VII SA/Wa 1131/06
WyrokWSA w Warszawie2006-10-05
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Jolanta Zdanowicz, Mariola Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli w obrocie prawnym nie istnieje akt, który miałby być przedmiotem takiego postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji zasadnie odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, gdy w obrocie prawnym nie istnieje akt, który miałby być badany pod kątem przesłanek nieważności. Brak takiego aktu stanowi przesłankę przedmiotową do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 k.p.a.Stan faktyczny
Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności zgody Urzędu Miasta na wykonanie robót budowlanych związanych z budową bramy wjazdowej. Organ pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, że pismo Urzędu Miasta nie jest decyzją administracyjną. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że w obrocie prawnym nie istniała decyzja, której nieważność można by stwierdzić.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi P O na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2006r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności skargę oddala.
VII SA/Wa 1131/06
Uzasadnienie
Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) lutego 2006r. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku J P i Piotra O w sprawie stwierdzenia nieważności zgody Urzędu Miasta (...) na wykonanie robót budowlanych związanych z budową bramy wjazdowej i wejścia na teren zabudowy mieszkaniowej na terenie nr (...) przy ulicy (...) w (...).
W niniejszej sprawie organ I instancji przyjął zgłoszenie budowy bramy wjazdowej i wejścia na teren zabudowy mieszkaniowej przy ulicy (...) w (...) nie wydając w sprawie żadnego aktu prawnego, którego mogłoby dotyczyć żądanie o unieważnienie. Organ administracji załatwił sprawę w sposób inny niż wydanie decyzji. W tej sytuacji organ uznał, iż brak jest przyczyn podmiotowych do prowadzenia postępowania zgodnie z wnioskiem. Pismo z dnia (...) marca 2000r., którego stwierdzenia nieważności żądali wnioskodawcy jest jedynie pismem informującym, a zawarta w nim treść nie wynika z przepisu prawnego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P O. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazał, że sporna brama została wykonana na skrzyżowaniu dróg gminnych bez pozwolenia na budowę. W sprawie naruszono przepis art. 30 ust. la, gdyż inwestor nie przedstawił prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) kwietnia 2006r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wskazał, iż art. 30 ustawy Prawo budowlane reguluje sprawy związane z inwestycjami budowlanymi wymagającymi jedynie zgłoszenia zamiaru ich realizacji. Przepisy Prawa budowlanego nie przewidują pozytywnych rozstrzygnięć administracyjnych w sprawie zgłoszenia. W ocenie organu pismo Urzędu Miasta (...) z dnia (...) marca 2000r. poświadcza jedynie pozytywne przyjęcie zamiaru realizacji inwestycji . Nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów kpa. Zasadnie zatem zastosowano w sprawie art. 157 § 3 kpa.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P O. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów
VII SA/Wa 1131/06
postępowania, a w szczególności art. 7, 9 i art. 138 § 2 kpa poprzez uchybienie obowiązkowi załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Wskazał, iż zrealizowana inwestycja w postaci bramy wjazdowej i wejścia na teren zespołu zabudowy mieszkalnej została zakwalifikowana jako nie wymagająca zgłoszenia w myśl przepisów art. 30 Prawa budowlanego. Organ wyraził tzw. "milczącą zgodę" na inwestycję, gdyż nie wydano żadnej decyzji administracyjnej. Organy I i II instancji ograniczyły się jedynie do stwierdzenia iż nie istnieje decyzja, której nieważność można byłoby stwierdzić.
Mając powyższe na uwadze skarżący wskazał, iż przedmiotem sprawy jest wskazana wyżej inwestycja, która wprowadziła ograniczenie w dostępie do ulicy (...). Tym samym stanowi znaczną uciążliwość dla nieruchomości skarżącego. Ponadto inwestor nigdy nie dysponował nieruchomością na cel budowlany. Właścicielem drogi była Gmina (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z treścią art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, z tym, że organ zgodnie z zapisem § 3 wyżej cytowanego przepisu odmawia wszczęcia postępowania, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (patrz m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01.07.1998 r. sygn. akt III SA 1342/97; wyrok NSA z dnia 22.09.1999 r. sygn. akt IV SA 1400/97).
W niniejszej sprawie, w dacie wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji (także w momencie wydania poprzedzającej ją decyzji przez Wojewodę (...)) nie istniała w obrocie prawnym objęta wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności decyzja Urzędu Miasta (...) z dnia (...) marca 2000r. zezwalająca na budowę bramy na skrzyżowaniu dróg stanowiących własność Gminy (...). Pismo z dnia (...) marca 2000r. potwierdza jedynie skuteczne
VII SA/Wa 1131/06
przyjęcie zgłoszenia zamiaru budowy przez organ. Przepisy ustawy z dnia (...) lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) nie przewidują w przypadku przyjęcia zgłoszenia nie tylko potwierdzenia tego faktu decyzją administracyjną, ale nawet nie wymagają potwierdzenia w formie pisemnej.
Tak więc zdaniem Sądu, zaistniały przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji na podstawie art. 157 § 3 kpa z przyczyn przedmiotowych, bowiem w dacie badanej decyzji nie funkcjonował w obrocie prawnym i nie wywoływał skutków prawnych akt, który miał być badany w aspekcie przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa.
Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło