VII SA/Wa 1094/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2011 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienia Zaskarżoną decyzją z dnia (...) marca 2011r, Nr (...), Wojewoda (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. oraz odwołania E. i D. T. od decyzji Starosty W. z dnia (...) grudnia 201 Or, Nr (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. i T. B. pozwolenia na budowę stacji paliw (kat. obiektu XX) na działce nr ewid. (...) położonej w W., przy ul. (...), gm. W. - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Decyzją z dnia (...) grudnia 2010r., Nr (...) Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił I. i T. B. pozwolenia na budowę stacji paliw (kat. obiektu XX) na działce nr ewid. (...) położonej w W., przy ul. (...), gm. W., a zgłoszone przez Spółdzielnię Mieszkaniową uwagi uznał za nie uzasadnione, udzielając w tej sprawie pisemnej odpowiedzi. Już w toku ww. postępowania, przed organem pierwszej instancji, budowie stacji paliw na sąsiedniej nieruchomości, sprzeciwiła się Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. będąca użytkownikiem wieczystym działki nr ew. (...). Jak wskazano wyżej, po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. oraz odwołania E. i D. T. - zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia (...) marca 2011r., Nr (...), Wojewoda (...) decyzją utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia (...) grudnia 2010r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podzielił stanowisko Starosty, że inwestycja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, 33, 34 ust. 1-3 ustawy Prawo budowlane, tym samym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Wojewoda (...) wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta W., uchwalonym uchwałą nr (...) z dnia (...) kwietnia 2000r. Rady Miejskiej w W. (...) działka nr (...) (z działki tej powstały działki nr (...) - teren projektowanej inwestycji i nr (...0 - działka wydzielona pod drogę powiatową), na której zaprojektowano inwestycję, położona jest na terenie przeznaczonym pod przemysł, bazy, składy i usługi. Projektowana inwestycja odpowiada zatem zapisowi planu miejscowego. Ponadto przed wydaniem pozwolenia na budowę było przeprowadzone postępowanie z zakresu ochrony środowiska i została wydana decyzja Burmistrza W. z dnia (...) czerwca 2010r., znak (...) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. Dodatkowo organ podał, że zostały zachowane wszystkie odległości określone w § 98 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.). Odległość od odmierzaczy stacji paliw i zbiornika podziemnego od budynków wynosi 20 m i 21, 5 m. Budynki na działce E. i D. T. są konstrukcji niepalnej, co umożliwia dopuszczenie odległości 10m. Wojewoda (...) stwierdził także, że postępowanie wznowieniowe związane z decyzją środowiskową nie powoduje konieczności zawieszenia niniejszego postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Skargę do tutejszego Sądu wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. dochodząc uchylenia decyzji organów obu instancji. Zdaniem skarżącej Spółdzielni inwestorzy złożyli niekompletny wniosek, ponieważ dołączyli do niego decyzję środowiskową nie odnoszącą się do wnioskowanej lokalizacji inwestycji na działce nr (...) przylegającej bezpośrednio do zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkaniowym nieruchomości skarżącej Spółdzielni lecz odnosząca się do terenu byłej działki o numerze ewidencyjnym (...) (sprzed jej podziału) i znacznej pow. 3.9793 ha. Ponadto, decyzja środowiskowa wydana była nie inwestorom I. i T. B. lecz na wniosek przedsiębiorcy P.T.H.U. (...) T. B. z siedzibą przy ul. (...) w W. Skarżąca Spółdzielnia podniosła również, że w toku postępowania o wydanie decyzji środowiskowej zostały naruszone jej prawa strony, skoro lokalizacja inwestycji bezpośrednio przylegała, a tym samym "oddziaływała" na przylegającą do niej nieruchomość pozostającą w zasobach Spółdzielni. Wreszcie, zdaniem skarżącej Spółdzielni organ II instancji utrzymał w mocy decyzję nieznanego organu. Organem pierwszej instancji był bowiem nie, jak to opisano w zaskarżonej decyzji -" Starosta W. ", a Starosta Powiatu W. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), rzeczą sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, była kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa i jako taka podlega uchyleniu. Zapadła z naruszeniem przepisów art. 7, k.p.a. w zw. art. 35 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W myśl przepisu art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność wymaganej dokumentacji. Uwadze organu drugiej instancji umknęło, to, że inwestorami - w myśl decyzji organu pierwszej instancji, są małżonkowie I. i T. B., zaś decyzja środowiskowa wydana została na rzecz innego podmiotu. W tym kontekście należało zatem zbadać status prawny podmiotu - adresata decyzji środowiskowej - P.T.H.U(...) T. B. Niezbędne jest bowiem ustalenie, czy ten podmiot to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pod ww. nazwą, czy też podmiot ten miał własną osobowość prawną. W zależności od powyższych ustaleń może okazać się, że żadne z małżonków -inwestorów nie dysponowało ww. decyzją środowiskową na potrzeby niniejszego postępowania , bądź dysponował nią tylko jeden z małżonków. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, ustalenia i oceny będzie wymagało zatem to, czy inwestorzy - małżonkowie B., dysponują decyzją środowiskową niezbędną do wydania w sprawie pozwolenia na budowę. Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji - postępowanie wznowieniowe, co do decyzji środowiskowej nie wiąże się z nakazem zawieszenia postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej Spółdzielni, w okolicznościach sprawy zdaje się nie zachodzić wadliwość decyzji środowiskowej dla potrzeb niniejszej inwestycji, wynikająca z tego, że decyzję wydano w odniesieniu do działki, która następnie uległa geodezyjnemu podziałowi na mniejsze działki. Decyzja środowiskowa odnosi się do konkretnego zamierzenia inwestycyjnego, zlokalizowanego na konkretnym obszarze, przy czym nie lokuje inwestycji w danym miejscu tego obszaru. Tym samym podział geodezyjny działki objętej decyzją środowiskową nie niweczy jej zastosowania, co do inwestycji na działce wyodrębnionej, w szczególności, gdy na działce, czy pozostałych działkach nie zmienił się istotny zakres ich zagospodarowania. Wadą, ale podlegającą sprostowaniu w trybie oczywistej pomyłki pisarskiej jest opisanie - decyzji organu pierwszej instancji - jako pochodzącej od "Starosty W. ", kiedy prawidłowo organem pierwszej instancji był - Starosta Powiatu W. Gdyby okazało się, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy będą, podstawy do badania dopuszczalności inwestycji w świetle ww. rozporządzenia - organ II instancji zobowiązany będzie do analizy dochowania warunków, tego rozporządzenia, szczegółowo w odniesieniu do wszystkich sąsiednich nieruchomości z uwzględnieniem ich zabudowy i jej charakteru. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c , art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).