VII SA/Wa 1106/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2007 r. sprawy ze skargi W. W., J. L. oraz M. L. -wspólników spółki cywilnej [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem z dnia [...] marca 2007r. znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 1 i 3 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zawiesił postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek J. L., M. L. oraz W. W. - wspólników spółki cywilnej M. w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w O. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] marca 2007r. W. M. zamieszkały w O., [...] przekazał decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] marca 2007r., uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...], którą organ nadzoru stopnia powiatowego odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego podjazdu dla osób niepełnosprawnych do budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w O. oraz przekazał przedmiotową sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W., do budynku lokalu, który został zaproponowany na aptekę ogólnodostępną, wykonano podjazd dla osób niepełnosprawnych. W obecnym stanie prawnym lokal spełnia wymogi określone w § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002r. w sprawie szczegółowych wymogów jakimi powinien odpowiadać lokal apteki. Jednakże ostateczny byt przedmiotowego podjazdu zależy od rozstrzygnięcia, jakie zapadnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Główny Inspektor Farmaceutyczny postanowieniem z dnia [...] maja 2007r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i art. 115 pkt 4 w zw. z art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia W. W., J. L. oraz M. L. - wspólników spółki cywilnej M. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że w świetle obowiązujących przepisów prawa farmaceutycznego, zapewnienie dostępu do izby ekspedycyjnej dla osób niepełnosprawnych jest jednym z wymogów, który musi spełniać lokal przeznaczony na aptekę ogólnodostępną. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji powziął informacje o postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego w sprawie okoliczności związanych z wykonaniem pochylni dla osób niepełnosprawnych, do budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w O. Zdaniem organu II instancji, spełnienie przez lokal położony w O. przy ul. [...] wymogu, o którym mowa w § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki - jest uzależnione od rozstrzygnięcia przez organy nadzoru budowlanego w powyższym zakresie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli W. W., J. L. oraz M. L. - wspólnicy spółki cywilnej M. Skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 6, 7, 9, 10, 77 oraz 94 § 1 pkt 4 Kpa oraz wnieśli o jego uchylenie w całości oraz zwrot kosztów postępowania. Zdaniem skarżących, tryby weryfikacyjne i nadzorcze nie wprowadzają stanu o charakterze materialno-prawnym, który mógłby być przeszkodą dla prowadzenia postępowania w sprawie o zezwolenie, w tym również dotyczącej zezwolenia na prowadzenie apteki. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oznacza to, że wydanie orzeczenia jest niemożliwe bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, przez które należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2001 r., sygn. akt III SA 32/2000, publ. Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 2002/2 poz. 37). Ponadto w doktrynie jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że przy ocenie czy dana kwestia stanowi zagadnienie wstępne niezbędne jest uprzednie ustalenie związku pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 1993r., sygn. akt II SA 1678/92, publ. ONSA 1994/2 poz. 55). Zdaniem Sądu sprawa prowadzona przez organy nadzoru budowlanego, dotycząca legalności budowy podjazdu dla osób niepełnosprawnych do budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w O., nie jest zagadnieniem wstępnym, od którego wyniku uzależnione jest uzyskanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Bezsporne jest, co wynika wprost z przepisu § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki (Dz. U. Nr 171, poz. 1395 ze zm.) oraz art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533 ze zm.), że lokal apteki musi zapewniać dostęp dla osób niepełnosprawnych. W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że na dzień wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego lokal przeznaczony do prowadzenia apteki ogólnodostępnej był wyposażony w podjazd dla osób niepełnosprawnych, co wynika z akt sprawy, tj. opisu technicznego do projektu funkcjonalno-przestrzennego lokalu apteki ogólnodostępnej, w którego punkcie VII pt. "dostępność dla osób niepełnosprawnych" stwierdza się, że do drzwi wejściowych głównych prowadzi podjazd dla osób niepełnosprawnych (...). Na podstawie obowiązujących przepisów prawa, organy farmaceutyczne nie muszą interesować się prowadzonym w ramach nadzoru postępowaniem budowlanym, czy przedmiotowy podjazd dla osób niepełnosprawnych powstał zgodnie prawem budowlanym, czy też - nie. Organy te w świetle w/w przepisów winien interesować fakt, czy dany lokal przeznaczony na aptekę ogólnodostępną stwarza warunki zapewniające dostęp dla osób niepełnosprawnych. Dodatkowo należy stwierdzić, że na podstawie obecnie obowiązującego prawa budowlanego, zakładając, że przedmiotowy podjazd powstał niezgodnie z prawem budowlanym - istnieje możliwość jego legalizacji przez organy nadzoru budowlanego. Przeprowadzone postępowanie legalizacyjne w ramach nadzoru budowlanego może zakończyć się, bądź zatwierdzeniem inwestycji (legalizacja), bądź wydaniem nakazu rozbiórki. Natomiast dopiero w przypadku wydania orzeczenia o nakazie rozbiórki organ farmaceutyczny powinien wziąć je pod uwagę i przeprowadzić stosowne postępowanie administracyjne w stosunku do lokalu apteki ogólnodostępnej, który nie posiada wystarczającego dostępu dla osób niepełnosprawnych. Dlatego zdaniem Sądu, w świetle obowiązujących przepisów prawa farmaceutycznego, nie było przeszkód do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego w niniejszej sprawie. Organ administracyjne błędnie zastosowały art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Natomiast innym zagadnieniem jest fakt, że art. 100 prawa farmaceutycznego mówi o warunkach jakie winien spełniać wniosek o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Ustęp 2 pkt 3 w/w przepisu stanowi, że do wniosku o zezwolenie należy dołączyć plan i opis techniczny pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzony przez osobę uprawnioną. Z akt sprawy wynika, że do wniosku dołączony został jedynie opis techniczny. Natomiast brak jest planu, który winien być dołączony wraz z opisem technicznym. Na podstawie art. 101 pkt 1 ustawy Prawo Farmaceutyczne wojewódzki inspektor farmaceutyczny odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, gdy wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 88, art. 97, art. 99 ust. 4, 4a i 4b oraz art. 100 ust. 2 i ust. 4. W związku z powyższym, należy uznać, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się z uchybieniem art. 7 i 77 § 1 Kpa, które nakładają obowiązek prowadzenia postępowania w sposób zapewniający do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd uznał, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 Kpa, a zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, co powoduje konieczność ich uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy.