VII SA/Wa 1073/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Jarecka asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego z dnia 7 marca 2025 r. nr BPCPK-1.052.38.2024 w przedmiocie udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu wydania pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego na rzecz [...]Spółka z o.o. z siedzibą w K. 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego (dalej: ,,Organ’’) z dnia 7 marca 2025 r., znak BPCPK-1.052.38.2024 wydana na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej: "k.p.a.", art. 29 ust. 7 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1747, dalej: ,,u.c.p.k.’’) odmawiająca [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: ,,skarżąca’’) udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 u.c.p.k.. II. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: 1. Skarżąca wnioskiem z dnia 3 grudnia 2024 r. wniosła o udzielenie zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 u.c.p.k. dla planowanej inwestycji pt. ,,zabudowa produkcyjno-magazynowo-usługowa z zapleczem socjalno biurowym, pomieszczeniami technicznymi oraz miejscami załadowczo-rozładowczymi i towarzyszącą infrastrukturą drogową oraz techniczną, na dz. ew. nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] obręb: [...] W. , gmina: W. , powiat: ż.’’. Skarżąca załączyła do wniosku opis podstawowych danych charakteryzujących inwestycję oraz projekt zagospodarowania terenu. Organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, a następnie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2025 r. zawiadomił, że z uwagi na skomplikowany charakter, sprawa nie może zostać załatwiona w terminie. 2. Następnie, decyzją z dnia 7 marca 2025 r. Organ odmówił udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu wydania pozwolenia na budowę, dla planowanej inwestycji pt. zabudowa produkcyjno - magazynowo – usługowa z zapleczem socjalno-biurowym, pomieszczeniami technicznymi oraz miejscami załadowczo-rozładowczymi i towarzyszącą infrastrukturą drogową oraz techniczną, na dz. ew. nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] obręb: [...] W. , gmina: W. , powiat: ż, województwo m. . W uzasadnieniu Organ wskazał, że na terenie gminy W. planowana jest realizacja przedsięwzięcia C. , dalej: "[...]". Jego głównym celem jest budowa lotniska użytku publicznego opartego na zasadach zrównoważonego rozwoju oraz stworzenie uniwersalnego systemu transportu pasażerskiego poprzez wybudowanie i eksploatację rentownego, innowacyjnego węzła transportowego, oraz doprowadzenie do przebudowy krajowego systemu transportu kolejowego jako atrakcyjnej alternatywy dla transportu drogowego obejmującego wszystkie obszary Polski. Tym samym z punktu widzenia realizacji i funkcjonowania Inwestycji w rozumieniu u.c.p.k., dalej: "Inwestycja [...] ", istotne jest prowadzenie obecnie takich działań przestrzennych oraz społeczno-gospodarczych, aby nie stanowiły przeszkody w celu jej przygotowania a w szczególności nie uniemożliwiały realizacji inwestycji [...] , nie powodowały zwiększenia kosztów jej realizacji oraz utrudnienia późniejszego jej funkcjonowania. W związku z powyższym w celu ochrony obszaru Inwestycji oraz obszaru otoczenia [...] , Rada Ministrów na podstawie art. 28 ust. 1 u.c.p.k. wydała w dniu 14 listopada 2022 r. rozporządzenie w sprawie gmin, na których terenie będą stosowane szczególne zasady związane z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie C. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2609), dalej: "rozporządzenie o [...] ". Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o [...] szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29 u.c.p.k. stosuje się na obszarze części gmin: T. , W. i B. położonych w województwie m. . Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.c.p.k. szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji obejmują m.in. zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla wszystkich lub wybranych zmian sposobu zagospodarowania terenu; zakaz wydawania decyzji dokonujących lokalizacji oraz decyzji zezwalających na wykonywanie robót budowlanych. Tym samym, na obszarze wskazanym w rozporządzeniu [...] obowiązują zakazy wydawania decyzji administracyjnych z zakresu planowania przestrzennego i pozwoleń na budowlane. Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.c.p.k. w celu nadzoru nad przygotowaniem i realizacją Programu, w skład którego wchodzą inwestycja [...] i jej towarzyszące oraz pozostałe zadania powiązane, ustanowiony został Pełnomocnik Rządu ds. [...] . Organ wskazał, że w oparciu o art. 29 ust. 7 u.c.p.k. został wyposażony w kompetencje do udzielenia zgody na zwolnienie z zakazów określonych w ust. 1 pkt 3-8, u.c.p.k. biorąc pod uwagę wymogi prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania inwestycji [...] oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego jej otoczenia. Organ podkreślił, że jest to inwestycja celu publicznego a nadto fakt, że ustawodawca nadał budowie [...] i inwestycji towarzyszących tak wysoką rangę, niewątpliwie musi być również brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosków o zwolnienie z zakazów określonych w art. 29 ust. 1 pkt 3-8 u.c.p.k.. Mając na uwadze powyższe Organ stwierdził, że w świetle przywołanych wyżej przepisów jednym z zadań powierzonych przez ustawodawcę jest takie ukształtowanie sposobu zagospodarowania obszaru wskazanego w rozporządzeniu [...] , aby nie tylko nie kolidowało ono z realizacją inwestycji [...] , ale także zapewniało jej optymalne funkcjonowanie po zrealizowaniu. Realizacji powyższych celów służym.in. określenie w art. 29 ust. 1 u.c.p.k. przywołanych wyżej szczególnych zasad związanych z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie [...] , w tym zakazów wydawania pozwoleń na budowę na obszarze gminy W. i. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy, Organ wskazał, że zgodnie ze złożonym wnioskiem planowana inwestycja, zlokalizowana jest na działkach ew. nr [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] w gminie W. a zatem położna jest w obszarze, gdzie obowiązują ww. szczególne zasady określone w art. 29 ust. 1 u.c.p.k.. Na obszarze planowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy W. obejmujący fragment miejscowości W. (Uchwała nr [...] Rady Gminy W. z dnie 28 lipca 2017 r.). Analiza zgromadzonego materiału w sprawie wskazuje, w ocenie Organu, że planowana inwestycja koliduje z planowaną infrastrukturą drogową, kolektorem ściekowym oraz planową drogą pożarową, które mają być realizowane w ramach budowy [...] . Organ podkreślił, że w dniu 4 października 2024 r. do Wojewody Mazowieckiego został złożony wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych pn.: "Budowa kolektora ściekowego na potrzeby realizacji robót budowlanych, utrzymania, użytkowania oraz eksploatacji lotniska użytku publicznego wchodzącego w skład C.. Przeprowadzone analizy wskazują na to, że teren objęty wnioskiem o zwolnienie zakazu wydawania pozwoleń na budowę koliduje z korytarzem przeznaczonym pod budowę Południowej Obwodnicy [...] w ramach Master Planu [...] . Z powyższych powodów Pełnomocnik Rządu ds. [...] postanowił odmówić udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 u.c.p.k.. III. 1. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję wywiodła spółka skarżąca kwestionując decyzję w całości. a) art. 29 ust. 7 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. 2024. poz. 1747), zwanej dalej "ustawa o CPK" poprzez bezpodstawną odmowę udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy o CPK pomimo, iż nie sprzeciwiały się temu wymogi prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt. 3 ustawy o CPK (zwanej dalej "Inwestycja CPK") gdyż nie wykazano kolizji Zamierzenia Inwestycyjnego z Inwestycją CPK, a nadto udzielenie zgody nie stałoby w sprzeczności z zapewnieniem optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia Inwestycji CPK; b) art. 7 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a. tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej, zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, a w szczególności niewyjaśnienie kwestii związanych z: układem infrastruktury drogowej wokół Inwestycji; przebiegiem Południowej Obwodnicy CPK, przebiegiem drogi pożarowej oddziaływaniem Zamierzenia Inwestycyjnego na lokalizację kolektora ściekowego, rzekomą kolizją Zamierzenia Inwestycyjnego z inwestycjami, o których mowa w podpunktach od i) do iv) poprzez dowolną ocenę materiału poddanego analizie Organu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że okoliczności wskazane w podpunkcie V) powyżej zostały udowodnione i stały, się podstaw, rozstrzygnięcia; c) art. 10 w zw. z art. 79a w zw. z art. 81 kpa tj. naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez nieumożliwienie Skarżącej wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego przed wydaniem Zaskarżonej Decyzji i niewskazanie Skarżącej