VII SA/Wa 1093/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sygn. [...] w przedmiocie : zatrzymania prawa jazdy postanawia : odrzucić skargę. W dniu 8 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sygn. [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na które skarżący w ustawowym terminie nie wniósł zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ww. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2010 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji). W związku z powyższym termin do wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu upłynął z dniem 4 maja 2010 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sygn. [...] została nadesłana do organu w dniu 7 maja 2010 r. (data stempla urzędu pocztowego), a zatem została złożona po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji skarżącemu. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.