VII SA/Wa 1115/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi D. W., M. W. oraz M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego - skargę oddala - Postanowieniem z dnia [...] znak : [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej kpa zawiesił z urzędu, wszczęte na wniosek D., M., M. i J. W. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zwanego dalej [...] WINB z dnia [...] Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] Nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na budowie przyłączy wodociągowych na działce nr [...] w N. Po rozpatrzeniu wniosku D., M., M. i J. W. z dnia 28 stycznia 2007r. o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego ww. postanowieniem, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak : [...], na podstawie art. 97 § 2 w zw. z art. 123 kpa, odmówił podjęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że na ww. decyzję organu wojewódzkiego wnioskodawcy złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jak również wniosek o stwierdzenie jej nieważności do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jakkolwiek zarówno skarga jak i wniosek o stwierdzenie nieważności zostały nadane w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, to jednak data doręczenia organowi nadzorczemu nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest późniejsza, niż data doręczenia organowi wojewódzkiemu skargi do sądu administracyjnego. Organ wskazał, że wcześniejsze złożenie skargi do Sądu na rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego jest tożsame z zawiązaniem stosunku sądowo - administracyjnego, który uniemożliwia podjęcie przez organ rozstrzygnięcia odnośnie zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] Nr [...]. Z tego względu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] Nr [...], które następnie utrzymał w mocy postanowieniem własnym z dnia [...] znak : [...]. Organ dodał, że w świetle materiału procesowego znajdującego się w jego dyspozycji w dniu wydawania postanowienia nie było jeszcze rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie zaskarżonej decyzji organu nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego. Powyższa zaś okoliczność procesowa wyłączała możliwość badania przez organ, w trybie nieważnościowym decyzji [...] WINB z dnia [...] Nr [...]. Pismem z dnia 19 marca 2007r. D., M., M. i J. W. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...]. Skarżący zarzucili, że wszystkie sprawy zostały wszczęte na ich wniosek w dniu 1 lipca 2004r. i natychmiast zawieszone w dniu 2 lipca 2004r., co nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, a w szczególności art. 98 § 1 kpa, art. 99, art. 100 § 1 i § 3, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art.10 § 1, art.139, art. 89, art. 75 §1, art. 77 § 1 i § 2 kpa. Skarżący podnieśli, że na żadnym etapie postępowania zarówno przed organem I jak i II instancji nie brali udziału w postępowaniu i pomimo składanych wniosków o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej nie została ona przeprowadzona przez organy. Zdaniem skarżących, wszystkie wydane postanowienia z dnia [...] są bezwzględnie nieważne i dlatego żądają wydania decyzji rozbiórkowych. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak : [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ powtórzył swoje argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia własnego z dnia [...]. Organ wskazał, że do chwili wydawania postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie wydał orzeczenia w przedmiocie zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego. Okoliczność ta, wyłącza natomiast możliwość podjęcia przez organ postępowania nadzwyczajnego, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...]. Odnosząc się zaś do argumentów skarżących organ dodał, że pozostają one bez wpływu dla oceny trafności podjętego rozstrzygnięcia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli D., M., M. i J. W. Skarżący zarzucili, że organ odmówił im podjęcia zawieszonych postępowań, które zostały wszczęte na ich wniosek a następnie zawieszone bez ich zgody, naruszając tym samym przepis art. 98 § 1 kpa, art. 100 § 1 i § 2, art. 102, art. 7,art. 8,art. 9,art. 10, art. 139 kpa. Skarżący podnieśli, że wnosili o przeprowadzenie rozpraw administracyjnych, które nie zostały jednak przeprowadzone na żadnym etapie postępowania. Zdaniem skarżących, [...] WINB w [...] wydając decyzję z dnia [...] Nr [...] rażąco naruszył dyspozycję art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 2 kpa. W ocenie skarżących, nie było bowiem podstaw prawnych do odmowy podjęcia zawieszonego postępowania przez organ. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 22 października 2008r. (k.127 i n.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. W. Rozpoznając skargę D., M. i M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ww. ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, tylko w takim zakresie jest możliwa jego sądowa kontrola. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd była ocena postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...], którym odmówił podjęcia postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem własnym z dnia [...], w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...]. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z treści powołanego przepisu wynika, że zawieszenie z przyczyny wskazanej w tym przepisie jest obligatoryjne i nie wymaga wniosku. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] (utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...]) zawiesił z urzędu postępowanie wszczęte na wniosek D. W. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...], wskazując jako przyczynę zawieszenia konieczność rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, tj. sprawy ze skargi na tę decyzję przez sąd administracyjny. Organ wskazał, że ze względu na złożenie przez skarżących wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji wraz z uprzednim wniesieniem na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydanie przez organ rozstrzygnięcia administracyjnego w tej sprawie jest niemożliwe. Postanowienie to było przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29 czerwca 2007r. w sprawie VIISA/Wa 2457/06 oddalił skargę. Wyrok ten nie jest prawomocny. Zgodnie z treścią art. 144 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego wydania a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym - od podpisania sentencji wyroku. Przepis ten statuuje zatem zasadę, że od momentu ogłoszenia wyroku wyrok nie może być zmieniony ani uchylony przez sąd, który go wydał (w tym samym lub innym składzie) jak też przez sąd wyższej instancji inaczej, jak tylko w wyniku wniesienia środka odwoławczego lub na zasadach określonych w ustawie. A zatem w niniejszej sprawie sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę związany jest wyrokiem tut. Sądu z dnia 29 czerwca 2007r. w sprawie VIISA/Wa 2457/06 i tym samym nie był władny oceniać ponownie prawidłowości postanowienia zawieszającego postępowanie w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze uznał, że prawidłowo w niniejszej sprawie organ odmówił podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 97 § 2 kpa, który był podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Ustąpienie zaś przyczyny wymienionej w art. 97 § 1 pkt 4 następuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Organ administracji publicznej jest wówczas zobowiązany podjąć postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, gdy stwierdzi ustąpienie przyczyny, z powodu której zawieszono postępowanie (Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel, komentarz do art. 97 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U.).98.1071), [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Jak bowiem wynika z poczynionych przez tut. Sąd ustaleń (notatka urzędowa k. 155) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu nadal toczy się postępowanie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję [...] WINB z dnia [...] nr [...], (sygnatura akt II SA/Wr 720/05). A zatem skoro nie zostało prawomocnie zakończone postępowanie ze skargi na decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na budowie przyłączy wodociągowych na działce nr [...] nie ustała jeszcze przyczyna zawieszenia postępowania administracyjnego przez organ. Dopiero po uprawomocnieniu się rozstrzygnięcia w sprawie II SA/Wr 720/05 toczącej się przez WSA we Wrocławiu organ będzie zobowiązany podjąć zawieszone postępowanie administracyjne. Reasumując prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak : [...] odmówił podjęcia postępowania administracyjnego, wobec faktu nie ustania przyczyny zawieszenia postępowania administracyjnego. Tym samym, odmienne twierdzenia skarżących zawarte w skardze z przyczyn wyżej przedstawionych nie zasługują na uwzględnienie. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Z tych względów - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.