VII SA/Wa 1117/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: odrzucić sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej. Odpis zarządzenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia i trybie ich wniesienia został stronie skarżącej doręczony w dacie 7 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 34 akt sądowych). W dniu 14 września 2012 r. (data stempla pocztowego) nadany został sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dalszej kolejności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 20 września 2012 r. przekazał sprzeciw Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako sądowi właściwemu do jego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a."), od zarządzenia referendarza sądowego co do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 kwietnia 2012 r. oraz pouczenie o trybie wniesienia sprzeciwu, została doręczona skarżącemu w dniu 7 września 2012 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy upłynął w dniu 14 września 2012 r. Z analizy akt sprawy wynika tymczasem, iż skarżąca w dniu 14 września 2012 r. wniosła sprzeciw do niewłaściwego Sądu, tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skoro zatem sprzeciw wniesiony został do niewłaściwego sądu, za datę jego nadania należało przyjąć datę przekazania go Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie tj. dzień 20 września 2012 r. Tymczasem ostatnim dniem skutecznego wniesienia sprzeciwu był dzień 14 września 2012 r. W konsekwencji sprzeciw skarżącego został wniesiony z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze, iż sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.