VII SA/Wa 1088/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. P. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r. nr. [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę W dniu 14 kwietnia 2016 r. R. S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o zwrot nadpłaty w kwocie 425 zł za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki Ford Fiesta o nr. rej [...] i samochodu marki Nissan Primera nr rej. [...]. Skarżący wskazał w skardze, iż zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U6/04 pobrana przez organ opłata jest niezgodna z ustawą Prawo o ruchu drogowym i Konstytucją i w związku z upływem terminu przedawnienia wnosi o zwrot nadpłat. Zaskarżona decyzja dotyczyła samochodu m-ki Nissan Primera o nr rej. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. (patrz: B. Adamiak. J. Borkowski., Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005 r., Wyd. 7, str. 570). Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a., w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Jak stanowi z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie informacje o odmownym stanowisku organu skarżący otrzymał wraz z decyzją z dnia [...] września 2008 r. utrzymaną w mocy decyzja z dnia [...] września 2010 r. Skarżący został pouczony w 2010 roku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] o konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku nie zastosowania się przez organ do lego wezwania - o możliwości wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo pouczenia skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa składając skargę do sądu administracyjnego. Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2008 r., jednocześnie skutecznego wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 52 § 1 i § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.