VII SA/Wa 1080/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. R. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2017 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek M. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [....] lutego 2016 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy wydania odpisów ze sprawy postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. uczestnik postępowania – M. R. wniosła o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. starszy referendarz sądowy wezwał ww. uczestnika postępowania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wezwanie zostało doręczone ww. uczestnikowi w dniu 2 października 2017 r. W wyznaczonym terminie uczestnik postępowania nie wykonał powyższego zarządzenia i nie nadesłał formularza PPF. W związku z powyższym, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 6 listopada 2017 r., na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek uczestnika postępowania o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF w wyznaczonym terminie. W ustawowym terminie uczestnik złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia z dnia 6 listopada 2017 r. wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że prawidłowo uczestnik postępowania, w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 sierpnia 2017 r., został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Wezwanie uczestnik odebrał osobiście w dniu 2 października 2017 r. (karta 121 akt sądowych sprawy). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo prawidłowego wezwania w wyznaczonym terminie uczestnik postępowania nie wykonał wezwania i nie nadesłał formularza PPF. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.