VII SA/Wa 11/13

Dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odmówić K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 1 grudnia 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) K.K. złożyła bezpośrednio do Sądu skargę wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że w październiku 2012 roku nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia. Skarżąca wskazała, że miała bardzo silne bóle, które uniemożliwiały jej skupienie się i logiczne myślenie. Ponadto skarżąca wskazała, że gdy przyjęła leki przeciwbólowe to była senna i otępiała i też nie była w stanie logicznie myśleć. Powyższe spowodowało, że opacznie zrozumiała stanowisko Wojewody. Ponadto na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej wskazał, że przyczyną uchybienia terminu było nie tyle przyjmowanie leków, co silny, uciążliwy ból, na tyle paraliżujący, że uniemożliwiał skarżącej normalne funkcjonowanie. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżąca nie przyjmowała żadnych silnych leków przeciwbólowych. Jako datę, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, pełnomocnik wskazał dzień 1 grudnia 2012 r., kiedy to polepszył się stan zdrowia skarżącej W załączeniu do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku pełnomocnik dołączyć historię choroby, wyjaśnienia K. K. co do jej stanu zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz artykuły dotyczące reumatoidalnego zapalenia stawów. W związku z ww. ustaleniami, postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił K. K. termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 415/13, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia T. P. na ww. postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ze stanowiska Sądu I instancji wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała z upływem końca listopada 2012 r., a więc w czasie, gdy polepszył się stan zdrowia K. K., natomiast argumenty podnoszone w zażaleniu dotyczące aktywnego wykonywania przez nią mandatu radnej w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. wskazują, że choroba skarżącej nie pozbawiała jej całkowicie możliwości racjonalnego działania i dbania o swoje interesy i z tych względów zasługują one na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że na podstawie ww. okoliczności przytoczonych w zażaleniu Sąd I instancji powinien ponownie zbadać, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając ponownie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie strona wnosząca skargę wskazała, że przyczynę uchybienia terminu stanowił zły stan jej zdrowia, który polepszył się z upływem miesiąca listopada 2012 r., co umożliwiło skarżącej wniesienie skargi do Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W toku postępowania międzyinstancyjnego wyszły jednak na jaw nowe okoliczności nieznane dotąd Sądowi, ponieważ uczestnik postępowania T. P. wskazał, że w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. K. K. aktywnie wykonywała mandat radnego. Na potwierdzenie tych okoliczności zostały przedstawione do akt sprawy listy obecności potwierdzające uczestnictwo K. K. na sesji Rady Dzielnicy [...] oraz wydruk artykułu z "Ż. S.", z którego wynika, że K.K. brała czynny udział w konsultacjach społecznych dotyczących likwidacji Dzielnicy [...]. Wbrew twierdzeniom skarżącej zaistniałe pogorszenie stanu jej zdrowia, jakie miało miejsce we wrześniu 2012 r. i trwało w czasie biegu terminu do wniesienia skargi, tj. od dnia 16 października 2012 r. do dnia 15 listopada 2012 r., nie miało wpływu na pozbawienie jej całkowicie możliwości racjonalnego działania i dbania o swoje interesy, skoro jak wynika z powyższego w dniach 11, 17, 23 i 25 października 2012 r. K.K. aktywnie wykonywała mandat radnego. Oznacza to, że w związku z pogorszeniem zdrowia skarżącej nie zaistniały przyczyny, które miały wpływ na uchybienie przez nią terminu do wniesienia skargi. Konsekwencją ww. stanowiska jest przyjęcie, że nie rozpoczął też biegu termin (przysługujący podmiotowi wnioskującemu) o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, skoro nie wystąpiły przyczyny mające wpływ na uchybienie terminu. W ocenie Sądu, przywołane wyżej okoliczności świadczą o tym, że K. K. nie uprawdopodobniła należycie ani braku winny w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, ani czasu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, zatajając przed Sądem istotne okoliczności, które miały wpływ na wynik sprawy. Z tych względów wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie i jako niezasadny obliguje Sąd do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.