VII SA/Wa 1123/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Leszek Kamiński ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi S. i S.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. skargę oddala. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 1996 r., znak: [...] Burmistrz Miasta [...] zezwolił A. i K. Ś. na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej w Z. przy ul. G. Decyzja ta stała się ostateczna, gdyż w terminie wyznaczonym przez prawo nikt nie złożył od niej odwołania. W dniu 10 września 1996 r., tj. po upływie terminu odwoławczego pismo nazwane odwołaniem złożył S.S., który jeszcze przed wydaniem wymienionej decyzji wyraził na piśmie zgodę na rozbudowę w odległości 2 m od granicy działki i 8 m od budynku mieszkalnego należącego do małżonków S. W dniu 27 maja 1997 r. Wojewoda [...], rozpatrując pismo z dnia 10 września 1996 r., nazwane przez wnioskodawcę odwołaniem, uznał je za wniesione po terminie i potraktował jako podstawę do wznowienia postępowania. Postanowieniem nr [...] Wojewoda wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją nr [...] i wyznaczył Burmistrza Miasta [...] jako organ I instancji do przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji. Organ ten decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 1997 r. odmówił uchylenia swojej decyzji [...] z dnia [...] czerwca 1996 r. Na skutek odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. uchylił zaskarżoną decyzję Burmistrza i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. odmówił uchylenia swojej decyzji nr [...]. Następnie, zaskarżona decyzja Burmistrza nr [...] została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 1997 r. Odrębnie Burmistrz Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1997 r. zezwolił inwestorom na zmianę rozbudowy tego budynku, przez zabudowę tarasu od strony ulicy oraz zabudowę schodów wejściowych od strony podwórza. Decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 1997 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. uchylił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 listopada 1999 r. (sygn. akt. IV SA 2405/97). Równolegle organy nadzoru budowlanego prowadziły sprawę realizacji budowy w zakresie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] września 1997 r. na podstawie art. 50 ustawy Prawo budowlane z 1994 r wstrzymano roboty budowlane przy rozbudowie budynku z powodu odstępstw od ustaleń warunków określonych w pozwoleniu. Po rozpatrzeniu zażalenia małżonków S. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 1997 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po przejęciu sprawy wg właściwości Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, wstrzymał wykonywanie robót przy rozbudowie ww. budynku z powodu prowadzenia ich bez wymaganego pozwolenia na budowę. Po rozpatrzeniu zażalenia małżonków S. na postanowienie PINB nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu organ II instancji podał, iż postanowienie PINB wskutek niewydania w terminie dwóch miesięcy decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, utraciło ważność. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., nakazał inwestorom wykonanie inwentaryzacji wraz z opinią techniczną dotychczas wykonanych robót oraz projektu dla robót koniecznych do zakończenia robót przy rozbudowie budynku. Na skutek rozpoznania odwołania małżonków S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. uchylił tę decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu, organ stwierdził, iż nie można uznać, że rozbudowa budynku była prowadzona bez pozwolenia na budowę, ponieważ decyzja Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1996 r. o pozwoleniu na budowę nie została uchylona i jako decyzja ostateczna pozostaje w obrocie prawnym. Na decyzję tę skargę do NSA złożyli małżonkowie S. NSA wyrokiem z dnia 26 września 2003 r., sygn. akt. IV. SA 1893/02, uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ odwoławczy naruszył art. 138 § 2 k.p.a. uchylając sprawę do ponownego rozpoznania. W międzyczasie jednak, w wyniku decyzji uchylającej do ponownego rozpoznania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ponownie rozpoznał sprawę w I instancji i decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. umorzył postępowanie w sprawie, a odwołanie od tej decyzji, jeszcze przed wydaniem wyroku przez NSA w sprawie, sygn. akt. IV. SA 1893/02, złożyli małżonkowie S. Na skutek wymienionego wyroku pozostały do rozpoznania: odwołanie od decyzji nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie prowadzonych przy budynku robót oraz odwołanie od decyzji nr [...] nakazującej wykonanie inwentaryzacji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zatem w dniu [...] maja 2004 r. dwie decyzje nr [...] i [...] rozpoznające odwołania małż. S. i uchylające wymienione wyżej decyzje oraz umarzające postępowanie w obydwu sprawach. Uzasadnienie obu decyzji opiera się na stwierdzeniu, iż w obrocie prawnym pozostają pozwolenia na budowę, tj. decyzja nr [...] z dnia [...] czerwca 1996 r. i uzupełniająca decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 1997 r. obejmująca rozbudowę tarasu i schodów. Uznając, iż ostateczne pozwolenia na budowę, nie wyeliminowane dotychczas z obrotu prawnego i roboty podjęte na ich podstawie nie pozwalają na ingerencję organów nadzoru budowlanego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie obowiązku wykonania inwentaryzacji, a decyzją nr [...] umorzył postępowanie w sprawie robót prowadzonych przy rozbudowie budynku, przy czym w tym ostatnim przypadku uchylenie decyzji I instancji i ostateczne umorzenie postępowania zostało uzasadnione tym, iż decyzja organu I instancji zapadła przed wyrokiem NSA z dnia 26 września 2003 r., sygn. akt. IV. SA 1893/02, który uchylił decyzję będącą podstawą podjęcia ponownego postępowania przed organem I instancji, konieczne zatem stało się uwzględnienie tej okoliczności w obecnie podejmowanej decyzji nr [...]. Na obie te decyzje małżonkowie S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi, podnosząc, że nigdy nie wyrażali zgody na rozbudowę sąsiedniego budynku w zbliżeniu do ich nieruchomości, a organ nadzoru budowlanego II instancji, nie czekając na ustalenia odnoszące się do legalności pozwoleń budowlanych, których ma dokonać Sąd Administracyjny przedwcześnie umorzył sprawy. Skarga na decyzję nr [...] zarejestrowana została pod sygn. akt VII SA/Wa 1123/04, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumenty przytaczane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione z przyczyn formalnych. Postępowanie w sprawie zakończonej decyzją nr [...] musiało zostać w całości umorzone z tej przyczyny, iż toczyło się ono w oparciu o kasacyjną ostateczną decyzję organu II instancji, która została następnie wyeliminowana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2003 r. Z tej przyczyny postępowanie będące kontynuacją ustaleń decyzji kasacyjnej wyeliminowanej następnie przez Sąd, a tym samym pierwszoinstancyjna decyzja wydana w ponowionym postępowaniu straciły podstawę, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Nadto na skutek ustaleń przytoczonego wyroku i ustaleń poczynionych przez organ II instancji, iż roboty toczyły się na podstawie ważnych pozwoleń budowlanych, spełniona została przesłanka nakazująca umorzenie postępowania, co w zaskarżonej decyzji uczynił organ II instancji. Niezależnie od powyższego należy dodać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt IV SA 3334/03) w dniu 18 stycznia 2005 r. oddalił skargę małżonków S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zezwalającej na rozbudowę przedmiotowego budynku. Wyrok ten się uprawomocnił, zamknięte zaś nim zostało postępowanie wznowieniowe w sprawie zezwolenia decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1997 r., na rozbudowę budynku. W uzasadnieniu wyroku Sąd przesądził, że decyzja ta zapadła w zgodzie z przepisami prawa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.