VII SA/Wa 1130/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak :[...] w przedmiocie : wymierzenia kary pieniężnej w związku z faktem rozpoczęcia działalności w zakresie obrotu żywnością bez urzędowego zatwierdzenia zakładu postanawia : przyznać M. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z faktem rozpoczęcia działalności w zakresie obrotu żywnością bez urzędowego zatwierdzenia zakładu. Orzeczenie niniejsze stało się prawomocne od dnia 20 listopada 2009 r. W dniu 31 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez M. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2010 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania, czy zamierza podjąć dalsze czynności w sprawie i ewentualnie jakie, np. wniesienie skargi kasacyjnej, skargi o wznowienie postępowania sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem ujemnych skutków prawnych. W dniu 19 lipca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo w którym wnioskodawca wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie fachowego pełnomocnika, gdyż chciałby przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wnieść skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku. Oświadczył, iż nie wyklucza jednak możliwości wznowienia postępowania sądowego i uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie, ale decyzję ostateczną pozostawia pełnomocnikowi. Wnioskodawca stwierdził, że nie potrafi określić w sposób precyzyjny rodzaju czynności, które będzie zmuszony podjąć. Z tego względu, rozpoznano wniosek wnioskodawcy w niniejszej sprawie i zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji finansowej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 560,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że dochód obciążony jest alimentami na rzecz córki w kwocie 540,00 złotych z kosztami komorniczymi. Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Z nadesłanych do sprawy sygn. akt (VII SA/Wa 892/10) w dniu 19 lipca 2010 r. dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z tylko dochodów uzyskiwanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z której w 2009 r. uzyskał dochód w wysokości 6.749,57 złotych, co miesięcznie daje kwotę w wysokości 562,46 złotych. Na potwierdzenie wysokości uzyskiwanego dochodu wnioskodawca dołączył roczne zeznanie podatkowego za 2009 r. Wnioskodawca podał, że mieszka w domu, na zakup którego zaciągnął kredyt, a miesięczna rata spłaty kredytu wynosi około 1.850,00 zł. Oświadczył, że jego miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu wynoszą 150,00 złotych tytułem opłat za energię elektryczną, 28,00 złotych za telefon, 49,00 złotych za internet, co w sumie stanowi kwotę w wysokości 227,00 złotych. Dodał, że ponosi także roczne koszty związane z utrzymaniem domu w wysokości 531,00 złotych tytułem podatku od nieruchomości, 135,00 złotych tytułem opłat za użytkowanie wieczyste, 180,00 złotych tytułem ubezpieczenia domu oraz 3.000,00 złotych za ogrzewanie. Wskazał, że z uwagi na bardzo niskie dochody miesięczne na zakup żywności przeznacza miesięcznie 200-250,00 złotych, zakup odzieży 10,00 - 20,00 złotych, środków chemicznych 20,00 - 40,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że posiada samochód ciężarowy marki ford transit z 1989 r. o wartości rynkowej około 3.000,00 złotych, gdyż jest on mu niezbędny w prowadzonej działalności handlowej. Koszt utrzymania samochodu wynosi 950,00 złotych tytułem ubezpieczenia rocznego oraz 150,00 złotych miesięcznie na zakup paliwa. Wnioskodawca podał, że jest także współwłaścicielem Fiata Punto z 1995r. o wartości rynkowej około 3.000,00 złotych, którego kosztów utrzymania nie ponosi, gdyż rzadko go używa oraz Fiata Uno z 1985 r., który nie stanowi żadnej wartości rynkowej. Wnioskodawca wskazał, że uzyskiwał pomoc od rodziny w postaci nieoprocentowanych pożyczek gotówkowych w kwocie 8.400,00 złotych oraz 5.000,00 złotych, dzięki czemu pomimo ujemnego bilansu finansowego udało mu się utrzymać ciągłość spłaty kredytu i nie stracić domu. Zaznaczył, że pożyczki te jest zobowiązany zwrócić w możliwie najkrótszym terminie, który na chwilę obecną niemożliwy jest do określenia. Ponadto dodał, że otrzymał kredyt w rachunku bieżącym na kwotę 10.000,00 złotych oraz limit na karcie kredytowej w kwocie 6.000,00 złotych. Zaznaczył, że oba limity są w pełni wykorzystywane, co niewątpliwie umożliwiło mu zachować płynność finansową i uchroniło przed koniecznością ogłoszenia bankructwa. Wnioskodawca do dodatkowych wyjaśnień dołączył akt notarialny przewłaszczenia prawa wieczystego użytkowania i własności budynków, wyciąg z rachunku bankowego w banku spółdzielczym za okres od 1 kwietnia do 13 lipca 2010 r., wyciąg z rachunku bankowego w ING Banku za okres od 5 maja do 5 lipca 2010 r. oraz zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2009 r. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uznano, że wnioskodawca przy wykazanym miesięcznym dochodzie i posiadanym zadłużeniu zarówno w bankach jak i u rodziny, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca utrzymuje się przy pomocy limitów przyznanych na rachunku bankowym i karcie kredytowej oraz rodziny, dzięki czemu zachował płynność finansową i uchronił się przed koniecznością ogłoszenia bankructwa. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze względu na zaznaczenie przez wnioskodawcę, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu dokonano wyboru i ustanowiono radcę prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.