VII SA/Wa 112/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak Pęczkowska, asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2025 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 listopada 2024 r. nr 1527/OPO/2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2024 r. nr [...]; 2. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] w W. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody Mazowieckiego (dalej: ,,Organ II instancji’’, ,,Wojewoda’’) z dnia [...] listopada 2024 r., nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: ,,k.p.a.’’), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725 z póżn. zm., dalej: ,,p.b.’’), po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni [...] w W. (dalej: ,,skarżąca’’), utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2024 r., nr [...] zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z kondygnacją podziemną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. II. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: 1. W dniu [...] lipca 2021 r. do organu I instancji wpłynął wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: ,,inwestor’’), o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z kondygnacją podziemną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Decyzją Prezydenta m. st. Warszawy Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2022, Nr [...] zatwierdzono przedłożony projekt i udzielono pozwolenia na budowę. Na skutek odwołanie od ww. decyzji, które wniosła skarżąca, po jego rozpoznaniu, wydana została decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] mocą, której organ II instancji uchylił ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W toku ponownego rozpatrywania sprawy postanowieniem z dnia [...] października 2022 r. nałożono na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji. Inwestor udzielił odpowiedzi na ww. postanowienie przy piśmie z dnia 13 grudnia 2022 r. Decyzją Nr [...] z dnia 13 stycznia 2023 r. Prezydent m. st. Warszawy zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Odwołanie od ww. decyzji wniosła Spółdzielnia [...] w W.. W toku postępowania odwoławczego pismami z [...] marca 2023 r., [...]czerwca 2023 r. i [...] lipca 2023 r. wzywano Inwestora do udzielenia wyjaśnień, w tym dotyczących faktycznego zakresu inwestycji oraz jej zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Inwestor przedłożył skorygowaną dokumentację projektową i wniosek oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomością stanowiącą działkę ew. nr [...] z obrębu [...] w W., na której zaplanowano drogę pożarową konieczną do obsługi inwestycji. W związku z rozszerzeniem zakresu inwestycji na etapie odwoławczym o działkę [...], decyzją Wojewody Mazowieckiego z dnia [...]września 2023 r. Nr [...] uchylono decyzję Prezydenta m. st. Warszawy [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z [...]października 2023 r. organ I instancji zawiadomił strony o ponownie toczącym się postępowaniu. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] października 2023 r. Nr [...] nałożono na Inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Odpowiedzi na ww. postanowienie Inwestor udzielił pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2024 r. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. 2. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła, z zachowaniem terminu ustawowego, skarżąca. W treści pisma, skarżąca podniosła, następujące zarzuty pod adresem decyzji organu I instancji: a) naruszenia przepisów postępowania: • art. 10 § 1 K.p.a. oraz art. 73 § 1 K.p.a. poprzez ograniczenie prawa Odwołującej do czynnego udziału w postępowaniu, w tym także do zapoznania się z aktami sprawy, poprzez wyznaczenie pismem z 9 stycznia 2024 rażąco krótkiego terminu (3 dni roboczych) na zapoznanie się z aktami sprawy a także poprzez brak informacji Organu I instancji o uzupełnieniu przez Inwestora (pismem z 20 marca 2024 r.) dokumentów, które były podstawą rozstrzygnięcia, co w konsekwencji spowodowało niemożność po stronie Odwołującej zapoznania się z całością materiału dowodowego w sprawie przed wydaniem Decyzji; • art. 107 § 1 pkt 6 i 3 K.