VII SA/Wa 1066/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala VII SA/Wa 1066/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu wniosku L. S. z dnia 16 czerwca 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]nr [...]z dnia [...]października 2010 r. znak [...]wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew [...]obr. [...]przy ul. [...] w Ł., wykonywanych przez L. S. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach i mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz nakładające na inwestora obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia, jak również nakazujące dokonanie niezbędnych zabezpieczeń polegających na demontażu drewnianych rusztowań oraz zabezpieczeniu w sposób trwały wejść do budynku. Organ rozstrzygnął po uchyleniu wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 2465/11 postanowienia nr [...][...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2011 r. odmawiającego przywrócenie w/w terminu. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ rozpatrując wniosek miał obowiązek przede wszystkim rozważyć, czy postanowienie z dnia [...]października 2010 r. zostało stronie skutecznie doręczone. Z treści wniosku wynika, że strona kwestionuje sam fakt doręczenia rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu tej okoliczności w ogóle nie zbadano. Sąd wskazał, że ustalenie, iż doszło do doręczenia postanowienia warunkuje przedmiotowość wniosku o przywrócenie terminu. W przypadku braku skutecznego doręczenia orzeczenia bieg terminu nie rozpoczyna się, a zatem nie może być mowy o jego przywróceniu. Niedokonanie tych ustaleń narusza przepis art. 58 § 1 kpa, który zezwala (pod pewnymi warunkami) na przywrócenie terminu tylko, w razie jego uchybienia. Mając na uwadze powyższy wyrok organ wskazał, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...]z dnia [...]października 2010 r. znak [...]zostało doręczone L. S. (fikcja prawna doręczenia z art. 44 kpa) w dniu 19 listopadzie 2010 r. po bezskutecznym podwójnym awizowaniu przesyłka przez doręczyciela. Organ wyjaśnił, że termin do wniesienia zażalenia wynosił 7 dni i upłynął w dniu 26 listopada 2010 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony 16 czerwca 2011 r. bez jednoczesnego wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji co czyni wniosek bezskutecznym. Skargę na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył L. S. wnosząc o jego uchylenie. W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podniósł nieskuteczność w niniejszej sprawie doręczenia zastępczego w trybie art. 44 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sadów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto gdy w sprawie orzekał już Sąd administracyjny na podstawie ar.t 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sadu wiążą w sprawie ten Sąd jak i organ orzekający w sprawie. Uchylając postanowienie nr [...][...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2011 r. Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2465/11 nie kwestionował zasadności zastosowania w sprawie przepisu art. 44 kpa, jedynie wskazał, że dalszym postępowaniu organ powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do skutecznego doręczenia postanowienia w tym trybie. Poczynione w tym względzie przez organ ustalenia nie budzą zastrzeżeń Sądu. W aktach administracyjnych znajduje się korespondencja postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]nr [...]z dnia [...]października 2010 r. zaadresowana na właściwy adres do skarżącego L. S. zawierająca stosowne adnotacje doręczyciela. Wobec niezastania adresata w dniu 5 listopada 2010 r. przesyłka została awizowana, o czym świadczy znajdująca się na kopercie pieczątka poczty "Mieszkanie zamknięte, awizowano [...]. Zawiadomienie włożono do skrzynki" oraz podpis. Wobec niepodjęcia przesyłki została ona powtórnie awizowana w dniu 12 listopada 2010 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć "Awizowano powtórnie" z wpisaną datą. Na kopercie widnieje również pieczęć "Nie podjęto w terminie" oraz pieczęć placówki pocztowej opatrzona data 22 listopada 2010 r. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego następuje tylko raz, bowiem skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przewidzianej, a nie z zapoznaniem się z treścią pisma przez stronę jak i z faktycznym otrzymaniem tego pisma. Aby doręczenie w trybie art. 44 kpa było skuteczne winno upłynąć 14 dni od dnia pierwszego awiza do zwrotu przesyłki do nadawcy. Wyżej wskazane adnotacje dokonane przez doręczyciela na przesyłce świadczą o tym, że przesyłka była dwukrotnie awizowana i dostępna do odbioru przez stronę przez 14 dni w urzędzie pocztowym. Adnotacja doręczyciela zawiera wskazanie o umieszczeniu awiza w skrzynce adresata. Z tych względów doręczenie zastępcze w trybie art. 44 kpa zostało skutecznie dokonane. Nie prowadziło to do zamknięcia drogi sądowej ochrony interesów skarżącego, bowiem skarżący mógł dokonać obalenia domniemania doręczenia. Skarżący nie przedstawił jednak dowodów które obaliłyby to domniemanie. Odnośnie prośby o przywrócenie terminu organ uznał go za złożony w terminie jednakże wskazał, że uwzględnienie wniosku nie jest możliwe bowiem nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 58 §1 kpa. Skarżący złożył bowiem prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, nie złożył jednak jednocześnie zażalenia na postanowienie. Dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej dla której był ustanowiony przywrócony termin jest obowiązkiem strony. Czynność ta musi być wykonana jednocześnie, a więc nie czekając na przywrócenie terminu. Brak wiedzy w tym zakresie nie usprawiedliwia strony. Skarżący także nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu wskazując na niemożność dokonania czynności z powodu przeszkód niemożliwych do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczane, gdy storna dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Reasumując, wniosek o przywrócenie terminu z dnia 16 czerwca 2011 r. złożony przez L. S. nie zawiera wskazania okoliczności, które uprawdapadabniały by brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie nakładające na niego obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych wykonywanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym na podstawie decyzji nr [...]z dnia [...] września 1985 r. Naczelnika Gminy [...]. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisu art. 58 kpa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.