VII SA/Wa 1126/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. T., W. G., B. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać skarżącemu W. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, jest inwalidą I grupy wymagającym stałej opieki i ciągłej rehabilitacji. Skarżący posiada udział (1/4) we współwłasności nieruchomości składającej się z domu o powierzchni 182 m2 i działki o pow. 927 m2. W. G. wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 4236 zł netto miesięcznie. Jako comiesięczne stałe wydatki skarżący wymienił: koszty rehabilitacji – 1600 zł, opłaty związane z utrzymaniem domu (gaz, prąd, telefon) – 700 zł, wydatki na leki - 150 zł, spłata kredytu zaciągniętego na studia syna i na leczenie – 1155 zł. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...) wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i rodzinną skarżącego przedstawioną w złożonym wniosku i dodatkowych dokumentach uznać należy, iż uzasadnione jest przyznanie W. G. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, nie jest on bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).