VII SA/Wa 1118/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. T. na pismo Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę miejsca przeszkolenia felczera postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. W. w W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Uchwałą [...] Rady Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2007 r, Nr [...], w sprawie skierowania na przeszkolenie felczera, na podstawie art. 25 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30, poz. 158, ze zm.) oraz art.2b ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera (Dz. U. z 1950 r. Nr 36, poz.336, ze zm.) i § 6 ust 2 uchwały NRL nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu felczera uchwalono, że w związku z uchwałą nr [...] Prezydium NRL z dnia [...] listopada 2006 r. w sprawie skierowania felczera na przeszkolenie i zawieszenia prawa wykonywania zawodu felczera, [...] Rada Lekarska we W. skierowała felczera A. T., zw. dalej skarżącym, na 12-miesięczne przeszkolenie określając w zakresie: choroby wewnętrzne - 3 miesiące (Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Alergologii AM we W.), pediatria - 2 miesiące (Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we W.), chirurgia ogólna - 2 miesiące (Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej, Gasteoenterologicznej i Endokrynologicznej AM we W.), medycyna rodzinna - 2 miesiące (NZOZ we W., Z.), ginekologia i położnictwo - 2 miesiące (Katedra i Klinika Ginekologii i Położnictwa AM we W.), prawo medyczne - 30 godzin (siedziba DIL), bioetyka - 20 godzin (siedziba DIL), orzecznictwo - 16 godzin (ZUS we W., L.). W uzasadnieniu Rada wskazała, że zgodnie z art. 2 b ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera Okręgowa Rada Lekarska właściwa dla miejsca zamieszkania felczera ustala program, miejsce oraz sposób przeszkolenia. Przeszkolenie trwa nie dłużej niż 1 rok i obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne, Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi felczer, a wpływy z tego tytułu stanowią przychód okręgowej rady lekarskiej. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. [...] Rada Lekarska , na podstawie art. 25 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich odrzuciła wniosek skarżącego dotyczący zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. w sprawie skierowania felczera na przeszkolenie, w zakresie zmiany miejsca przeszkolenia i skrócenia okresu przeszkolenia do 2 miesięcy. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art.2 ust.4 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera, [...] Rada Lekarska we W. uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. ustaliła program, miejsce oraz sposób przeszkolenia trwającego nie dłużej niż 1 rok i obejmującego zajęcia teoretyczne i praktyczne. Ponadto w piśmie z dnia 27 kwietnia 2007 r., znak: DIL/3030/2007 wskazane zostały m.in. terminy przeszkolenia organizowanego przez [...] Izbę Lekarską, zw. dalej Izbą, i Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Z uwagi na niewyrażenie zgody przez kierujących jednostkami ochrony zdrowia na terenie L., po konsultacji z pełnomocnikiem Delegatury DIL w L., miejsce przeszkolenia zostało wyznaczone we W. (Akademia Medyczna, Wojewódzki Szpital Specjalistyczny oraz Praktyka Lekarza Rodzinnego). Skarżący nie stawił się w wyznaczonym miejscu i czasie celem odbycia przeszkolenia uzupełniającego. Jednocześnie do [...] Izby Lekarskiej zaczęły docierać liczne nieczytelne odręcznie pisane pisma skarżącego. Dnia 23 listopada 2007 r. skarżący zwrócił się z prośbą o zmianę miejsca odbywania przeszkolenia i jego skrócenie. [...] Rada Lekarska na posiedzeniu dnia 24 stycznia 2008 r. nie wyraziła zgody na zmianę miejsca i czasu przeszkolenia, ze względu na ponowne uzyskanie informacji o braku możliwości skierowania skarżącego do ZOZ-u na terenie L. Po przekazaniu powyższego stanowiska, skarżący przesłał do Izby pismo z dnia 31 stycznia 2008 r. skierowane do Dyrektora ds. Lecznictwa Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w L. dot. odbycia stażu uzupełniającego na oddziale wewnętrznym oraz oddziale chirurgii ogólnej, w terminie 2 miesięcy, zawierające zgodę Dyrektora ds. Lecznictwa. [...] Rada Lekarska uzyskała informację od pełnomocnika Delegatury w L., iż ordynatorzy oddziałów Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w L. nie wyrażają zgody na przeszkolenie skarżącego. Dyrektor ds. Lecznictwa Szpitala w rozmowie telefonicznej potwierdził, iż w takim wypadku przeszkolenie nie może się odbyć na terenie Szpitala. Z tego względu [...] Rada Lekarska we W. odrzuciła wniosek o zmianę miejsca i czasu przeszkolenia uzupełniającego. Odwołanie od uchwały z dnia [...] lutego 2008 NR [...] w sprawie niewyrażenia zgody na