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia w powiązaniu z oceną materiału dowodowego zebranego w sprawie w związku z obowiązkiem sprawdzenia i omówienia zgodności projektu architektoniczno-budowlanego m.in. z wymogami ochrony środowiska, aktami prawa miejscowego oraz przepisami techniczno-budowlanymi; • art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę do czasu rozpoznania sprawy zawisłej przed Sądem Rejonowym dla [...] w W., sygn. akt: I C 3536/19, mającej za przedmiot ustalanie zakresu przedmiotowego służebności ustanowionej na działce [...], obr. [...] w W., mimo iż rozstrzygnięcie Sądu będzie miało zasadnicze znaczenie dla określenia, w jakim zakresie właściciele działki [...], mogą korzystać z nieruchomości obciążonej, b) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez zaniechanie obowiązku sprawdzenia i omówienia wyników analizy pod kątem zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wymogami ochrony środowiska oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia [...] maja 2024 r. tutejszy organ zwrócił się do Prezydenta m. st. Warszawy o nadesłanie brakującej części akt, tj. dokumentacji projektowej. Prezydent m. st. Warszawy uzupełnił brakującą dokumentację 23 maja 2024 r. 3. Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] listopada 2024 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2024 r., nr [...] zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z kondygnacją podziemną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] j w W.. Organ II instancji po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że przedmiotowy projekt budowlany, korygowany kilkukrotnie od dnia złożenia wniosku zarówno na etapie pierwszoinstancyjnym, jak i w postępowaniu odwoławczym (znak: [...] ), wykonano zgodnie z wytycznymi z rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia [...] września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2022 r. poz. 1679), dalej "Zakres i forma", oraz jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień dokonania ostatnich poprawek zaświadczeniem o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Dołączone zostały oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, zgodnie z dyspozycją art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego. Inwestor przedłożył wymagane przepisami, poprawnie wypełnione, oświadczenia o prawie do dysponowania na cele budowlane dla działek nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Załączony do wniosku projekt budowlany nie narusza ustaleń obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] - część [...] (uchwała Nr [...] Rady m. st. Warszawy z dnia 3 lipca 2014 r.). W szczególności planowany budynek mieszkalny wielorodzinny jest zgodny z przeznaczeniem terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...], na którym znajduje się nieruchomość inwestycyjna. Lokalizacja obiektu nie narusza wyznaczonych na rysunku planu linii zabudowy (na działce ew. nr [...] nie wyznaczono obowiązujących ani nieprzekraczalnych linii zabudowy). Zachowano warunki i wskaźniki wyszczególnione w § 19 uchwały: minimalną powierzchnię biologicznie czynną (25% w planie, 46,03% w projekcie), maksymalną powierzchnię zabudowy (0,5 w planie - 34,94% w projekcie), maksymalną intensywność zabudowy (3,5 w planie - 2,63 w projekcie), maksymalną wysokość zabudowy (28m w planie - 27,2m projekcie). Geometria dachu jest zgodna z wymogiem uchwały - zaprojektowano dach płaski. Dla zabudowy mieszkaniowej wskaźnik miejsc postojowych dla samochodów określono jako maksymalnie jedno miejsce na mieszkanie, przy czym nie ustalono wskaźnika minimalnego, a zatem brak zaprojektowanych miejsc dla samochodów jest zgodny z wymogami planu w tym zakresie. Zaprojektowano natomiast wymaganą liczbę miejsc postojowych dla rowerów - 15 miejsc dla 15 mieszkań, zgodnie ze wskaźnikiem 1 miejsce na mieszkanie (§ 12 pkt 11 lit. i uchwały). Wojewoda podkreślił, że projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.), dalej "Warunki techniczne" a tj. z § 12, § 18 i § 19, § 23, § 29, § 57 oraz § 13. Potwierdzenie powyższych tez znajduje się w projekcie budowlanym - w szczególności w analizach nasłonecznienia i przesłaniania oraz w oświadczeniu projektanta i sprawdzającego o wykonaniu projektu budowlanego w zgodności z przepisami prawa. Projektowana inwestycja nie narusza § 271-273 ww. rozporządzenia w stosunku do budynków istniejących na sąsiednich działkach oraz innych przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Inwestycja nie narusza interesów osób trzecich, w szczególności nie pozbawia tych osób dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i ciepłej wody, środków łączności, dopływu światła słonecznego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, nie generuje uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, zalewanie wodami opadowymi terenów sąsiednich, zanieczyszczenia powietrza, wody ani