VII SA/Wa 1128/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). Zaskarżoną decyzją z dnia (...) lutego 2011r., nr (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania B. R., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) grudnia 2010r., nr (...), umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia legalności budynku mieszkalnego na terenie działki położonej przy ul. (...) w (...). W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg postępowania. Wskazał, że w sprawie legalności opisanego wyżej budynku wszczęto postępowania w związku z wnioskiem B. R. Organ pierwszej instancji ustalił, że budynek jednorodzinny mieszkalny powstał na podstawie decyzji pozwolenia na budowę Burmistrza Gminy (...)nr (...) z dnia (...) lipca 1999r., inwestor w dniu (...) października 2006r., zawiadomił o zakończeniu budowy, a właściwy organ nie wniósł od tego sprzeciwu. W takim stanie sprawy zapadła decyzja organu pierwszej instancji wyżej opisana. Organ II instancji stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji odpowiada przepisom prawa. Inwestycja, w sprawie której wszczęto postępownie przed organem nadzoru budowlanego jest legalna, zatem postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Organ podkreślił, że w odwołaniu B. R. nie kwestionuje ustaleń organu pierwszej instancji zaś nawiązuje do innego obiektu tj. wiaty ale w tym zakresie toczy się odrębne postępowanie ((...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł w decyzji nr (...) z dnia (...) lutego 2011r.). Ponadto organ wskazał, że w trybie art. 304 § 2 k.p.k skarżący może samodzielnie zawiadomić organy ścigania, o ile podejrzewa popełnienie przestępstwa przez funkcjonariusza publicznego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję wniósł B. R., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że uzasadnienie swojego stanowiska przedstawi w późniejszym czasie. Sąd stwierdza, że skarżący nie przedstawił uzasadnienie skargi do czasu rozprawy sądowej. Pełnomocnik skarżącego (z urzędu) na rozprawie poparł skargę, podkreślając związanie stanowiskiem skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Jak zasadnie zauważył organ II instancji już w odwołaniu skarżący nie kwestionuje ustaleń właściwych dla tej sprawy, a formułuje zarzuty dotyczące innego obiektu wiaty, której byt prawny badany jest w innej sprawie. Także w toku niniejszego postępowania sądowego, nie zastały przedstawione żadne zarzuty strony skarżącej dotyczące zaskarżonej decyzji. Sąd poddał zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji kontroli, mając na uwadze, że zgodnie z przepisem 134 § 1 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami skargi, a zatem także ich brakiem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja, organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa – art. 83 ustawy Prawo budowlane i art. 105 k.p.a. Po wszczęciu postępowania, w przedmiocie legalności budynku położonego na działce przy ul. (...) w (...), organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe. Ustalił legalność tego obiektu w świetle ustawy Prawo budowlane, wobec tego, że powstał na postawie pozwolenia na budowę, a do jego użytkowania przystąpiono po właściwym zawiadomieniu. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji - w opisanych wyżej okolicznościach sprawy, ingerencja organu nadzoru budowlanego stała się bezprzedmiotowa, zatem prawidłowo doszło do umorzenia postępowania. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).