VII SA/Wa 1080/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. wniosku adwokata M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na działanie [...] postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. W. kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi T. G. na działanie [...] , postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. W. pełnomocnikiem z urzędu dla T. G.. W dniu 22 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek substytuta pełnomocnika skarżącego adwokat E. B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 29 września 2011 r. Adwokat E. B. w załączeniu przesłała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Poinformowała, że o powyższym powiadomiono Okręgową Radę Adwokacką i skarżącego. Jednocześnie adwokat E. B. podała, że koszty pomocy prawnej z urzędu nie zostały pokryte przez stronę ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 29 września 2011 r. postanowienia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług , obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 27,60 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 147,60 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 powołanej na wstępie ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.