VII SA/Wa 1106/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i zezwolił M. B. na budowę obiektów handlowo-usługowo-biurowych z częścią mieszkalno-apartamentową, garażami podziemnymi i przyłączami, na terenie działek nr ew.: [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu podano, iż inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami. Projekt inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. utrzymanej w mocy ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2000 r. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz uzyskał zgodę na realizację towarzyszących zadań infrastrukturalnych, w tym przyłączy. Od decyzji tej odwołanie złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "G.", podnosząc, że organ I instancji w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do wniosków Spółdzielni w zakresie zapewnienia potrzeb parkingowych jej mieszkańców, a także nie rozważył pogorszenia warunków komunikacji w rejonie Ronda [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację przyjętą przez organ I instancji, ocenił nadto pozytywnie zgodność zamierzenia z projektem planu zagospodarowania przestrzennego tego rejonu Miasta, podniósł, iż SKO w [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której wydano pozwolenie oraz pozytywnie ocenił prawidłowość pozwolenia i projektu inwestycji w zakresie zgodności z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, że ewentualne nadmierne obciążenia komunikacyjne nie mogą być przedmiotem tej sprawy, natomiast liczba miejsc parkingowych dla projektowanego obiektu odpowiada wymaganiom, wobec czego nie można było odmówić wydania pozytywnej decyzji. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "G." złożyła skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, dodając, że realizacja inwestycji pozbawi mieszkańców osiedla możliwości wykorzystywania istniejącego od wielu lat skweru, wobec czego naruszone zostaną interesy mieszkańców istniejących już osiedli, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W ocenie Sądu merytoryczne oceny sprawy dokonane zarówno przez organ I jak i II instancji są zasadne. W warunkach kontrolowanej przez Sąd sprawy istotnie nie było podstaw do odmowy wydania pozwolenia budowlanego. Organy administracji nietrafnie natomiast oceniły legitymację materialnoprawną odwołującej się strony, uznając bezpodstawnie skarżącą spółdzielnię za stronę postępowania budowlanego, co jednak pozostaje bez wpływu na legalność zaskarżonej decyzji. W sprawach związanych z udzieleniem pozwolenia na budowę stosuje się bowiem art. 28 ust. 2 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), który odmiennie od art. 28 k.p.a. określa krąg stron postępowania. Według tego przepisu "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu." Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu, należy przez to rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego). Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowlanego jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikając z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. W relacji do art. 28 k.p.a., art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest więc przepisem szczególnym stosowanym w sprawie o wydanie pozwolenia budowlanego, znacznie zawężającym krąg stron tego postępowania. W okolicznościach kontrolowanej sprawy, organ udzielający pozwolenia budowlanego winien zatem w pierwszym rzędzie dokonać ustaleń, czy składający odwołanie jest stroną w sprawie, tj. czy posiada legitymację wywodzącą się z normy prawa materialnego (przepisów odrębnych). Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego pozwala na dokonanie jednoznacznej oceny, kto należy do kręgu stron postępowania budowlanego. Są to wyłącznie następujące podmioty: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości, które położone są w obszarze oddziaływania obiektu. W decyzji obszar taki został wyznaczony przez podanie numeracji działek będących własnością Miasta [...], a pozostających jedynie we władaniu skarżącej spółdzielni, która nie posiadała do nich tytułu prawnego, o którym mowa w przytaczanym art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Już tylko ta okoliczność, nie kwestionowana zresztą przez skarżącą spółdzielnię, była wystarczająca do odmowy merytorycznego rozpoznawania jej argumentacji. Wprawdzie organ II instancji nie odniósł się do tej okoliczności, uchybienie to nie może jednak jako "inne naruszenie przepisów postępowania" w rozumieniu art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro znaczenie mają tylko takie uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.