VII SA/Wa 1130/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność postanawia odrzucić skargę W dniu 9 lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność. Powyższą uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, działając na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), uznało za nieuzasadnione zażalenie lekarza Z. K. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2007 r. o uchylenie uchwały z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle ustalonego stanu faktycznego nie ulega wątpliwości, że zaskarżona przez Z. K. uchwała Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność została podjęta w trybie art. 37 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Zażalenie przewidziane w tym przepisie jest swoistym środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu administracji publicznej. Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub dokonania czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu składającego zażalenie o sposobie jego załatwienia, co w przypadku kolegialnych organów przybiera formę uchwały. Jednakże uchwała taka, która w istocie stanowi właśnie zawiadomienie o sposobie rozstrzygnięcia kwestii spóźnienia organu pierwszej instancji nie podlega skardze do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.