gleby. Projekt zapewnia dostępność obiektu dla osób niepełnosprawnych, w tym w szczególności przewiduje dźwig osobowy o odpowiednich parametrach oraz przystosowanie w całości mieszkania na I kondygnacji dla osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim. Idąc dalej, do dokumentacji projektowej dołączono ekspertyzy techniczne stanu obiektów istniejących na działkach sąsiednich - al. [...] oraz ul. [...] - stwierdzające ich stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniające oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku w ich bezpośrednim sąsiedztwie. Projekt architektoniczno-budowlany, stosownie do wymogu z § 20 ust. 1 pkt 10 Zakresu i formy, zawiera analizę możliwości realizacji wysoce wydajnych systemów alternatywnych zaopatrzenia w energię i ciepło (zaplanowano realizację paneli fotowoltaicznych). Organ II instancji podkreślił, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tym samym nie było potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu należy wskazać, iż w kwestii realizacji drogi pożarowej na działce Skarżącej nr [...] w ramach ustanowionej służebności stanowią one powtórzenie argumentacji podnoszonej już w odwołaniach od poprzednio wydanych dla niniejszego zamierzenia pozwoleń. Stanowisko Wojewody Mazowieckiego, nie uległo w tej kwestii zmianie. Podstawą do określenia w niniejszej sprawie zakresu służebności jest treść aktu notarialnego, w którym ją ustanowiono - umowa sprzedaży z dnia 2 marca 2000 r., Rep. A nr [...]. Zgodnie z § 14 tej umowy, ustanowiona na rzecz każdoczesnego właściciela i użytkownika wieczystego działki [...] służebność gruntowa polega na prawie przechodu i przejazdu przez działkę [...] na odcinku od ulicy [...] i obejmuje uprawnienie do przeprowadzenia odpowiednich urządzeń infrastruktury technicznej oraz uprawnienie przejazdu podziemnym wjazdem do garaży pod budynkiem [...]. Określenie "na odcinku od ulicy [...]", przy braku wskazania (opisowo lub w postaci załącznika graficznego do umowy) parametrów fizycznych tego "odcinka" - szerokości, jednoznacznego przebiegu - pozwala w istocie na dość swobodny zakres korzystania przez Inwestora z nieruchomości obciążonej, w tym sensie, że nie jest on ograniczony do korzystania jedynie z jakiegoś konkretnie wyznaczonego pasa czy fragmentu terenu. W szczególności nie ogranicza go istniejące już na działce [...] utwardzenie na dziedzińcu. Skoro bowiem istotą ustanowienia służebności gruntowej przejścia i przejazdu jest umożliwienie właścicielowi nieruchomości władnącej korzystanie z niej w sposób zgodny z jej przeznaczeniem, to w przypadku, gdy takie korzystanie wiąże się z obowiązkiem zapewnienia dojazdu pożarowego o wymaganych przepisami parametrach, droga pożarowa może z całą pewnością być zrealizowana na terenie nieruchomości obciążonej na podstawie tej służebności. Jeżeli zaś w ocenie Skarżącej wykonywanie przez Inwestora służebności we wskazany w projekcie sposób jest niezgodne z art. 288 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks, cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061), winna ona przedłożyć na tę okoliczność stosowne dowody, chociażby w postaci przedstawienia alternatywnego przebiegu drogi pożarowej na działce [...] (która to droga, jak już wskazano, jest konieczna dla możliwości realizacji budynku na działce Inwestora), w sposób zgodny z wymogami przepisów prawa a jednocześnie w mniejszym stopniu utrudniający korzystanie z działki obciążonej służebnością. Wojewoda odniósł się także do postępowania przed Sądem Rejonowym [...] w W., sygn. akt I C 3536/19, podkreślając, że sam fakt, że postępowanie jest w toku nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania, iż nie jest możliwe na chwilę obecną ustalenie zakresu przysługującej inwestorowi służebności. Do czasu prawomocnego zakończenia ww. postępowania sądowego, wiążąca w sprawie jest treść wspomnianego aktu notarialnego z 2 marca 2000 r. Organ odwoławczy wprawdzie zwrócił uwagę, że w przypadku umownego ustanawiania służebności drogowej, za zasadny należałoby uznać postulat wyraźnego uwzględniania w treści aktu notarialnego robót budowlanych, których przeprowadzenie jest konieczne do wykonywania służebności to jednak jeśli nie określono tego wprost, niemniej w sprawie zostanie wykazane, że przeprowadzenie robót budowlanych jest potrzebne do wykonywania służebności, to należy uznać, że ze służebności drogowej wynika uprawnienie do prowadzenia podobnych robót. Organ II instancji nadto uznał, że nie został naruszony § 14 ust. 1 Warunków