VII SA/Wa 1130/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku aplikanta radcowskiego S. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. przyznano H. D. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został r.pr. S. J.. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 10 grudnia 2014 r. stawił się aplikant radcowski S. C., działający z substytucji pełnomocnika wyznaczonego z urzędu (pełnomocnictwo substytucyjne na karcie nr 69 akt sprawy). W trakcie rozprawy aplikant radcowski S. C. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony radca prawny. Przez wyznaczonego radcę prawnego rozumieć należy radcę wskazanego przez okręgową izbę radców prawnych (art. 253 ustawy). W niniejszej sprawie OIRP w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczyła radcę prawnego S. J., tylko jemu zatem mogłoby zostać przyznane wynagrodzenie na podstawie art. 250 ustawy. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy również, iż przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego radcy prawnego i na podstawie złożonego przez niego oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 listopada 2014 r. I OZ 1001/14, z dnia 22 grudnia 2010 r. II OZ 1288/10 Lex nr 743771, z dnia 17 marca 2010 r. I OZ 184/10 Lex nr 604418). Z tego względu, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.