VII SA/Wa 1118/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku A. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej postanawia: przyznać A. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 lipca 2014r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek A. O. o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku przedstawił swoją sytuację finansową i majątkową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . W nadesłanym wniosku wnioskodawca podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazał, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego w wysokości średnio 430,00 złotych miesięcznie. Wyjaśnił, że dochód uzyskuje z tytułu sprzedaży zboża w wysokości 4.000,00 złotych rocznie tj. średnio miesięcznie we wskazanej wyżej zaś wysokości. Dodał, że uzyskuje dopłaty bezpośrednie w wysokości 6.000,00 złotych rocznie. Wnioskodawca podał, że posiada dom o pow. 70 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 5,24, ha. Oświadczył, że nie posiada innych przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Wnioskodawca podał, że ponosi następujące wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego tj. ubezpieczenie KRUS 500,00 złotych, podatek rolny od nieruchomości 260,00 złotych, ubezpieczenie budynków i upraw 350 złotych, opłata za kombajn 1000 złotych, zakup paliwa do traktora 540,00 złotych, zakup nawozu 850,00 złotych, zakup środków ochrony roślin 290,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawca z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego jest niski i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tego też względu uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.