VII SA/Wa 1096/11

Dnia 29 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1096/11 ze skargi I. D. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania jednorazowego odszkodowania postanawia: 1) uchylić pkt III. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2011 r. w przedmiocie zasądzenia od [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz I. D. kwoty 1800 (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 2) zasądzić od [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz I. D. kwotę 3914 zł (trzy tysiące dziewięćset czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3) zwrócić skarżącej nienależnie uiszczony wpis od zażalenia złożonego w przedmiocie kosztów postępowania w kwocie 100 złotych, którą wpisano do rejestru opłat sądowych pod poz. [...]; 4) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W pkt. III. wyroku z dnia 16 czerwca 2011 r., którym uwzględniono skargę strony skarżącej (uchylono zaskarżoną decyzję), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził od [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz I. D. kwoty 1800 (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażalenie od ww. postanowienia w ustawowym terminie złożyła I. D., reprezentowana przez ustanowionego w sprawie radcę prawnego, wnosząc na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bądź na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. wnosząc o rozważenie reasumpcji zaskarżonego postanowienia i jego zmiany poprzez zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w wysokości 3914 zł zamiast 1800 zł. Ponadto na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.) pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącej od [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej [...] kosztów postępowania zażaleniowego w wysokości 220 zł. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania oraz pominięcie wyjaśnienia tego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia kontrolę zaskarżonego postanowienia; art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 i ust. 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia, poprzez niezastosowanie tych przepisów i zasądzenie na rzecz skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwoty 1800 zł, zamiast kwoty 3914 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w ocenie Sądu jest oczywiście zasadne. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W doktrynie sądowoadministracyjnej wskazuje się, że zwrot "oczywiście uzasadnione" był niejednokrotnie przedmiotem interpretacji Sądu Najwyższego (por. postanowienie tego Sądu z dnia 20 maja 1999 r., sygn. akt II UZ 58/99, publ. OSNAPiUS 2000, nr 15, poz. 602) i nie można przy interpretacji tego pojęcia pomijać subiektywnego punktu widzenia sądu. Zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego, Komentarz, Wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 432). W niniejszej sprawie zachodzi ww. sytuacja, ponieważ w wyniku złożonego zażalenia Sąd dostrzegł, iż w pkt. III. ww. wyroku błędnie zasądził od organu administracyjnego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy oraz podniesionych w zażaleniu zarzutów, w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzą bez wątpienia okoliczności, które uzasadniają zasądzenie od [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz I. D. kwoty 3914 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej prawie, ponieważ została spełniona zawarta w nim dyspozycja, tj. Sąd uwzględnił skargę strony skarżącej. Ponadto został spełniony wymóg o jakim mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a. W takim przypadku stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Katalog tych kosztów został określony w art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. A zatem do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie do niezbędnych udokumentowanych kosztów jakie poniosła strona skarżąca należy zaliczyć kwotę uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 1497 zł oraz kwotę w wysokości 17 zł, stanowiącą opłatę od udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed Sądem. Ponadto w związku z ustanowieniem w niniejszej sprawie przez skarżącą radcy prawego do niezbędnych kosztów należy zaliczyć wynagrodzenie radcy prawnego, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja o ustaleniu odszkodowania w wysokości 49880,05 zł. A zatem w tego rodzaju sprawach przed sądem administracyjnym I instancji, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia, stawki minimalne dla radcy prawnego wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10000 zł do 50000 zł - 2400 zł. Dlatego też w zażaleniu prawidłowo wskazano, że do kosztów sądowych winno zaliczać się wynagrodzenie dla radcy prawnego w wysokości 2400 złotych. Dlatego w niniejszej sprawie łączna wysokość należnych kosztów sądowych o jakich mowa w art. 200 p.p.s.a. wyniosła 3914 zł. W zakresie zwrotu koszów postępowania zażaleniowego, wskazania wymaga, że przepis art. 200 p.p.s.a. nie ma zastosowania w okolicznościach tej sprawy. Brak jest więc podstaw do zasądzenia tych kosztów od organu. Ponadto brak jest przepisów prawa, które mogłyby stanowić podstawę prawną do przyznania takiego wynagrodzenie ze środków budżetowych sądu administracyjnego pełnomocnikowi ustanowionemu z wyboru. Tego rodzaju koszty są przyznawane pełnomocnikom z urzędu na podstawie art. 250 p.p.s.a. W takiej sytuacji znajduje zastosowanie ogólna reguła określona w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z tego względu wniosek ten podlega oddaleniu. Ponadto strona skarżąca winna mieć na względzie treść art. 227 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (§ 1). Od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych (§ 2). Dlatego też Sąd postanowił o zwrocie stronie skarżącej nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia, o jakim mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, że Sąd uznał zażalenie skarżącej za oczywiście uzasadnione, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowienia. O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 227 § 2 p.p.s.a., a na podstawie 199 p.p.s.a. oddalono wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.