zmianę miejsca, przeszkolenia i czasu wniósł skarżący, zarzucając, że w uchwale popełniono błędy i omyłki oraz źle zinterpretowano jego prawną sytuację. Zdaniem skarżącego, uchwała jest krzywdząca, niezgodna z etyką zawodową i naraża go na wydatki materialne, moralne i zagrożenie utraty zdrowia. Skarżący podniósł, że posiada 40-letni staż, odpowiednie kwalifikacje, specjalizacje i tytuły naukowe do wykonywania swojego zawodu. Przeszkolenie powinno natomiast odbywać się w miejscu jego stałego zamieszkania, to jest w L., a nie W. oddalonym o ponad 100 km, gdzie ze względów zdrowotnych nie może dojechać. Zdaniem skarżącego nieprawdą jest, że L. Szpital Wojewódzki nie wyraził zgody na jego przeszkolenie, gdyż publiczny szpital nie może odmówić przeszkolenia ze względów prawnych, zawodowych, etyczno-moralnych. Dodał, że uchwała musi być uchylona choćby z tej przyczyny, że podano nieprawidłowo jego imię i nazwisko i nie można tego uznać za błąd pisarski. Pismem z dnia 23 kwietnia 2008 r. Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej poinformował skarżącego, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera nie przysługuje mu odwołanie od uchwały [...] Rady Lekarskiej nr [...] z dnia [...] lutego w sprawie niewyrażenia zgody na zmianę miejsca przeszkolenia felczera. Jednocześnie wezwał skarżącego do usunięcia z pieczątki, którą się posługuje, uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej oraz zezwolenia Ministra Zdrowia na wykonywanie zawodu felczera, gdyż prawo wykonywania zawodu felczera zostało mu zawieszone do czasu odbycia przeszkolenia. Skargę na powyższe pismo wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając, że naruszono jego prawo, a organ wydał nieprawidłową uchwałę i niesłusznie zawiesił go w prawie do wykonywania zawodu. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż ponad wszelką wątpliwość zaskarżone pismo nie jest decyzja administracyjną ani innego rodzaju rozstrzygnięciem o prawach skarżącego uzasadniającym w myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicję sądu administracyjnego. Organ wskazał, że zaskarżone pismo ma charakter pisemnej informacji w zakresie przysługujących skarżącemu środków odwoławczych od uchwały Dolnośląskiej Rady Lekarskiej oraz przypomina o konieczności respektowania skutków prawnych wiążących się decyzjami administracyjnymi podjętymi w sprawie zawieszenia skarżącemu prawa wykonywania zawodu felczera. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn następujących. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W pierwszej kolejności Sąd musi zbadać czy posiada właściwość umożliwiającą rozpoznanie sprawy zainicjowanej skargą na określoną czynność wyrażoną w zaskarżonym akcie administracyjnym. Artykuł 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., określa zakres rzeczowy kontroli sądowoadministracyjnej, stanowiąc, że: §1.Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Pismo, które wskazano w skardze jako przedmiot zaskarżenia, stanowi informację przewodniczącego organu o kwestiach związanych z biegiem rozpoznawanej przez ten organ sprawy (pouczenie) oraz o skutkach jej rozpoznania, nie odpowiada natomiast cechom aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, pismo to nie ma cech decyzji administracyjnej ostatecznie rozstrzygającej sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego o zmianę treści Uchwały [...] Rady Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...], gdyż w sposób stanowiący wypowiedziała się ta Rada jako organ I instancji jedynie w Uchwale Nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., od której skarżący wniósł odwołanie, nierozpoznane do chwili obecnej. Prawo do złożenia odwołania od tej uchwały zawarte jest w jej pouczeniu, natomiast jak wynika z treści pisma Przewodniczącego NRL skarżącemu takie prawo nie przysługuje. Nie przesądzając merytorycznego rozstrzygnięcia powyższej sprawy wskazać należy, że jeśli nie doszło do rozpoznania odwołania przez właściwy organ, to odwołującemu się przysługuje skarga na bezczynność organu administracji (w tym przypadku NRL), nie zaś skarga do Sądu na pismo informacyjne przewodniczącego tego organu kolegialnego, nawet jeśli skarżący ocenia to pismo jako niezasadne i sprzeczne z prawem. Bezczynność organu, na podstawie cytowanego art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. stanowi podstawę do wywiedzenia do sądu skargi wówczas, kiedy organ powinien wydać jeden z aktów administracyjnych opisanych w pkt 1-4a tegoż przepisu. Stwierdzić zatem trzeba, że skarga złożona na pismo informacyjne przewodniczącego organu nie może zostać rozpoznana, gdyż sprawa taka nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 718/07 (LEX nr 506034) Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.