VII SA/Wa 111/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. O. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT. Postanowieniem z dnia 30 marca 2012 r. przyznano skarżącemu K. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżącego wyznaczona została adw. A. O.. Wyrokiem z dnia 13 lipca 2012 r. Sąd oddalił skargę K. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r. i przyznał adw. A. O. kwotę 307,50 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego. Adw. A. O. złożyła w imieniu K. G. skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 13 lipca 2012 r., wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r. uchylił punkt pierwszy zaskarżonego wyroku i uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. A. O. złożyła w imieniu K. G. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 13 lipca 2012 r., brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 7 marca 2013 r. W takiej sytuacji podstawą prawną, która będzie miała zastosowanie przy rozpoznawaniu wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Zauważyć też trzeba, że adw. A. O. prowadziła sprawę również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lipca 2012 r. przyznał adw. A. O. kwotę 307,50 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł), zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.