VII SA/Wa 1114/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.) Sędzia WSA Bogusław Cieśla Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D., M. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 r. Wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. W., M. W. oraz M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak: [...]. Pismem z dnia 8 listopada 2008 r. (data wpływu do Sądu 14 listopada 2008r.) D. W., M. W. oraz M. W. wnieśli o dokonanie wykładni orzeczenia Sądu z dnia 29 października 2008 r. Przedmiotowy wniosek został złożony przed sporządzeniem uzasadnienia wyroku, zatem dotyczy on jedynie sentencji wyroku. Zgodnie z przepisem art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie wskazuje się, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001r., sygn. akt II SAB 57/98, LEX 75 533). Podkreślić też trzeba, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (post. SN z dnia 10 października 1978 r., sygn. akt IV CR 144/78, LEX 8137). Wniosek złożony przez D., M. oraz M. W. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku Sądu z dnia 29 października 2008 r. jest jednoznaczne i nie pozostawia żadnej dowolności interpretacyjnej. Oznacza to, iż treść tego wyroku nie budzi wątpliwości wymagających wyjaśnienia w ramach jego wykładni. Wszystkie przywołane przez stronę okoliczności stanowią w istocie polemikę z poglądami Sądu i zmierzają do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia, tego rodzaju okoliczności mogą być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś wniosku o jego wykładnię. W tym stanie rzeczy nie znaleziono podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzeczono jak w sentencji postanowienia.