VII SA/Wa 1119/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] i M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania miejsc postojowych skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] września 2009r, nr [...], na podstawie art. 30 ust. 6 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006r. Nr 1156, poz. 1118), dalej zw. Prawem budowlanym, oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., wniósł sprzeciw do zgłoszenia [...] z siedzibą w [...] wykonania miejsc postojowych na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. Organ wskazał, że dokumentacja dołączona do zgłoszenia nie odpowiadała warunkom art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] dlatego nałożono na inwestora obowiązek jej uzupełnienia, który to obowiązek nie został wykonany. Ponadto organ podniósł, że z wyjaśnień inwestora wynika tymczasowy charakter inwestycji, jako sposobu zagospodarowania terenu, co jest sprzeczne z zapisem § 14 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] (uchwała nr [...] Rady gm. [...] z [...].08. 2000r.) Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania [...] - uchylił zaskarżoną decyzję i, na podstawie art. 30 ust. 3 Prawa budowlanego, wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą wydania decyzji organu I instancji był art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednakże przepis ten nie odpowiada ustalonemu stanowi faktycznemu, dlatego należało uchylić zaskarżoną decyzję i wydać decyzję z powołaniem właściwej podstawy prawnej tj. art. 30 ust. 2 ww. ustawy. Skargę na powyższą decyzję złożyła ww. [...] i M. M., wnosząc o uchylenie decyzji wydanych w obu instancjach. Zdaniem skarżących, inwestycja nie wymaga pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 1 pkt. 10 Prawa budowlanego. Przy wykonaniu miejsc postojowych nadal pozostała powierzchnia biologicznie czynna. Miejsca postojowe są bowiem urządzeniem budowlanym związanym z obiektem budowlanym jakim jest osiedle 35-ciu domków jednorodzinnych i zapewniają one możliwość ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Skarżąca [...] podała, że stwierdzenie Wojewody [...] o niekompletności oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością przez niepodanie miejsca zamieszkania osób podpisujących oświadczenie jest nieprawdziwe. Ponadto, wbrew twierdzeniom organu, zgłoszenie z dnia 31 lipca 2009r wraz z załącznikami i zgodą współwłaścicieli zostało prawidłowo złożone i wypełnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Takich uchybień Sąd nie dopatrzył się w kontrolowanej sprawie, dlatego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy w dniu 31 lipca 2009r. do organu wpłynęło zgłoszenie [...] dotyczące wykonania miejsc postojowych, do 10 sztuk, na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. Wobec tak określonego przedmiotu zgłoszenia nie było zatem wątpliwości, że zamiarem inwestora objęte były roboty budowlane wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 10 Prawa budowlanego, zgodnie z którym pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie. Stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązkiem inwestora jest zgłoszenie tych robót właściwemu organowi. Wyjaśnić trzeba, że po przyjęciu zgłoszenia rzeczą organu administracji architektoniczno - budowlanej jest zbadanie, czy nie zawiera ono braków w dokumentacji. W przypadku stwierdzenia takich braków organ wydaje - w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego - postanowienie nakładające na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia wymaganych dokumentów w zakreślonym terminie. Zgłoszenie złożone przez skarżącą [...] - wbrew argumentacji skarżących - było niepełne i wymagało uzupełnienia. Zasadnie zatem organ I instancji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. -nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia niezbędnych dokumentów, w tym m.in. prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedstawienia wypisu z KRS [...], rysunku z którego wynikałoby usytuowanie inwestycji na działkach [...] i [...] z podaniem wymiarów miejsc postojowych, określenia zakresu oraz sposobu wykonania robót budowlanych z podaniem terminu ich rozpoczęcia. Wprawdzie w piśmie z dnia 4 września 2009r. skarżąca odniosła się do nałożonych ww. postanowieniem obowiązków, dołączając wypis z KRS, szkic inwestycji bez podania precyzyjnej lokalizacji oraz wymiarów miejsc postojowych, jednak pozostałych wymaganych dokumentów nie przedłożyła. W konsekwencji organ odwoławczy zasadnie wydał decyzję o sprzeciwie w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu (zdanie trzecie) w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Dodać przy tym należy, że skarżąca [...] złożyła do akt postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. z którego wynika, że zgłoszone roboty budowlane zostały już wykonane. Fakt ten został potwierdzony również w skardze. Skarżący wskazali bowiem, że już w maju 2009r. przystąpili do wykonania planowanych robót budowlanych. Podkreślenia zatem wymaga, że stosownie do art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić tylko wtedy, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Z brzmienia zdania drugiego ust. 5 wynika bowiem, że inwestor nie może rozpocząć robót budowlanych przed upływem 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia, gdyż tyle czasu ma właściwy organ na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Tylko brak reakcji organu w tym terminie oznacza zgodę na rozpoczęcie i prowadzanie robót objętych zgłoszeniem - jest to zasada tzw. milczącej zgody. W związku z powyższym, zarówno w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia, jak i uprzedniego zrealizowania inwestycji organy zobowiązane były do wydania decyzji o sprzeciwie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.