VII SA/Wa 1081/04
WyrokWSA w Warszawie2005-05-30
Skład orzekający: Bożena Więch -Baranowska, Halina Kuśmirek, Mariola Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ wydający pozwolenie na budowę jest zobowiązany do samodzielnej oceny zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeśli istnieje już ostateczna decyzja o warunkach zabudowy?Ratio decidendi
Organ wydający pozwolenie na budowę nie jest zobowiązany do samodzielnej oceny zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeśli istnieje już ostateczna decyzja o warunkach zabudowy. Dopóki decyzja o warunkach zabudowy jest w obrocie prawnym, organ orzekający jest nią związany i nie może dokonywać odmiennych ustaleń w tej kwestii, gdyż stanowiłoby to naruszenie prawa. Ocena naruszenia prawa lokalnego oraz rozwiązań projektowych nie należy do właściwości organu wydającego pozwolenie na budowę.Stan faktyczny
Wojewoda zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę węzła drogowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy po rozpatrzeniu odwołań. Skarżący zarzucili naruszenie prawa lokalnego oraz przepisów procedury administracyjnej, kwestionując przebieg inwestycji przez ulicę W. i brak wyjaśnienia tej kwestii przez organy. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę jako nieuzasadnioną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska (spr.), Sędziowie ( NSA, As. WSA Halina Kuśmirek, Mariola Kowalska, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. i M. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala
Wojewoda [...] we [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] marca 2004r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 w związku z art. 80 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i wydał Miejskiemu Zarządowi Dróg i Mostów w [...] pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Budowa węzła drogowego G. – skrzyżowanie ul. K. z ul. W.i ul. Ł. w J.".
W uzasadnieniu organ podał, że inwestycja jest zgodna z decyzją Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ustalającym te warunki miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] w dniu [...] listopada 1991r., a wniosek inwestora wraz z projektem budowlanym spełnia warunki określone w tej decyzji i planie oraz w art. 32 ust 1 i 4 i art. 33 ust. 2 – Prawa budowlanego, – co zgodnie z art. 35 ust. 4 obliguje organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli T.B. oraz J. i M. C. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa lokalnego, naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 kpa poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz pominiecie podstawowej i wiodącej dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę ulicy W. (wylotowej w kierunku [...]) i nie wyjaśnienie przebiegu inwestycji przez tą ulicę.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] maja 2004r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że inwestor spełnił warunki i wymogi zawarte w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, wobec tego organ był zobowiązany do wydania pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego).
Natomiast – ocena naruszenia prawa lokalnego oraz rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym nie podlega ingerencji organów wydających pozwolenie na budowę, zaś sam projekt budowlany węzła drogowego G. w zakresie zastosowania rozwiązań projektowych został uzgodniony przez Miejski Zarząd Dróg i Mostów w [...], o czym świadczy pismo z dnia 30 grudnia 2002r.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i M. C.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie prawa lokalnego oraz przepisów procedury administracyjnej tj. art. 7, art. 77 i art. 107 kpa, poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
W skardze podnoszą, że obowiązujący w dacie wydania przedmiotowej decyzji plan zagospodarowania przestrzennego z 1991r. ustalał, że zasadniczymi ulicami węzła G. były ul. K., ul. W. i Ł. Natomiast ul. W. stanowiła ulicę osiedlową do osiedla [...]. Organ w decyzji nie rozstrzygnął i nie wyjaśnił przebiegu inwestycji przez ul. W.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz., 1271 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji oceniając ich zgodność z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004r. – utrzymująca w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r. udzielającą Miejskiemu Zarządowi Dróg i Mostów w [...] pozwolenia na budowę węzła drogowego G.
W ocenie Sądu wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nastąpiło zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, zaś zatwierdzony projekt budowlany odpowiadał warunkom wskazanym w art. 34 tej ustawy.
Zgodność zamierzonej inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego oceniona została w postępowaniu o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zakończonym wydaniem w dniu [...] grudnia 2001r. decyzji w tym przedmiocie.
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była ostateczna w momencie wydawania pozwolenia na budowę, a tym samym wiążąca organ orzekający, co oznacza, ze dokonywanie przez ten organ samodzielnych ustaleń w tej kwestii – odbiegających od ustaleń dokonanych w decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby oczywiste naruszenie prawa (art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym).
Dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie ma podstaw do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę na tej tylko podstawie, że projektowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia25 listopada 2003r. sygn. akt 452/02).
Ponadto inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w dacie ważności w/w decyzji, oraz złożył oświadczenie o przysługującym mu prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i przedłożył niezbędne uzgodnienia dotyczące zagospodarowania terenu dokonane przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego a także pozwolenie wodno-prawne na szczególne korzystanie z wód w zakresie odprowadzenia wód gruntowych z terenu inwestycji.
Organ ustalił prawidłowo, że ulica W., którą wskazuje skarżący (stanowiąca wlot węzła G.) będąca przedłużeniem ul. K. objęta jest decyzją o w/w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – stanowi działkę nr [...] obręb [...] i inwestycja występuje również na tej działce i sprowadza się do jej modernizacji w granicach obecnego pasa drogi.
Prawidłowo również organ podniósł, iż ocena naruszenia prawa lokalnego oraz ocena rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym nie należą do właściwości organu wydającego pozwolenie na budowę.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uznania, że skarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło