VII SA/Wa 1094/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2025 r., znak: DOR.7200.109.2024.DAN w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić G. W. wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu 15 kwietnia 2025 r. pod poz. 14939. G. W. (dalej: Strona skarżąca), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: Organ) z dnia 28 lutego 2025 r. znak: DOR.7200.109.2024.DAN, w której Organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2023 r., znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, przy czym jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej 12 marca 2025 r. (potwierdzenie otrzymania znajdujące się w aktach administracyjnych), zatem ostatnim dniem na wniesienie skargi był 11 kwietnia 2025 r. (piątek; nie był to dzień ustawowo wolny od pracy). Skarga została złożona 14 kwietnia 2025 r. (data nadania przesyłki zawierającej skargę, k. 12 akt sądowych sprawy), zatem niewątpliwie z uchybieniem ustawowego terminu. Ponadto, w skardze nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało odrzucić skargę. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwracając na rzecz Strony skarżącej kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.