technicznych, który nakazuje do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej. Jeżeli bowiem istniejące na działce nr [...] utwardzenie nie jest wystarczające w celu umożliwienia dojazdu pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do projektowanego obiektu budowlanego na działce [...] to w ramach ustanowionej służebności Inwestor jest uprawniony do realizacji na nieruchomości obciążonej dojazdu poprowadzonego w inny sposób, tj. umożliwiający spełnienie przez inwestycję wymagań przywołanych przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej, co jest niezbędne do korzystania z działki [...] zgodnie z jej przeznaczeniem, a zatem w powyższym zakresie przysługuje mu prawo do dysponowania ww. działką na cele budowlane. W tej kwestii tutejszy organ uwzględnił treść dokumentacji projektowej, zgodnie z którą dla zapewnienia spełnienia przez inwestycję wymogu z ww. § 14 ust. 1 Warunków technicznych, koniecznym jest wykonanie na działce [...] utwardzenia o przebiegu odbiegającym w pewnym stopniu od tego już istniejącego (celem m. in. zapewnienia minimalnego promienia zewnętrznego łuku drogi pożarowej, wymaganego § 12 ust. 11 p.z.w.d.p.). Odnośnie kwestii naruszenia przez organ przepisów postępowania, Wojewoda ocenił, iż nie doszło w sprawie do rażącego naruszenia art. 10 Kpa poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu, mające istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Pełnomocnik Skarżącej nie wskazał, w jaki sposób brak zapoznania się przez niego z pismem złożonym przez Inwestorów w dniu 20 marca 2024 r. wpłynął na treść decyzji. Z pisma tego nie wynikają zresztą żadne nowe okoliczności w sprawie - dokumenty będące podstawą do dysponowania na cele budowlane działką 69/1 znajdowały się już bowiem w zgromadzonym przez organ materiale dowodowym, a pismem tym jedynie wskazano, że udzielona przez użytkowników wieczystych działki zgoda (pismo z 23 czerwca 2021 r.) w dalszym ciągu jest aktualna. Za niesłuszne uznano również zarzuty dotyczące rzekomego braku dokonania wymaganych przepisami sprawdzeń, o czym miałoby świadczyć dość ogólnikowe odniesienie się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do zgodności z planem miejscowym czy przepisami techniczno-budowlanymi dokumentacji projektowej. III. 1. Skarżący zastępowany przez adwokata, pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 29 listopada 2024 r. kwestionując ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił wydanie z naruszeniem: a) przepisu postępowania, a to art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę do czasu rozpoznania sprawy zawisłej przed Sądem Rejonowym dla [...] w W., sygn. I C 3536/19, mającej za przedmiot ustalanie zakresu przedmiotowego służebności ustanowionej na działce [...], obr. [...] w W., mimo iż rozstrzygnięcie Sądu będzie miało zasadnicze znaczenie dla określenia, w jakim zakresie właściciele działki [...], obr. [...] w W. mogą korzystać z nieruchomości obciążonej, b) przepisu prawa materialnego - § 12 pkt 11 ppkt a uchwały nr [...] Rady Miasta Stołecznego Warszawy z [...] lipca 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] - część północna A w zw. z § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: ,,rozporządzenie w sprawie warunków technicznych) oraz art. 5 ust. 1 pkt 4 i 4a ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwą interpretację polegającą na nietrafnym przyjęciu, iż określenie w akcie prawa miejscowego "wskaźnika zaspokojenia potrzeb parkingowych dla samochodów (...) dla zabudowy mieszkaniowej nie więcej niż 1 miejsce/1 mieszkanie" oznacza, iż projekt budowlany może zupełnie nie przewidywać miejsc postojowych dla samochodów, mimo iż przepisy przywołanego wyżej rozporządzenia oraz ustawy nie dopuszczają braku zaprojektowania miejsc postojowych (a w szczególności miejsc postojowych dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne) w przypadku nieruchomości budynkowej o charakterze mieszkalnym. Mając to na uwadze skarżący wniósł o: a) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...]listopada 2024 r., znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.st Warszawy nr [...] z 28 marca 2024 r., znak [...] (56.AKO); b) zasądzenie od Wojewody mazowieckiego na rzecz Skarżącej Spółdzielni [...] w W. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi rozwinął podniesione zarzuty. 2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga jest zasadna, chociaż nie wszystkie zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. 2. