VII SA/Wa 1124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. Ś. pełnomocnika z urzędu z Kancelarii Adwokackiej [...] W. : tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2008r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. o braku podstaw do stwierdzenia u H. M. choroby zawodowej: przewlekła choroba układu ruchu wywołana sposobem wykonywania pracy. W uzasadnieniu organ podał, że organy Inspekcji Sanitarnej i lekarze orzecznicy nie kwestionowali faktu występowania u H. M. o wielu poważnych schorzeń. Nie podważyli również jego prawa do wyrażania subiektywnego odczucia, że stwierdzone choroby mają bezpośredni związek z pracą zawodową, związaną z obsługą defektoskopu. Jednakże organ podniósł, że rozpoznanie i stwierdzenie chorób zawodowych jest ściśle powiązane z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. W oparciu o § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy uprawnione do orzekania jednostki służby zdrowia stwierdzą bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem jej wykonywania. Jednostki orzecznicze uprawnione do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych winny rozpatrzyć czy schorzenia stwierdzone u pacjenta są wymienione w wykazie chorób zawodowych, a czynniki środowiska pracy ujęte w wykazie chorób zawodowych, występują jako czynnik sprawczy choroby. W przedmiotowej sprawie lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z wywiadem, dokumentacją medyczną oraz z oceną narażenia zawodowego rozpatrzyli możliwość ewentualnej etiologii zawodowej rozpoznanych schorzeń pod kątem narażenia na wyszczególnione w wykazie chorób zawodowych czynniki środowiska pracy tj. hałas, obciążenie narządu ruchu oraz możliwość zatrucia substancjami chemicznymi uznając, że brak jest podstaw do rozpoznania u H. M. choroby zawodowej. Znany im był także podnoszony przez skarżącego fakt pracy przy obsłudze defektoskopu na stanowisku kontrolera jakości – a więc w narażeniu na oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego. Jednakże oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego nie jest czynnikiem środowiska pracy, wymienionym w wykazie chorób zawodowych, a schorzenia rozpoznane u H. M. tj. arytmia komorowa, nadciśnienie tętnicze, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądka, przerost prostaty, wodniak jądra, kamica nerkowa, zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatia kręgosłupa nie są zawarte w obowiązującym wykazie chorób zawodowych. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł H. M. zarzucając organowi nieudolność i podkreślając fakt swojej pracy w warunkach oddziaływania pola elektromagnetycznego i skutki tego oddziaływania. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny stosownie do przysługujących mu uprawnień określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych kontroluje zaskarżoną decyzję w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy co wynika z zapisu art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga została oddalona. W ocenie sądu zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz poprzedzająca ją decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. z dnia [...] marca 2008r. orzekające o nie stwierdzeniu u H. M. choroby zawodowej nie naruszają prawa. Chorobą zawodową jest bowiem tylko taka choroba która spełnia wymogi § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. z 2002r. nr 13, poz. 1115). W świetle tego przepisu za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia, jeśli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. U skarżącego stwierdzono zespół bólowy lędźwiowy u osoby ze zwyrodnieniem kręgosłupa, dyskopatią, oraz przebyty uraz barku lewego z ograniczeniem ruchowości w tym stawie – co zostało wskazane w orzeczeniach jednostek organizacyjnych uprawnionych zgodnie z § 7 rozporządzenia pracy, przy czym orzeczenia lekarskie tych jednostek wiążą organ orzekający. Choroby stwierdzone u skarżącego nie są wymienione w powołanym wyżej wykazie chorób zawodowych, zatem organy nie mogły uznać ich za chorobę zawodową bez względu na to czy warunki pracy wpływały niekorzystnie na te schorzenia. Należy podnieść, że decyzja administracyjna w niniejszej sprawie została wydana na podstawie wymaganych prawem orzeczeń lekarskich właściwych placówek służby zdrowia, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w oparciu m. in. o Kartę Oceny Narażenia Zawodowego co nakazuje sądowi stwierdzić, że wydanie zaskarżonej decyzji nie było dotknięte naruszeniem prawa. Z tych wszystkich względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.