograniczony promieniem i długości Rz=800m, wyprowadzonym z punktu przecięcia linii otwarcia ognia i lewej krawędzi strefy niebezpiecznej, odchylonym w lewo od krawędzi strefy niebezpiecznej o kąt 30°. Po dokonaniu powyższych ustaleń [...]WINB stwierdził, że oceniany obiekt nie spełnia obowiązującego rozporządzenia z uwagi na niezachowanie długości promienia wyznaczającego wielkość strefy zagrożenia Rz (§ 21 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia), który dla tego typu i klasy strzelnicy wynosi 3500m (obecnie Rz=800m), brak zachowania prawego kąta strefy ochronnej zagrożenia strzelnicy (§ 21 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia), który powinien wynosić 60° (obecnie kąt wynosi 30°), brak odpowiedniego wygrodzenia i oznakowania strzelnicy wokół jej strefy zagrożenia dla długości promienia Rz=3500m (§ 28 rozporządzenia), znajdujący się w strefie ochronnej zagrożenia strzelnicy odcinek drogi wojewódzkiej Nr [...] (§ 22 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). Organ I instancji wskazał, że brak zachowania powyższych parametrów w wyznaczonej strefie zagraża rażeniem pociskami, w tym rykoszetami (odbitkami), osób i mienia, znajdujących się poza obszarem strzelań (§ 20 rozporządzenia) i dlatego też użytkowanie obiektu jako strzelnicy garnizonowej, może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) i zakazał jej użytkowania. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Skarb Państwa – R.w S.. Odwołujący się zarzucił decyzji organu I instancji naruszenie prawa materialnego poprzez zastosowanie rozporządzenia, które w niniejszej sprawie nie powinno mieć zastosowania, a także naruszenie art. 6 kpa i art. 8 kpa. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, a także o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji. GINB decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji GINB wskazał, że wyjątkowy charakter obiektu budowlanego, jakim jest strzelnica garnizonowa, rodzaj i rozmiar niebezpieczeństwa związanego z jej użytkowaniem, zobowiązują organ nadzoru budowlanego do daleko idącej wnikliwości i ostrożności w ocenie występujących nieprawidłowości, jak też wymuszają konieczność ekstrapolacji mogących wystąpić, w konsekwencji niezgodnego z prawem użytkowania przedmiotowej strzelnicy, zagrożeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. W stosunku do spornej strzelnicy jej zarządca nie udokumentował podstaw prawnych powstania jej powstania. Z informacji zawartej w ateście strzelnicy garnizonowej "[...]" z dnia [...] czerwca 2011 r. wiadomo jedynie, że strzelnica była zmodernizowana na podstawie dokumentacji technicznej opracowanej przez Wojskowe Biuro Projektów Budowlanych w B. w roku 1983 - zamierzenie nr [...]. GINB przytoczył art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), z którego wynika, że roboty budowlane (w tym remont), z wyjątkiem rozbiórek, można było rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy zauważył, że zarządca strzelnicy nie przedstawił decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny w związku z ew. ustanowieniem strefy ochronnej dla strzelnicy (o której mowa w art. 21 ust 3 w związku z art. 24 Prawa budowlanego z 1974 r.), pozwolenia na przebudowę (modernizację) czy pozwolenia na użytkowanie (art. 42 ust 2 ww. ustawy). Zaistnienie powyższych okoliczności spowodowało, że organ I instancji miał obowiązek doprowadzić obiekt budowlany do stanu zgodnego z prawem. Dalej GINB przytoczył treść § 7 ust. 1 pkt 6 w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, z których wynika, że strefy ochronne stanowią integralny element obiektu budowlanego, jakim jest strzelnica garnizonowa, a co za tym idzie brak wyznaczenia i ogrodzenia takich stref stanowi o naruszeniu ww. warunków technicznych. Zgodnie z § 20 rozporządzenia strefy, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia, wyznacza się dla każdej strzelnicy garnizonowej w celu wykluczenia rażenia pociskami, w tym rykoszetami (odbitkami), osób i mienia, znajdujących się poza obszarem strefy strzelań. GINB wskazał, że w związku z tym, że strzelnica nie posiada wyznaczonej strefy ochronnej istnieje realne zagrożenie, że dalsze jej użytkowanie może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Ponadto, jak przyjął GINB, sporną strzelnicę garnizonową o stałej linii otwarcia ognia, służącą do strzelań na podległość 300 m, o 9 stanowiskach strzeleckich, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, należało