VII SA/Wa 1101/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2006 r. sprawy ze skargi D. F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [... w przedmiocie odmowy refundacji kosztów skargę oddala VII SA/Wa 1101/06 UZASADNIENIE: Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z siedzibą w [...] na podstawie art. 109 w związku z art. 107 ust. 5 pkt 16 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) odmówił przyznania indywidualnej refundacji kosztów zwiększenia limitu miesięcznego na pieluchomajtki dla D. F. W uzasadnieniu organ I instancji NFZ powołał się na rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach oraz limitu cen dla napraw przedmiotów ortopedycznych. Zgodnie z tym rozporządzeniem ubezpieczonemu przysługują pieluchomajtki w ilości 60 sztuk na miesiąc i nie jest możliwe przyznanie ich większej ilości. Odwołując się od powyższej decyzji D. F., działająca za pośrednictwem swego męża K. F. ponownie zwróciła się o zwiększenie ilości refundowanych pieluchomajtek. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia po rozpoznaniu odwołania decyzją nr [...]z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 15 ust. 2 pkt 20 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) na podstawie którego świadczeniobiorcy zapewnia się i finansuje ze środków publicznych zaopatrzenie w produkty lecznicze, wyroby medyczne i środki pomocnicze na zasadach określonych w tej ustawie. Zgodnie z art. 40 tejże ustawy zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi oraz w środki pomocnicze przysługuje świadczeniobiorcom na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie stosownego rozporządzenia Ministra Zdrowia wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. (Dz. U. nr 275, poz. 2732) w sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach oraz limitu cen dla napraw przedmiotów ortopedycznych w załączniku nr 2 pkt 17 określa, iż ubezpieczony ma prawo do zaopatrzenia w pieluchomajtki do 60 szt. miesięcznie lub zamiennie pieluchy anatomiczne do 60 szt. miesięcznie dla dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia do kwoty 90 zł., przy odpłatności przez ubezpieczonego 30 % ich wartości. W związku z powyższym organ I instancji Narodowego Funduszu Zdrowia nie miał podstaw do wyrażenia zgody na zwiększenie limitu refundowanych pieluchomajtek. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia złożyła D. F., za pośrednictwem działającego w jej imieniu K. F. Skarżąca zwróciła się o uchylenie w/w decyzji i ponownie o zwiększenie limitu miesięcznego kosztów refundacji pieluchomajtek argumentując, iż jest to niezbędne w stanie pogarszającego się zdrowia D. F. i trudnej sytuacji materialnej rodziny. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Pismem z dnia 10 lutego 2006r. D. F., za pośrednictwem działającego w jej imieniu K. F. zwróciła się do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z prośbą o zwiększenie limitu na zakup pieluchomajtek. Pełnomocnik skarżącej podniósł, iż żona jest ciężko chora a rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia odmówił przyznania indywidualnej refundacji kosztów zwiększenia limitu miesięcznego na pieluchomajtki dla D. F. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 20 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) świadczeniobiorcy zapewnia się i finansuje ze środków publicznych zaopatrzenie w produkty lecznicze, wyroby medyczne i środki pomocnicze na zasadach określonych w tej ustawie. Stosownie zaś do postanowień art. 40 w/w ustawy zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi oraz w środki pomocnicze przysługuje świadczeniobiorcom na zlecenie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie stosownego rozporządzenia Ministra Zdrowia wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego. W przedmiotowej sprawie aktem prawnym, na podstawie którego prawidłowo orzekły organy obu instancji jest rozporządzenie wydane przez Ministra Zdrowia dnia 17 grudnia 2004r. w sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środków pomocniczych o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach oraz limitu cen dla napraw przedmiotów ortopedycznych. Załącznik nr 2 tegoż rozporządzenia wyraźnie stanowi, iż ubezpieczony ma prawo do zaopatrzenia w pieluchomajtki w ilości do 60 szt. miesięcznie lub zamiennie pieluchy anatomiczne do 60 szt. miesięcznie dla dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia do kwoty 90 zł., przy odpłatności przez ubezpieczonego 30 % ich wartości. Organy obu instancji nie kwestionują złego stanu zdrowia D. F. oraz trudnej sytuacji materialnej rodziny, jednak należy podkreślić, iż obowiązujące przepisy prawa nie dają podstawy do zwiększenia wnioskowanego limitu na zakup pieluchomajtek. Należy jeszcze zwrócić uwagę na fakt, iż w latach ubiegłych [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją nr [...]z dnia [...] września 2003 r. wyraził indywidualną zgodę na zwiększenie limitu o 100% na pieluchomajtki dla pacjenta D. F. do końca 2003 r. i ponownie decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. na rok 2004. Obie te decyzje zostały wydane na podstawie art. 148 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 pkt. 6, ust. 5 i 6 nie obowiązującej już ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2003 r.. W obecnym stanie prawnym, również zdaniem sądu administracyjnego nie istnieją podstawy do zwiększenia wnioskowanego limitu na zakup pieluchomajtek. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jest prawidłowa i nie znajduje podstaw do jej uchylenia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.