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.) dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozważanym wypadku. Jeżeli zaś podczas tej kontroli sąd nie dopatrzy się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c), oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. 3. W rozpoznawanej skardze strona zakwestionowała decyzję Wojewody z dnia 29 listopada 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 28 marca 2024 r., zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z kondygnacją podziemną oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Zgodnie z zatwierdzonym decyzją organu I instancji projektem, nie uwzględniono miejsc postojowych dla samochodów naziemnych ani też w kondygnacji podziemnej. Brak miejsc postojowych naziemnych jest spowodowany realizacją inwestycji z maksymalnym wykorzystaniem działki i realizacją zabudowy w ostrej granicy. Natomiast w odniesieniu miejsc postojowych podziemnych inwestor 2 lutego 2022 r. dokonał korekty projektu w zakresie nazwy zastępując garaż podziemny kondygnacją podziemną. Było to podyktowane koniecznością usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie w zakresie miejsc postojowych. Zaprojektowano natomiast miejsca postojowe dla rowerów - 15 miejsc dla 15 mieszkań, zgodnie ze wskaźnikiem 1 miejsce na mieszkanie. 5. W zaskarżonych decyzjach wskazano, że inwestycja jest zgodna z MPZP (uchwała Nr [...] Rady m. st. Warszawy z dnia 3 lipca 2014 r.). Organy wskazały, że dla zabudowy mieszkaniowej w MPZP wskaźnik miejsc postojowych dla samochodów określono jako maksymalnie jedno miejsce na mieszkanie, przy czym nie ustalono wskaźnika minimalnego, a zatem brak zaprojektowanych miejsc dla samochodów jest zgodny z wymogami planu w tym zakresie. Nie może jednak umknąć uwadze, że przepis § 12 pkt 11 lit. a tiret 21 Uchwały wskazujący na maksymalną ilość miejsc postojowych dla samochodów jest wadliwy i sprzeczny z aktami wyższego rzędu. Organy administracji publicznej, oceniając zgodność planowanej inwestycji z postanowieniami MPZP, w sposób nieuprawniony ograniczyły się jedynie do zestawienia samej treści projektu z postanowieniami MPZP. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwo planistyczne, rozumiane jako kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej, w tym uchwalanie MPZP, na terenie gminy, należy do gminy. Przyznanie gminie władztwa planistycznego nie oznacza jednak, że sposób i tryb kształtowania ładu przestrzennego pozostawiony został wyłącznemu uznaniu gminy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi bowiem akt prawa miejscowego, który zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji jest źródłem prawa. Uchwała taka, jako akt podjęty w ramach upoważnienia ustawowego, udzielonego gminie do tworzenia aktów prawa miejscowego, musi respektować postanowienia innych aktów prawnych powszechnie obowiązujących, czyli ustaw oraz wydanych na ich podstawie aktów. Poszanowanie takie oznacza, że wykładni przepisów prawa miejscowego nie można dokonywać w całkowitym oderwaniu od postanowień innych aktów prawa powszechnie obowiązującego. Zauważyć jednak należy, że wydając pozwolenie na budowę organy administracji architektoniczno-budowlanej muszą dokonać nie tylko oceny zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem obowiązującym na tym obszarze, ale również ustalić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). W konsekwencji należy odwołać się do § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: Rozporządzenie). Przepis ten wskazuje, zgodnie z ust. 1, że zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Natomiast § 18 ust. 2 Rozporządzenia stanowi, że liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Zacytowany przepis nie zakłada zatem, aby dopuszczalne było zagospodarowanie działki budowlanej w taki sposób, aby zupełnie nie przywidziano miejsc postojowych dla samochodów, w tym dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Zwrócić należy uwagę, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt 4 i 4a ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: (...) 4) niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji oprawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217), w tym osoby starsze; 4a) minimalny udział lokali mieszkalnych dostępnych dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych w ogólnej liczbie lokali mieszkalnych w budynku wielorodzinnym ". Z całą pewnością w obliczu takiego brzmienia przepisów ustawowych i wykonawczych wskaźniki zaspokojenia potrzeb parkingowych dla samochodów dla zabudowy mieszkaniowej nie może być równy zeru, a nie jest wystarczającym zapewnienie minimalnej ilości miejsc do parkowania rowerów. Naruszeniem przepisu § 18 ust. 1 rozporządzenia było zaaprobowanie przez organy dokumentacji projektowej pomimo iż nie przewiduje ona żadnych miejsc postojowych, w tym miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych, gdy tymczasem w świetle powołanego przepisu inwestor zobowiązany był takie miejsca postojowe zapewnić. 