VII SA/Wa 1080/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. B. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. w P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisów ze sprawy postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił G. B. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. G. B., z zachowaniem terminu, wniósł sprzeciw od ww. postanowienia., podnosząc, że wniosek o prawo pomocy podpisał G. B. w imieniu spółki T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowo-administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że o przyznanie prawa pomocy może ubiegać się osoba, która jest stroną postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym. Stosownie natomiast do art. 32 ww. ustawy w postępowaniu w sprawie sądowo-administracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W art. 33 wyróżniono także dwa rodzaje uczestników postępowania – uczestnika na prawach strony tj. osobę, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego oraz innego uczestnika postępowania tj. osobę, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Poza przypadkami wyraźnie przewidzianymi w przepisach prawa uprawnienia procesowe przysługujące stronie przysługują również uczestnikom postępowania. Z akt sprawy wynika, że G. B. nie jest stroną w niniejszym postępowaniu sądowym, albowiem nie jest żadnym z ww. podmiotów, tj. skarżącym, organem, uczestnikiem postępowania, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, bądź też podmiotem dopuszczonym przez Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do sprzeciwu, Sąd wyjaśnia, że w związku z zarządzeniem z dnia 21 lipca 2017 r. wzywającym T. sp. z o.o. w P. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r., podpisanym przez G. B. wniesiono o zwolnienie od opłaty sądowej. Jednakże we wniosku wskazano, że "z uwagi na fakt, że nie jestem w stanie ponieść w/w kosztów bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny". Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. G. B. został wezwany do sprecyzowania, czy ww. wniosek został złożony w imieniu G. B., czy w imieniu T. sp. z o.o. w Poznaniu, której G. B. jest pełnomocnikiem – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że wniosek został złożony w imieniu G. B. Z uwagi na nieudzielenie odpowiedzi na powyższe zarządzenie wniosek z dnia 16 sierpnia 2017 r. został potraktowany jako wniesiony w imieniu G. B. i w takim zakresie rozpoznany zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. Wobec powyższego należało uznać zaskarżone postanowienie za prawidłowe, bowiem starszy referendarz sądowy, z uwagi na fakt, że G. B. nie jest stroną niniejszego postępowania, zastanie odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 § 1 w związku z art. art. 243 § 1 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.