VII SA/Wa 1074/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 4 kwietnia 2022 r., znak: DOA-WPPOH.612.274.2021.KW.6 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę. L.K. ("skarżący"), pismem z 11 kwietnia 2022 r. (nadanym: 2 maja 2022 r.), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 4 kwietnia 2022 r., znak: DOA-WPPOH.612.274.2021.KW.6. Skarżący wystąpił również z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Prawomocnym zarządzeniem z 16 września 2022 r., sygn. akt VII SPP/Wa 127/22 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na nienadesłanie w terminie wypełnionego i podpisanego urzędowego formularza "PPF". Sąd zarządzeniem z 11 października 2022 r. zobowiązał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, jak też o zasadach przyznawania prawa pomocy, doręczono skarżącemu 17 października 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.38). Skarżący, pismem z 17 października 2022 r. (nadanym: 18 października 2022 r.) wystąpił o zawieszenie postępowania sądowego, ewentualnie zawieszenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie tożsamej o sygn. akt VII SA/Wa 1067/22, w której to wpis został przez skarżącego uiszczony. Jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych, do niniejszej sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1074/22 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, doręczono skarżącemu 17 października 2022 r., a zatem termin do dokonania wskazanej czynności upłynął 24 października 2022 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia w przedmiotowej sprawie nie uiszczono wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W tym stanie rzeczy Sąd nie posiadał możliwości nadania skardze dalszego biegu i przystąpienia do jej merytorycznego rozpoznania, w tym także do rozpoznania wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia innego postępowania sądowego zainicjowanego jego skargą. Badanie merytorycznej zasadności skargi i wniosków złożonych przez skarżącego, poprzedza bowiem analiza wymogów jej dopuszczalności, określonych w art. 52-53 i art. 57 p.p.s.a., jak też uzupełnienie w terminie braków formalnych i fiskalnych skargi. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Inaczej mówiąc, zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (a taka podstawa prawna wynika z pisma skarżącego z 17 października 2022 r.), tj. w sytuacji gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania, możliwe jest gdy skarga została skutecznie wniesiona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 606/12; LEX nr 1136713). Warunek ten nie został w niniejszej sprawie spełniony, gdyż skarga nie została przez skarżącego w terminie opłacona, a więc nie wszczęła skutecznie postępowania sądowoadministarcyjnego. Sąd wyjaśnia również, że bezpodstawny był wniosek skarżącego o "zawieszenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej do czasu wydania orzeczenia w sprawie tożsamej o sygn. VII SA/Wa 1067/22", bowiem zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. O powyższym skarżący został pouczony w piśmie z 12 października 2022 r. (k.35), przy którym doręczono mu zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Podsumowując wskazać należy, że z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi i związanej z tym niemożności nadania jej biegu, nie może być mowy o takim toku postępowania sądowego, które mogłoby być zawieszone. W konsekwencji wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego, czy też o "zawieszenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej" nie mógł być procedowany. Na marginesie zauważyć należy, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r. sygn. akt I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 66/15; https://cbois.nsa.gov.pl). Z możliwości takiej jednak skarżący, mimo prawidłowego pouczenia przez Sąd, nie skorzystał. Jak dodatkowo wynika z akt sprawy, prawomocnym zarządzeniem z 16 września 2022 r. sygn. akt VII SPP/Wa 127/22 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykonał wezwania Sądu do złożenia przedmiotowego wniosku na wypełnionym i podpisanym przez niego urzędowym formularzu "PPF", a tym samym uniemożliwił sądowi dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych, pozbawiając się możliwości uzyskania zwolnienia od wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.