zakwalifikować do typu "A". Powyższe potwierdza klasyfikacja zastosowana przez użytkownika w Ateście strzelnicy garnizonowej "[...]" z dnia [...] czerwca 2011 r. - pkt. 1.1. Strzelnica garnizonowa składa się m.in. z: kulochwytu głównego, zabezpieczeń bocznych, strefy strzelań: - linia celów, - linia otwarcia ognia, - przesłona pionowa nr 1 i 2, - kulochwyt dolny: a) pod przesłoną pionową nr 1, b) przed linią celów, Powyższe, zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia, tabela nr 1 wiersz 2, pozwoliło na zakwalifikowanie strzelnicy do klasy III. GINB ustalił, że zgodnie z § 21 ust. 2 i 3 pkt 2 rozporządzenia, długość promienia Rz strefy zagrożenia, dla strzelnicy garnizonowej klasy III, wynosi 3500 m. Prawidłowo więc, w oparciu o dowody uzyskane podczas kontroli strzelnicy (protokół z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...]) oraz przepisy zawarte w rozporządzeniu [...]WINB decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nakazał R.w S. w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., wyznaczenie i ogrodzenie strefy zagrożenia o promieniu Rz 3500 m - strefy zagrożenia wymaganej prawem. Sporna strzelnica nie posiada wyznaczonej i ogrodzonej strefy zagrożenia i istnieje realne niebezpieczeństwo, że dalsze użytkowanie strzelnicy może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. GINB podkreślił, że zaistniały stan faktyczny pozwolił na zastosowanie zakazu użytkowania strzelnicy, w trybie natychmiastowej wykonalności, co uczynił organ I instancji. GINB odniósł się także do zarzutów zawartych w odwołaniu i przytaczając właściwe przepisy rozporządzenia uznał, je za niezasadne. Decyzja GINB z dnia[...]lutego 2012 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R.w S.. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie procedury poprzez utrzymanie w mocy decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas gdy skarżący nigdy nie był stroną postępowania prowadzonego przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, że w przypadku stwierdzenia, że ww. naruszenie miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej zaskarżonej decyzji zarzuca ponadto wydanie jej w oparciu o niewłaściwą podstawę prawną poprzez zastosowanie rozporządzenia, a także naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego na okoliczność daty powstania strzelnicy do której odnosi się decyzja. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji GINB w całości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. W skardze wkazał, że wymagania stawiane mu jako zarządcy spornej strzelnicy oparte są o przepisy rozporządzenia, które nie ma zastosowania do tejże strzelnicy. Sporna strzelnica zbudowana została w roku 1937 r. przez wojska niemieckie, a po zakończeniu drugiej wojny światowej została przejęta przez Wojsko Polskie. Powyższy fakt został zanegowany przez [...]WINB, który stwierdził, że w przypadku braku dokumentów świadczących o powstaniu strzelnicy, traktował będzie ją jako obiekt wybudowany po wejściu w życie ww. rozporządzenia i tym samym podlegającym jego przepisom. Jednocześnie wskazać należy, że brak jest możliwości przedstawienia dokumentów wskazanych powyżej, gdyż zaginęły one w trakcie działań wojennych bądź znajdują się w archiwum Wehrmachtu, a skarżący nie ma do nich dostępu. Na dowód, że strzelnica powstała przed 2001 r. skarżący przedstawił dokumentację techniczną modernizacji strzelnicy z 1983 r., która nie została uwzględniona przez organ z uwagi na brak pozwolenia na budowę, które jak stwierdził organ, było w niniejszej sprawie konieczne. Po modernizacji przeprowadzonej w roku 1983 strzelnica nie była w żaden sposób modernizowana. Organ I instancji bezpodstawnie uznał, że skoro brak jest projektów świadczących o tym, że strzelnica powstała przed rokiem 1945, to zastosowanie do niej mają przepisy odnoszące się do strzelnic wybudowanych po 2001 r. Jednocześnie skarżący wskazał, że strzelnica nie była poddawana żadnemu procesowi wskazanemu w §108 rozporządzenia, a tym samym nie ma podstawy do zastosowania do niej tych przepisów, gdyż do czasu dokonania tych procesów rozporządzenie nie nakłada na właściciela lub zarządcę strzelnicy obowiązku dostosowania jej do przepisów rozporządzenia. Podkreślił dodatkowo, że wewnętrzne przepisy Ministerstwa Obrony Narodowej - wytyczne projektowania strzelnic Nr Kwat. Bud. [...]stanowią, że "Istniejące strzelnice garnizonowe, które wykonywane