przesłanek umożliwiających, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, uzyskanie wnioskowanej zgody, które w czasie kierowania takiej informacji byłyby w ocenie Organu niespełnione, co skutkowało uznaniem za udowodnione okoliczności, co do których Strona nie mogła się wypowiedzieć, uniemożliwieniem Skarżącej o złożenia dodatkowych wyjaśnień czy opracowań i wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem Strony; d) art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa tj. naruszenie zasady przekonywania poprzez niewyjaśnienie Skarżącej przesłanek odmowy udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu wydania decyzji o pozwolenie na budowę dla Zamierzenia Inwestycyjnego w uzasadnieniu Zaskarżonej Decyzji, co czyni rozstrzygnięcie arbitralnym, w sytuacji gdy zgodnie z Ustawą o CPK winno ono być podjęte w warunkach swobodnego uznania Organu, ale z uwzględnieniem wskazanych przez ustawodawcę kryteriów. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) p.p.s.a. o uchylenie Zaskarżonej Decyzji w całości a na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. o zasądzenie od Organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła zarzuty. 2. W piśmie z dnia 12 maja 2025 r. będącym odpowiedzią na skargę Organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że wyczerpująco wyszczególnił z jakich względów odmówił zwolnienia z zakazu w kontekście wymogów prawidłowego przygotowania i realizacji inwestycji [...] . Ponadto, Organ przedstawił stanowisko w odniesieniu do zarzutów skargi. 3. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2025 r. Organ przedłożył do akt sądowoadministracyjnych mapę znajdującą się w uzasadnieniu decyzji z dnia 7 marca 2025 r., znak: BPCPK-1.052.38.2024 w powiększeniu obejmującym i wykazującym umiejscowienie działek o nr ewid. [...] , [...] , [...] , [...] , [...] [...] , [...], [...] , [...] i [...] obręb [...] W.. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga okazała się zasadna. 2. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. 3. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Pełnomocnika Rządu do spraw C. z dnia 7 marca 2025 r., znak BPCPK-1.052.38.2024 odmawiająca skarżącej udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego. Decyzja ta wydana została w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej, a podstawę materialną tego orzeczenia stanowił art. 29 ust. 7 u.c.p.k., zgodnie z którym Pełnomocnik może, w drodze decyzji, udzielić zgody na zwolnienie z zakazów określonych w ust. 1 pkt 3-8, biorąc pod uwagę wymogi prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania Inwestycji oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia Inwestycji. Orzekając na tej podstawie prawnej Pełnomocnik Rządu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjął, że zrealizowanie przez skarżących zamierzenia w projektowanym kształcie i zakresie może w przyszłości uniemożliwić prawidłowe funkcjonowanie Inwestycji [...] . Biorąc pod uwagę materiały zgromadzone w aktach sprawy, w tym okoliczności wskazane przez skarżących oraz argumenty organu, Sąd stwierdza, że ocena dokonana przez organ była przedwczesna. Zabrakło bowiem szczegółowej i wnikliwej analizy stanu faktycznego, co sprawia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. 4. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3-7 u.c.p.k., szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji obejmują: 3) zakaz wydawania pozwoleń na budowę; 4) zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla wszystkich lub wybranych zmian sposobu zagospodarowania terenu; 5) zakaz prowadzenia postępowań administracyjnych i dokonywania czynności materialno-technicznych skutkujących połączeniem lub podziałem działek ewidencyjnych; 6) zakaz wydzielania samodzielnych lokali mieszkalnych w budynkach; 7) zakaz zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zakaz wydawania pozwolenia na budowę stosuje się odpowiednio do zgłoszeń budowlanych dotyczących budowy budynku. W takim przypadku organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw wobec zgłoszenia – art. 29 ust. 6 ww. ustawy. Natomiast, zgodnie z art. 29 ust. 7 u.c.p.k. przewidziano możliwość udzielenia zgody na zwolnienie m.in. z zakazów powyżej przywołanych – mocą decyzji Pełnomocnika Rządu. W art. 29 ust. 10 omawianej ustawy uregulowano zaś, że do wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 7, załącza się opis podstawowych danych charakteryzujących inwestycję objętą zwolnieniem, w tym jej lokalizację - w formie tekstowej oraz graficznej. Stosownie natomiast do art. 29 ust. 11 u.c.p.k., zgoda Pełnomocnika stanowi załącznik do wniosków lub zgłoszeń w sprawie wydania rozstrzygnięć, określonych w ust. 1 pkt 3-8 i ust. 8. Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 28 ust. 1 u.c.p.k. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może wskazać gminy lub ich części, na których terenie, w celu przygotowania obszaru Inwestycji oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego oraz przestrzennego na obszarze otoczenia [...] , stosowane będą szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29, szczególne zasady nabywania nieruchomości określone w art. 29b lub szczególne zasady udostępniania nieruchomości na cele badań przyrodniczych określone w art. 29f, określając m.in. które spośród szczególnych zasad gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji, określonych w art. 29, oraz na jakich obszarach mają zastosowanie (pkt 1). Sąd zauważa także, że: w ust. 2 art. 29 ww. ustawy przewidziano, że rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, może przewidywać różne zasady, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dla różnych obszarów, określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów; zaś w ust. 3 tego artykułu uregulowano, że: w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się dzień rozpoczęcia i dzień zakończenia obowiązywania każdej z zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, z zastrzeżeniem, że okres obowiązywania zasad dla danego obszaru wynosi: 1) nie dłużej niż 4 lata - dla zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) nie dłużej niż 5 lat - dla zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 3. Uregulowano też, że rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje całe działki ewidencyjne. W przepisach art. 28 ust. 6, 7, 9 i 11 u.c.p.k. uregulowano natomiast kwestie dotyczące wydanych już m.in. decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości lub ich części znajdujących się na obszarze objętym rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 1, a także postępowań będących w toku, a dotyczących wydania takich decyzji. W oparciu o art. 28 ust. 1 u.c.p.k. Rada Ministrów w dniu 14 listopada 2022 r. wydała rozporządzenie w sprawie gmin, na których terenie będą stosowane szczególne zasady związane z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie C. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2609). W § 3 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia zarządzono, że na obszarze części gmin: T., W. i B. położonych w województwie m. stosuje się: szczególne zasady gospodarowania nieruchomości, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29 ustawy, a granice m.in. tego obszaru, w postaci współrzędnych punktów załamania granicy określono w załączniku nr 3 do tego rozporządzenia. W § 4 ust. 2 przewidziano, że przepis § 3 ust. 1 pkt 1 traci moc po upływie 4 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Rozporządzenie to zaczęło obowiązywać 15 grudnia 2022 r. i było aktem obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej w sprawie decyzji. 5. W sprawie nie jest sporne, że nieruchomość inwestycyjna stanowi dz. o nr ew. [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] obręb: [...] W. , gmina: W., powiat: ż., a zatem objęta została ww. rozporządzeniem, a wobec tego - stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia - znajdują do niej zastosowanie szczególne zasady m.in. planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji uregulowane w ustawie w art. 29 ust. 1 u.c.p.k., a to przez 4 kolejne lata, tj. do 15 grudnia 2026 r. Oznacza to, że realizacja inwestycji na tym obszarze w ww. okresie nie jest co do zasady możliwa; możliwość taka wystąpi jedynie po uprzednim uzyskaniu zgody na zwolnienie z określonych zakazów, wydanej w formie decyzji przez Pełnomocnika Rządu (art. 29 ust. 7 u.c.p.k.). Zgoda ta może dotyczyć zwolnienia z zakazu wydawania pozwoleń na budowę oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i stanowi w takiej sytuacji niezbędny "element" wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Wskazać należy, że udzielając jej Organ powinien wziąć pod uwagę wymóg prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania Inwestycji [...] oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia Inwestycji. Ustawodawca posłużył się elementami dyskrecjonalnymi a mianowicie, pojęciami niedookreślonymi a nadto pozostawił uznaniu administracyjnemu wybór rozstrzygnięcia poprzez sformułowanie "może" udzielić zgody. Podkreślić należy, że decyzja z art. 29 pkt 7 ustawy o [...] (jak każda decyzja uznaniowa) nie może mieć cech dowolności, ale musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz w należyty sposób wyważać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Zatem sąd administracyjny weryfikuje, czy skarżona decyzja nie nosi cech dowolności, czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia i czy wyboru tego rozstrzygnięcia dokonał po ustaleniu i należytym rozważeniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Decyzja uznaniowa może być przez sąd uchylona w przypadkach stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów prawa o postępowaniu lub prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. O tego rodzaju naruszeniach można mówić, gdyby organ pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy lub dokonał jego oceny wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Rozstrzyganie w ramach uznania wymaga zatem od organu nie tylko poczynienia ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku wydania decyzji o przekonującej treści (art. 11 k.p.a.), ale także załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.). Przez właściwe motywowanie decyzji organ realizuje również zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a. Zatem obowiązkiem organu administracji jest wyjaśnienie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, czyli wytłumaczenie stronie, dlaczego organ dany przepis zastosował do konkretnych ustaleń faktycznych lub uznał go za niewłaściwy. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody zgromadzone w sprawie, czy nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy bądź okoliczności podnoszonych przez stronę. Uzasadnienie decyzji uznaniowych powinno być przekonujące, wnikliwe, logiczne i jasne zarówno co do faktów, jak i co do prawa tak, by nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla danej konkretnej sprawy zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Z decyzji musi wynikać m.in., że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego (por. wyrok NSA z 21 marca 2021 r. sygn. akt I OSK 1448/15; wyrok NSA z 15 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 649/09). W szczególności organy powinny uwzględniać przy wydawaniu decyzji uznaniowych zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, a w tym art. 7 K.p.a. zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Odnieść się należy do ważenia interesów społecznego i słusznego interesu obywateli. Nie sposób zgodzić się z Organem, że interes społeczny utożsamiany jest wyłącznie z realizacją inwestycji w postaci [...] oraz całkowitym wyłączeniem terenów przyległych spod jakichkolwiek inwestycji niepublicznych, bowiem ustawodawca przewidział w ustawie o [...] możliwość ubiegania się o zwolnienie z takich ograniczeń, oznacza to, że w określonych przypadkach inwestycje te mogą być nie tylko dopuszczalne, ale wręcz mogą być zgodne z celem Inwestycji [...]. 6. Tymczasem Organ, nie wziął pod uwagę że skoro "Strategia rozwoju obszaru otoczenia [...] do 2044 r." przewiduje przeznaczenie terenów, na których położona jest przedmiotowa nieruchomość, pod inwestycje magazynowe, to planowana inwestycja polegająca na budowie magazynów może realizować cele tego dokumentu. Tym samym nie stoi w sprzeczności z celami strategicznymi, ale wręcz realizuje je w praktyce – przyczyniając się do prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania Inwestycji C., jak również do zapewnienia optymalnych warunków dla rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia tej Inwestycji. Celem ustawy o [...] nie jest zamrożenie działalności inwestycyjnej na terenach gmin przyległych do planowanej inwestycji skoro ustawodawca przewidział możliwość żądania wyłączenia określonych obszarów spod zakazu zabudowy, co jasno wskazuje, że nie każda inwestycja w tych rejonach jest z góry wykluczona. Mimo powyższego, Organ mógłby odmówić wyłączenia spod zakazu zabudowy, jednak obowiązany był ze względu na uznanie administracyjne wykazać w uzasadnieniu decyzji realne, konkretne przyczyny, dla których planowana inwestycja skarżących miałaby ograniczać lub pozostawać w kolizji z prawidłowym przygotowaniem, realizacją i funkcjonowaniem Inwestycji C. , jak również z zapewnieniem optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego obszarów otaczających tę inwestycję. Tymczasem, Organ nie sprostał temu obowiązkowi – w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano żadnych obiektywnych i konkretnych argumentów potwierdzających istnienie takiej kolizji. Brak ten należy ocenić jako naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., zobowiązujących organ do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz do działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. 