VII SA/Wa 1089/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant specjalista Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Miasta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej Miastu W. uiszczony wpis w kwocie 500 (pięćset) złotych. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].IV.10r. wydaną w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22.VII.09r VII SA/WA 731/09, po ponownym rozpatrzeniu odwołania inwestora P., uchylił decyzję Prezydenta m. W. Nr [...] z dnia [...]. VII. 08r. i orzekając merytorycznie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na odbudowie z częściową przebudową oraz rozbudowie budynku Hotelu [...] ( dawnego budynku Towarzystwa [...]) w celu przystosowania do funkcji mieszkaniowej, budowie garażu podziemnego oraz hotelu z częścią gastronomiczna, centrum konferencyjno – kongresowym i koniecznymi funkcjami towarzyszącymi, na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy po szczegółowej analizie dokumentacji oraz po uwzględnieniu zmiany dokonanej ostateczną decyzją o zmianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] X. 08r., stwierdził, iż ustały przyczyny uzasadniające odmowę zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. Inwestor do wniosku o pozwolenie załączył wymagane prawem dokumenty spełniające wymogi art. 35 Prawa budowlanego, a także ekspertyzę techniczną stanu istniejącego budynku oraz budynku istniejącego w ostrej granicy na działce nr ewid. [...]. Zgodność projektu z ustaleniami decyzji wzzt. zmienionej ostatecznie decyzją Prezydenta W. z dnia [...]. X. 08r. decydowała o braku podstaw do odmowy wydania pozwolenia . Jak wskazał dalej organ, okoliczność, że zamierzenie budowlane obejmuje szerszy zakres sposobu wykorzystania nieruchomości niż jej przeznaczenie wskazane w decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, nie może stanowić ponownie podstawy do odmowy pozwolenia na budowę. Skargę sądową na powyższą decyzję wniosło Miasto W. zarzucając naruszenie przepisów art. 7 i 77 Kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji . Strona skarżąca podniosła, iż decyzja o pozwoleniu może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, podczas gdy w przedmiotowej sprawie decyzja taka została wydana, gdy były prowadzone prace budowlane dotyczące wyburzenia wewnętrznych ścian, wywozu gruzu, a teren budowy był ogrodzony. Inwestor rozpoczął już roboty, a zezwolenie na ich kontynuację mogło nastąpić tylko w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została wydana przez organ odwoławczy w postępowaniu prowadzonym w I instancji przez organ architektoniczno – budowlany jakim jest Prezydent m. W. Skargę na decyzję odwoławczą wniosło Miasto W. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela wyrażony przez NSA pogląd, że rola jednostek samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kpa przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej rozumieniu art. 5 § 2 pkt. 3 Kpa. Wtedy będzie on " bronił " interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego , czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy tez w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego, w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on ( ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję ( raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania ) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Należy zatem podzielić pogląd, że gmina , której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. ( por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 16.II.05r, sygn. OSK 1017/04). Podkreślić tu należy, że postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy skargę w niniejszej sprawie wniesioną przez Miasto W. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 .VIII. 02r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) .