VII SA/Wa 113/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe II. zwrócić skarżącemu J.K. ze środków budżetowych – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi W dniu 27 grudnia 2011r. J.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2011r. Nr [...] umarzającej w części dotyczącej płyt żelbetowych przy wjeździe na teren posesji przy ul. [...] w [...], postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie dwóch wjazdów na teren nieruchomości przy ul. [...] w [...], złożonych z dwóch bram wjazdowych o szerokości 2,5m oraz płyt żelbetowych przy wjeździe na teren posesji. W dniu 15 lutego 2012r. skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł. Pismem z dnia 15 lutego 2012r. skarżący złożył również formularz w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie pismem z dnia 7 marca 2012r. skarżący wycofał swoją skargę na wskazane powyżej orzeczenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu pisma skarżący wskazał, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] lutego 2012r. nową decyzję Nr [...] w tej samej sprawie, podtrzymującą, poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] września 2011r., lecz szerzej uzasadnioną. W tym samym piśmie skarżący wycofał również swój wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2012r. Sąd, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawił w aktach sprawy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało potraktować jako dopuszczalne i wiążące, a tym samym uznać za skuteczne. Sąd nie stwierdził bowiem, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w cyt. powyżej przepisie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonej opłaty sądowej Sąd orzekł kierując się treścią art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej powyżej ustawy.