VII SA/Wa 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W. M. w [...] w dniu 12 grudnia 2013 r. złożyła skargę administracyjna na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestorowi – F. [...]. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie kamienicy z lokalami usługowymi w parterze wraz z budową garażu w poziomie piwnic i zadaszeniem wewnętrznego dziedzińca na poziomie pierwszej kondygnacji, zlokalizowanej na działkach ew. [...] z obrębu [...], przy ul. P. w [...] W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że utrzymanie przez Wojewodę [...] w mocy decyzji Prezydenta [...] daje inwestorowi możliwość prowadzenia robót budowlanych, co naraża skarżącego na poważne szkody wynikające z faktu prowadzenia robót budowlanych w bezpośredniej bliskości budynku przy ul. H. – naruszenia stabilności budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasdnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest celowe. Odnosząc powyższe uwagi do niniejsze sprawy należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w sposób rzeczowy uzasadniony. Samo oświadczenie strony skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej poważne szkody jest w tym zakresie niewystarczające. Strona skarżąca nie wyjaśniła konkretnie, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody i jej uprawdopodobnienie uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku. Nie wystarczy bowiem samo oświadczenie strony aby wstrzymać wykonanie decyzji – oświadczenie to powinno zostać poparte stosownymi dowodami i argumentacją. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.