7. Trafnie podnosi strona skarżąca, że w przedmiotowej sprawie Organ oparł swoje niekorzystne na lakonicznych stwierdzeniach o kolizji zamierzenia inwestycyjnego skarżącej z Inwestycją [...]. W zakresie infrastruktury drogowej, drogi pożarowej, Organ nie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji choćby planowanego ich przebiegu. Organ nie przedstawił na jakim etapie zaawansowania jest planowanie i projektowanie drogi pożarowej i wreszcie w jaki sposób z jej prawidłowym przygotowaniem, realizacją i funkcjonowaniem koliduje zamierzenie inwestycyjne skarżącej. W zakresie P. Obwodnicy [...], Organ nie odniósł się do planów jak i dokumentacji projektowej, co należy ocenić jako niedopełnienie przez Organ obowiązków wynikających z art. 7 k.p.a. Tymczasem, skarżąca ustaliła, że w zakresie projektowania infrastruktury drogowej dla inwestycji [...] postępowanie jest na tak wczesnym etapie analizy, że nie został wybrany do tej pory preferowany wariant przebiegu obwodnicy aglomeracji warszawskiej w ciągu drogi ekspresowej [...] i autostrady [...] . Nie jest znany przebieg tej trasy przez gminę W., ani też przyszłość węzła W.. Planowany termin złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję to druga połowa 2026 roku. 8. W odniesieniu do wskazanej w zaskarżonej decyzji rzekomej kolizji planowanej inwestycji z P. Obwodnicą [...] , przewidzianą w Master Planie [...] , należy zauważyć, że dokument ten został sporządzony w 2022 roku, a następnie zmodyfikowany w roku 2023. Jest to akt planowania o charakterze kierownictwa wewnętrznego określa jedynie etapy, kierunki oraz tempo rozwoju portu lotniczego i powiązanej z nim infrastruktury, natomiast nie zawiera szczegółowego przebiegu planowanych linii kolejowych ani dróg, a jedynie wyznacza tzw. "korytarze". Chociaż jeden z nich z przebiega przez teren gminy W. i, nie może stanowić podstawy do uznania, że planowana przez Skarżącą inwestycja pozostaje z nim w kolizji, skoro Organ nie nakreślił jego przebiegu. Rację ma skarżąca, podnosząc, ze ewentualna kolizja powinna zostać oceniona w odniesieniu do konkretnego, zatwierdzonego przebiegu linii infrastrukturalnych oraz ich relacji do planowanego zagospodarowania terenu inwestycji. Dodatkowo warto podkreślić, że do chwili obecnej nie zostały jeszcze ustalone ostateczne trasy przebiegu linii kolejowych związanych z realizacją Inwestycji [...] . Co więcej, skarżąca uzyskała w trybie dostępu do informacji publicznej od spółki C. sp. z o.o. informację, że nieruchomości objęte wnioskiem Skarżącej nie znajdują się na terenach wskazanych przez Wojewodę Mazowieckiego jako obszary zarezerwowane pod inwestycje towarzyszące [...] i nie są objęte żadnym z planowanych projektów w ramach Podprogramu Kolejowego [...] . Wobec powyższego należy jednoznacznie stwierdzić, że również ten argument przywołany w zaskarżonej decyzji jest co najmniej przedwczesny, a jego przyjęcie przez Organ narusza zasady zasadę pogłębionej analizy stanu faktycznego, wynikającą z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. 9. Natomiast, twierdzenia Organu o kolizji planowanej inwestycji z przebiegiem kolektora ściekowego nie zostały uzasadnione, gdyż nie znajdują oparcia ani w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, ani w rzeczywistym układzie funkcjonalno-przestrzennym projektowanego zagospodarowania terenu. Organ nie przeprowadził żadnej pogłębionej analizy technicznej ani urbanistycznej, która mogłaby potwierdzić istnienie takiej kolizji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Organ przedłożył mapę z naniesioną numeracją działek ewidencyjnych objętych wnioskiem skarżącej oraz naniósł przebieg kolektora ściekowego i strefy ochronnej na granicy nieruchomości inwestycyjnej. Organ nie wyjaśnił jednak, z jakich przyczyn przebieg planowanego kolektora ściekowego miałby wykluczać możliwość realizacji inwestycji planowanej przez skarżącą. W szczególności nie wskazano, na czym konkretnie polegać miałaby rzekoma kolizja między inwestycją a przebiegiem