VII SA/Wa 1134/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2010 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie skierowania obowiązku do wykonania zastępczego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., po rozpatrzeniu zażalenia zainteresowanego, utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., w przedmiocie skierowania do wykonania zastępczego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] października 2004 r., a nałożonego ostateczną decyzją PINB z dnia [...] lutego 2004 r., nakazującą A. M. przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia suszarni samowolnie zaadaptowanego na lokal mieszkalny Nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wobec niewykonania przez zobowiązanego obowiązku nałożonego decyzją ostateczną, organ administracji po upomnieniu wzywającym, wystawił tytuł wykonawczy i nałożył grzywnę w celu przymuszenia, zaś wobec dalszego niewykonania obowiązku, skierował egzekwowany obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania, do wykonania zastępczego. Organ odwoławczy podzielił to stanowisko bowiem organ egzekucyjny skutecznie doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego wraz z postanowieniem, którego wydanie nastąpiło ze względu na uchylenie się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku. Skargę sądową na postanowienie organu odwoławczego wniósł A. M. podkreślając, że decyzja nakładająca obowiązek została wydana z rażącym naruszeniem prawa, przy braku dokumentacji, a jedynie na podstawie relacji działaczy spółdzielni. Skarżący twierdzi, że w chwili obecnej nie wiadomo jaki był stan pierwotny do którego należy przywrócić przedmiotowy lokal, a decyzję wydano na podstawie prawa budowlanego z 1994 r., choć inwentaryzacja powykonawcza lokalu była sporządzona w 1993 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez organ egzekucyjny w związku z niewykonaniem przez zobowiązanego obowiązku nałożonego decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia suszarni, samowolnie zaadaptowanego na lokal mieszkalny. Prowadzone postępowanie, pomimo zastosowania różnych czynności tj. upomnienia wzywającego do wykonania obowiązku, wystawienia tytułu wykonawczego Nr [...] i nałożenia grzywny w celu przymuszenia, nie doprowadziło do wykonania obowiązku przez skarżącego. Wobec powyższego organ egzekucyjny skierował egzekwowany obowiązek do wykonania zastępczego zgodnie z normą zawartą w art. 127 i 128 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 229/2005, poz. 1954). Zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa w decyzji nakładającej obowiązek na skarżącego nie podlegają kontroli ani organu egzekucyjnego, dla którego z mocy art. 29 § 1 ustawy egzekucyjnej, badanie zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym jest niedopuszczalne, ani kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu dotyczącym postanowienia Nr [...], bowiem decyzja nakładająca obowiązek była decyzją ostateczną, nie wzruszoną w trybach przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Wobec braku podstaw do kwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).