były zgodnie z uprzednio obowiązującymi wytycznymi mogą być nadal eksploatowane i konserwowane na dotychczasowych zasadach, aż do chwili wystąpienia potrzeby przeprowadzenia prac modernizacyjnych, wynikających z utraty przez obiekt walorów techniczno - użytkowych. Skarżący podkreślił, że organ w żaden sposób nie wykazał, ażeby strzelnica miała być niezgodna z wewnętrznymi przepisami obowiązującymi Wojsko Polskie. Podsumowując skarżący zarzucił, że organ wydał decyzję bez przeprowadzenia żadnych dowodów na okoliczność daty powstania strzelnicy, a także z pominięciem dowodów przedstawionych przez skarżącego na okoliczność powstania strzelnicy przed 2001 r. Organ nie stwierdził także, że przedmiotowa strzelnica po roku 2001 została odbudowana, rozbudowana i przebudowywana w związku z czym absolutnie brak jest podstaw do zastosowania do niej przepisów rozporządzenia. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Podstawowym problemem wymagajacym rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była ocena dopuszczalnbości i zasadności nałożenia przez organy nadzoru budowlanego na skarżacego obowiązku dostosowania istniejącej strzelnicy garnizonowej w kompleksie wojskowym nr [...] S. do wymogów wynikajacych z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie -Dz. U. Nr 132, poz. 1479, ze zm. (dalej: rozporządzenie). Przede wszystkim należy podnieść, że organy nadzoru budowlanego w sposób właściwy ustaliły stan faktyczny sprawy. Zgodzić się nalezy z twierdzeniem organu, że oznaczenie w ateście strzelnicy jej typu jako "A" (tj. do strzelań na odległość do 300 m z postaw strzeleckich "leżąc", "klęcząc" lub "stojąc", do celów stałych, ukazujących się, ruchomych, o liczbie stanowisk strzeleckich do 9) oraz aktualne jej wyposażenie w wvmagane budowle zabezpieczające tj.: kulochwyt główny, zabezpieczenia boczne, przesłona pionowa nr 1, kulochwyt dolny przed linią celów najbliższą kulochwytowi głównemu, kulochwyt dolny pod przesłoną nr 1, stanowi podstawę do zakwalifikowania obiektu do III lub IV klasy strzelnic (w zależności od zastosowanego do strzelania typu amunicji). Powyższa kwalifikacja wynika również z treści pisma z dnia [...] maja 2004 r. w którym komisja powołana rozkazem dowódcy [...] Nr [...]z dnia [...]marca 2004 r., dokonała oceny strzelnicy garnizonowej pod względem określenia jej klasy i stref bezpieczeństwa. W rezultacie strzelnicę garnizonową zaliczono do typu "A" klasy III o długości promienia wyznaczającego wielkość strefy zagrożenia Rz=3500m, stosownie do § 21 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Na podstawie wyników kontroli przeprowadzonej przez [...]WINB można jednoznacznie stwierdzić, że sporny obiekt nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu. Przede wszystkim nie zachowano długości promienia wyznaczającego wielkość strefy zagrożenia Rz, wynoszącego dla tego typu i klasy strzelnicy 3500 m. zgodnie z § 21 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Ponadto stwierdzono brak zachowania prawego kąta strefy ochronnej zagrożenia strzelnicy, o którym mowa w § 21 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia wynoszącego 60° oraz brak odpowiedniego wygrodzenia i oznakowania strzelnicy wokół jej strefy zagrożenia dla długości promienia Rz=3500 m, znajdujący się w strefie ochronnej zagrożenia strzelnicy odcinek drogi wojewódzkiej Nr [...][...], stosownie do treści § 22 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. W takiej sytuacji jako całkowicie uzasadnione nalezy uznać nałożenie przez [...]WINB obowiązku wyznaczenia strefy ochronnej zagrożenia strzelnicy garnizonowej w celu wykluczenia rażenia pociskami, w tym rykoszetami (odbitkami), osób i mienia, znajdujących się poza obszarem strefy strzelań oraz wykonania wokół strefy ochronnej zagrożenia strzelnicy garnizonowej ogrodzenie ostrzegawcze z balustrady o wysokości 1,10 m ponad poziom terenu zgodnie z obecnie obowiazującymi warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie. Zgodzić się nalezy ze stanowiskiem GINB, że strzelnica garnizonowa jest obiektem o wyjątkowym charakterze ze względu na rodzaj i rozmiar niebezpieczeństwa związanego z jej użytkowaniem, które - przy braku zachowania właściwych warunków technicznych - może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. W tejs sytuacji uzasadnione było zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Jednocześnie, stosownie do treści art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego W ww. decyzji właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wydanie zaskarżonej decyzji należy zatem uznać za uzasadnione i znajdujące oparcie w obowiązujących przepisach Prawa budowlanego i właściwego rozporządzenia. