VII SA/Wa 1104/12

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać M. G. prawo pomocy poprzez ustanowienia adwokata. W dniu 13 sierpnia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że wnosi także o zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu jednak na zwolnienie wnioskodawczyni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 17 lipca 2012 r. niniejszy wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż i syn. Wnioskodawczyni wraz z rodziną utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez siebie oraz męża z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.165,86 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni mieszkalnej 114,4 m ², nieruchomość rolną o powierzchni 1,0100 ha fizycznych oraz budynki gospodarcze o powierzchni użytkowej 46,01 m ². Z nadesłanych do niniejszej sprawy w dniu 9 lipca 2012 r. (data stempla biura podawczego) dodatkowych wyjaśnień wynika, że syn wnioskodawczyni pracuje dwa, trzy dni w tygodniu, ze względu na problemy alkoholowe. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zna wysokości dochodów uzyskiwanych przez syna i nie ma możliwości uzyskania informacji, gdzie syn pracuje i ile zarabia. Poinformowała, że zarówno ona jak i małżonek nie podejmują żadnych prac dodatkowych, dorywczych czy sezonowych. Podała, że cały jej dochód jaki uzyskuje z tytułu emerytury wynoszący 840,82 złotych miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego oraz na zakup lekarstw. Emerytura małżonka wynosząca 1.326,04 złotych miesięcznie przeznaczana jest natomiast na opłaty związane z utrzymaniem gospodarki, na ogrzanie domu zimą oraz na zakup lekarstw dla małżonka. Wnioskodawczyni wyszczególniła, iż miesięcznie na zakup lekarstw dla siebie oraz męża przeznacza kwotę 200,00 złotych, na opłaty za energię elektryczną kwotę w wysokości 47,24 złotych, na wodę oraz kanalizację kwotę w wysokości 53,61 złotych, na wywóz śmieci w wysokości 31,10 złotych, na gaz ziemny w wysokości 52,34 złotych, podatek rolny w wysokości 83,00 złotych oraz za ubezpieczenie budynków w wysokości 147,00 złotych. Łącznie powyższe wydatki miesięczne wnioskodawczyni wynoszą 614,29 złotych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona, iż zachodzą przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się wraz z mężem i synem z niewielkich dochodów uzyskiwanych z tytuł emerytur przy ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym swoim oraz rodziny. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienia adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.