6. Trafnie skarżący zarzuca, że wadliwe zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie powodują jednakże, iż dopuszczalna jest interpretacja, według której na 15 zaprojektowanych mieszkań winno być zaprojektowanych co najmniej 15 miejsc postojowych dla rowerów, ale jednocześnie może nie być zaprojektowanego żadnego miejsca postojowego dla samochodu. Obowiązek zaprojektowania chociażby jednego miejsca postojowego dla samochodu wykorzystywanego przez osoby niepełnosprawne wynika bowiem z innych przepisów w tym rangi ustawowej. Słusznie wskazuje skarżący, że mając na względzie przepisy ustawy prawo budowlane i Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, należałoby tak interpretować zapisy Uchwały, aby nie pozostawały w rażącej sprzeczności z przepisami wyższego rzędu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, brak miejsc postojowych może być zaaprobowany wyjątkowo i tylko wtedy, gdy nie ma możliwości zapewnienia tych miejsc dla nowej inwestycji z uwagi na istniejące warunki lokalne. W niniejszej sprawie inwestor miał możliwość i powinien zapewnić miejsca postojowe w postaci parkingu podziemnego. Planowany budynek mieszkalny wielorodzinny jest zgodny z przeznaczeniem terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem [...] Tymczasem, zgodnie z MPZP dopuszcza się lokalizację uzupełniających garaży podziemnych na potrzeby użytkowników z obszaru planu na terenach: (...) [...] zgodnie ze strefami możliwej lokalizacji uzupełniających garaży podziemnych wg rysunku planu, (§ 12 ust. 11 lit. d Uchwały). Zwrócić należy nadto uwagę, że jeśli Organy uznały za zasadne zastosowanie odstępstwa od norm technicznych powinny uzasadnić to w decyzjach, czego nie uczyniły. Nadto, niemożność zapewnienia ze względu na rodzaj projektu, wielkość działki miejsc postojowych nie może "eliminować" i czynić bezskuteczną regulacji zawartych w § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 5 ust. 1 pkt 4 i4a ustawy Prawo budowlane. Przyznane gminie władztwo planistyczne nie uzasadnia wprowadzenia w miejscowym planie przepisów sprzecznych z normami powszechnie obowiązującego prawa w zakresie zapewnienia miejsc postojowych, w tym dla osób niepełnosprawnych. 7. Podsumowując, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej wadliwie zinterpretowały § 12 pkt 11 lit. a tiret 21 Uchwały w zw. z § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 5 ust. 1 pkt 4 i4a ustawy Prawo budowlane. W interpretacji MPZP pominięto całkowicie regulacje ustawowe i wykonawcze do ustawy prawo budowlane. 8. Organy zatem nie zbadały w wystarczającym stopniu realizacji w projekcie norm technicznych, zwłaszcza w zakresie miejsc postojowych dla zabudowy wielorodzinnej, które to regulacje mogły ograniczyć zabudowę tej działki, z uwagi na jej parametry. Skarżąca kwestionowała także spełnienie norm przepisów przeciwpożarowych, co do których organ II instancji wypowiedział się wyłącznie w kontekście służebności na działce [...] Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z zasadą przekonywania uzasadnienie decyzji powinno stanowić uzewnętrznienie motywów kierujących organem przy podejmowaniu decyzji, powinno być pokazaniem rozumowania organu, a nie tylko zestawem truizmów. Mając to na uwadze Sąd uznał, że prowadząc niniejsze postępowanie organy nie działały zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zakres okoliczności wyżej wskazanych - wymagających niezbędnych wyjaśnień powoduje, że postępowanie musi być przeprowadzone ponownie przez organ I instancji. 9. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy wezmą pod uwagę powyższe rozważania i zalecenia Sądu. 10. Z powyższych względów Sąd za konieczne uznał uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji Wojewody, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 28 marca 2024 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie pierwszym wyroku. 11. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego od organu zwrot kwoty 997 zł, na którą składa się wpis od skargi (500 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie adwokata (480 zł).