VII SA/Wa 1123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 w/w ustawy. Przesłanką tą jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma fakultatywny charakter. W orzecznictwie wskazuje się, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku spoczywa więc na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, z 3 lipca 2007r. II OZ 550/07, z 25 sierpnia 2006r. IIOZ 802/06). Przedmiotem skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB W. z dnia [...] stycznia 2011r., którym organ I instancji ustalił dla M. K. opłatę legalizacyjną w wysokości 100.000 zł.. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniając wniosek M. K. podniosła, iż wstrzymanie wykonania postanowienia jest konieczne, bowiem z uwagi na treść art. 49 Prawa budowlanego nie jest możliwe wydanie decyzji o rozbiórce przed prawomocnym zakończeniem sprawy dotyczącej wysokości opłaty. Skarżąca nie wykazała natomiast, aby w wypadku niewstrzymania wykonania tego postanowienia mogła zaistnieć znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, a tylko wówczas możliwe jest wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.