kolektora. Nie można uznać za zasadne ogólnikowych twierdzeń, jakoby inwestycja mogła kolidować z tzw. strefą ochronną kolektora, skoro zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, to w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje oceny zgodności projektu z przebiegiem sieci, w tym również z zachowaniem wymaganych stref ochronnych. Ponadto należy zauważyć, że Pełnomocnik Rządu ds. [...] nie posiada kompetencji do przesądzania, czy skarżąca uzyskałaby pozwolenie na budowę, czy też nie. Ocena taka leży wyłącznie w gestii właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej i może być dokonana jedynie na podstawie konkretnego projektu budowlanego złożonego w odpowiednim trybie. Lokalizacja kolektora nie oznacza, że obie te inwestycje kolidują ze sobą. Organ nie dokonał analizy, czy przebieg kolektora ściekowego, o którym mowa w zaskarżonej decyzji, rzeczywiście koliduje z planowaną zabudową kubaturową. Nie dokonał także w tym kontekście postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego brak pogłębionej analizy ze strony Organu należy uznać za naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jako że nie zebrano i nie oceniono w sposób wyczerpujący wszystkich istotnych okoliczności sprawy. 10. W tej sytuacji Sąd stwierdza, iż działanie Organu w sprawie niniejszej przejawiające się wydaniem decyzji o odmowie zgody na wyłącznie zakazów było przedwczesne, z uwagi na naruszenie wskazanych przepisów prawa proceduralnego. Podjęcie decyzji uznaniowej powinno być zaś poprzedzona wnikliwą analizą i zawierać szczegółowe uzasadnienie, pojęć zawartych w przepisie stanowiącym podstawę prawną jej wydania. Powinno z niej wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Zaskarżona decyzja nie została w dostatecznym stopniu uzasadniona czym Organ naruszył art. 107 § 3 k.p.a., co sprawia, że jako taka wymyka się spod kontroli Sądu. W tym przypadku, zdaniem Sądu, Pełnomocnik Rządy naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu istotnym, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy; nie zgromadził żadnego materiału dowodowego (nawet w kontekście okoliczności, na które się powołał), a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dokonał analizy sprawy w jej całokształcie. Argumentacja Organu, iż planowana jest budowa drogi pożarowej, czy P. Obwodnicy w obliczu braku przedstawienia konkretnych rozwiązań, jak i wskazanie na przebieg kolektora w granicy działki objętej wnioskiem skarżącej to za mało by przyjąć, że rozstrzygnięcie odmowne – negatywne dla skarżącej jest wystarczająco umotywowane i podjęte zgodnie z zasadą uregulowaną w art. 7 k.p.a. 11. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd nie przesądza obecnie o wyniku ponownie prowadzonego postępowania i tym samym rozstrzygnięcia. Stwierdza wyłącznie, że kwestie związane z ustaleniem, czy planowana inwestycja skarżącej wpływa czy koliduje z prawidłowym przygotowaniem, realizacją oraz funkcjonowaniem Inwestycji [...] oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia tej Inwestycji nie została jednoznacznie wyjaśniona. Brak dostatecznego wyjaśnienia tego zagadnienia oznacza, że decyzja odmowna była przedwczesna. Z tych przyczyn, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z istotnym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 7 i art. 29 ust. 1 pkt 4 u.c.p.k. 12. Ponownie rozpoznając sprawę Organ weźmie pod uwagę powyższą ocenę prawną przedstawioną przez Sąd a także uzupełni materiał dowodowy w zakresie koniecznym, a przed podjęciem rozstrzygnięcia rozważy m.in. następujące okoliczności: usytuowanie nieruchomości skarżących na granicy terenu objętego szczególnymi przepisami w związku z budową [...] , przebieg kolektora ściekowego i jego strefy ochronnej i możliwość współistnienia z inwestycją skarżących ze względu na jej parametry i zagospodarowanie terenu, odniesie się do przeznaczenia działki skarżących w Strategii Rozwoju Obszaru Otoczenia [...] do 2044 r. Pełnomocnik Rządu rozważy nadto okoliczności wynikające z pism GDDKiA z dnia 19 marca 2025 oraz pisma spółki C. Sp. z o.o. z dnia 19 grudnia 2024 roku. 13. W tym stanie rzeczy Sąd, z uwagi na stwierdzone naruszenia prawa procesowego, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ppsa orzekł jak w pkt. I sentencji. W zakresie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa w pkt. II sentencji, na które złożyły się wpis od skargi w kwocie 200 zł, opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 480 zł.