VII SA/Wa 1105/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. D. na pismo Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : uprawnień budowlanych postanawia : odrzucić skargę. W dniu 26 czerwca 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga C. D. na pismo Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] znak : [...]. Powyższym pismem organ wyjaśnił skarżącemu, że [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa postąpiła właściwie, nie wydając postanowienia w trybie art. 113 § 2 k.p.a., a kierując jedynie pismo z dnia [...] l.dz. [...] wyjaśniające powstałe wątpliwości. Organ wyjaśnił, iż punktem odniesienia w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. jest wyłącznie treść decyzji, co do której strona zgłasza wątpliwości i treść wniosku strony. Żądanie wyjaśnienia treści decyzji w kwestii możliwości sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych, nie może być rozstrzygane w trybie art. 113 § 2 k.p.a., jeżeli wskazana kwestia nie była rozstrzygana decyzją. Organ wskazał, że wątpliwości interpretacyjne przepisów prawa powinny być wyjaśniane w drodze właściwej wykładni, która nie może obejmować treści decyzji nie budzącej wątpliwości. W takich przypadkach interpretacja przepisów prawa i przedstawienie stanowiska organu co do zakresu uprawnień następuje w formie zwykłej korespondencji. Taką formę interpretacji skarżący otrzymał od organu. Organ wyjaśnił skarżącemu, że zakres uprawnień budowlanych należy odczytywać zgodnie z treścią decyzji o ich nadaniu i w oparciu o przepisy będące podstawą ich nadania. Decyzja o nadaniu uprawnień budowlanych określa bowiem każdorazowo zakres prac projektowych lub robót budowlanych w konkretnej specjalności, do których uprawniona jest dana osoba. Organ poinformował skarżącego, że posiadane przez niego uprawnienia budowlane uzyskane na podstawie art. 362 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli stanowią podstawę do kierowania robotami budowlanymi z wyjątkiem architektonicznego kierowania robotami dotyczącymi budynków zabytkowych, pomników, budynków monumentalnych i budynków określonych w art. 358 ust. 2 ww. rozporządzenia oraz do sporządzania projektów (planów) robót konstrukcyjnych i instalacyjnych. Organ wskazał, że mając na względzie zakres uprawnień budowlanych nr ewid. [...] skarżący posiada uprawnienia w zakresie sporządzania projektów, jedynie robót konstrukcyjnych i instalacyjnych, natomiast na podstawie posiadanych uprawnień nie może sporządzać projektów architektonicznych ani planów zagospodarowania działki lub terenu. Organ dodał, że na zakres posiadanych przez skarżącego uprawnień nie mają wpływu późniejsze zmiany przepisów Prawa budowlanego i rozporządzeń w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie , w tym z 1962 r. lub z 1974 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo zawierające stanowisko Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] znak :[...]. Zaskarżone do Sądu pismo ma formę skierowanej do skarżącego informacji dotyczącej zakresu posiadanych przez niego uprawnień budowlanych oraz możliwej do zastosowania formy interpretacji decyzji o ich nadaniu. Pismo to nie mieści się zatem w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Nie nosi ono znamion decyzji administracyjnej, czy postanowienia, jak nazwał je skarżący w swej skardze, ani nie jest też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do uwzględnienia skarg w zakresie spraw określonych w art. 3 § 2 i § 3 ww. ustawy. W kręgu tych spraw nie mieszczą się pisma informacyjne. Z tego też względu przedmiotowa skarga, jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega odrzuceniu.