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego w pierwszej kolejności wskazać, że sformułowanie przez GINB sentencji zaskarżonej decyzji wskazujące na utrzymaniu w mocy decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas gdy skarżący nigdy nie był stroną postępowania prowadzonego przez ten organ miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej i nie ma żadnego wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do meritum sprawy Sąd uznał, że stan techniczny spornego obiektu powinien zostać dostosowany do obecnie obowiązujących przepisów prawa, w tym rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie. Okoliczności tej nie zmienia fakt wybudowania strzelnicy w roku 1937 r. przez wojska niemieckie, a następnie przejęcie jej w użytkowanie przez Wojsko Polskie oraz wiążący się z tym faktem brak odpowiedniej dokumentacji projektowo-budowlanej. Podkreślenia wymaga, że na przestrzeni lat zmieniło się zarówno uzbrojenie wojska, jak i rodzaj używanej przez wojsko amunicji, co w konsekwencji przekłada się na sposób użytkowania strzelnicy. Okoliczności te wpływają również bezpośrednio na poziom bezpieczeństwa dla ludzi i mienia użytkowania strzelnicy zgodnie z jej przeznaczeniem, w szczególności ze względu na zwiększenie zasięgu używanej amunicji oraz siły jej rażenia. Zgodnie z ateste, strzelnicy garnizonowej “[...]" z dnia [...] czerwca 2011 r. na strzelnicy mogą być prowadzone również strzelania bojowe B1, które zostały wprowadzone “Programem strzelań z broni strzeleckiej [...]", rozkazem Nr [...]Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...] sierpnia 2005 r.. Dopuszczenie nowych strzelań bojowych B1 z karabinka i pistoletu maszynowego powoduje zmianę sposobu użytkowania i wytkorzystywania strzelnicy. To z kolei wiąże się z przebudową stanowisk ogniowych i linii celów. Dlatego jako zasadne uznał Sąd zastosowanie obecnie obowiażujących przepisów ww. rozporządzenia również do istniejącego już obiektu, jakim jest strzelnica garnizonowa “[...]" zlokalizowana na terenie kompleksu wojskowego nr [...] S. Zgodnie bowiem z § 108 ust. 1 i ust. 1 rozporządzenia jego przepisy stosuje się również przy odbudowie, rozbudowie i przebudowie strzelnic istniejących, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych, zaś rozbudowę, przebudowę oraz zmianę przeznaczenia obiektu poprzedza się oceną stanu technicznego konstrukcji i elementów strzelnicy garnizonowej, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Zaznaczyć również należy, że ww. rozporządzenie poprzedzone było jedynie zarządzeniem, które w obecnym stanie prawnym nie mogło stanowić źródła powszechnie obowiązującego prawa. Z tego względu Sąd nie podzielił argumentacji skarżącego dotyczącego zgodności strzelnicy z wytycznymi projektowania strzelnic Nr Kwat. Bud. [...], które stanowią wyłącznie wewnętrzne przepisy obowiązujące Wojsko Polskie i nie mogą stanowić podstawy działania organów nadzoru budowlanego. Reasumując nie ulega wątpliwosci, że sporna strzelnica nie posiadająca odpowiednio wyznaczonej strefy ochronnej stwarza realne zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, środowiska lub bezpieczeństwa mienia, co powoduje, że konieczne jest doprowadzenie jej stanu technicznego do odpowiedniego poziomu gwarantującego wspomniane bezpieczeństwo, zgodnie z obecnie obowiażującym rozporządzeniem. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję z urzędu w granicach sprawy, stosownie do art 134 § 1 ppsa nie dostrzegł również innych wad, które powodowałyby konieczność jej eliminacji z obrotu prawnego. W szczególności Sąd, uznając za niezasadny zarzut naruszenia art. 7 kpa uznał, że organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy, stosownie do treści art 77 § 1 kpa, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art 107 § 3 kpa. Wprawdzie w decyzji organu I instancji istnieją pomyłki, w tym dotyczące właściwego oznaczenia aktu będacego podstawą jej wydania (wskazano na Prawo budowlane z 1974 r. zamiast Prawo budowlane z 1994 r.), niemniej jednak nie stanowią one naruszenia innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art 145 § 1 pkt 1 lit “c" ppsa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.