VII SA/Wa 1083/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi B. B. i W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę I. Stan sprawy 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w związku z odwołaniem wniesionym przez B.B. i W. B. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] orzekającej o ustaleniu kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] na kwotę 478 zł – stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 127 § 1 i 2 w zw. z art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 1659 z późn. zm.), oraz na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa. 2. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Prezydent [...] orzekł o ustaleniu wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] z ul. [...] w W. na kwotę 478 zł, do których zapłaty zobowiązał solidarnie B. B. i W. B.. Decyzja została doręczona w dniu 21 października 2015 r. W dniu 5 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) B. B. i W. B. złożyli odwołanie od rej decyzji. 3. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu została doręczona w dniu 21 października 2015 r. Decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. W związku z powyższym, zdaniem organu, 14-dniowy termin do wniesienia odwołania przez strony, wynikający z art. 129 § 2 kpa, upływał w dniu 4 listopada 2015 r. Odwołanie B. B. i W. B., jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 5 listopada 2015 r., a więc po upływie terminu do złożenia odwołania. Strony nie złożyły podania o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 134 kpa, w przypadku wniesienia odwołania po terminie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. 4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wnieśli B. B. i W. B., zarzucając, że odwołanie zostało wniesione w terminie. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 7. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania B. B. i W. B. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] na kwotę 478 zł. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. Z akt sprawy - zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji - wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu została doręczona w dniu 21 października 2015 r., zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania. Wynikający z art. 129 § 2 kpa, 14-dniowy termin do wniesienia odwołania przez strony, wpływał w dniu 4 listopada 2015 r., natomiast odwołanie B. B. i W. B., jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 5 listopada 2015 r., a zatem po upływie terminu do złożenia odwołania. 8. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa. Zgodnie z art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne, zgodnie natomiast z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Termin ten może zostać przywrócony tylko wtedy, gdy strona wniesie o przywrócenie uchybionego terminu, i uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, o czym mowa w art. 58 § 1 kpa. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia organ odwoławczy zgodnie z art. 59 § 2 kpa. Jednakże, jak wynika z akt sprawy, skarżący takiego wniosku do organu odwoławczego nie złożyli, natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawierał żadnej wzmianki wskazującej na zamiar skarżących uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W sprawie przywrócenia uchybionego terminu żaden organ nie może działać z urzędu, bowiem ewentualne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić jedynie na wyraźną prośbę zainteresowanego. Zgodnie z art. 127 § 1 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, zgodnie natomiast z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ, do którego należy ponowne rozpatrzenie sprawy, zobowiązany jest przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania odwołania zbadać, czy zostało ono wniesione w przewidzianym w ustawie terminie. W przypadku stwierdzenia, iż odwołanie zostało wniesione po terminie, organ ten obowiązany jest, stosownie do treści art. 134 kpa, zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania - stwierdzić tę okoliczność. Podkreślić należy, że uchybienie temu obowiązkowi, i merytoryczne rozpoznanie odwołania, które zostało wniesione po terminie, stanowi rażące naruszenie prawa. Oznacza to, że organ nie może nie uwzględnić faktu uchybienia terminowi. Dla skuteczności czynności polegającej na wniesieniu odwołania - konieczne jest zachowanie ustawowego terminu przewidzianego do jego dokonania. 9. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga jest niezasadna. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. 10. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.