VII SA/Wa 1135/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.), oraz na podstawie art 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla J. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: [...]I J. W. [...]- [...] T., ul. [...], na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego - XIII) wraz z infrastrukturą towarzyszącą (miejsca parkingowe, dojścia, dojazdy, osłona śmietnikowa, odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych do szczelnych zbiorników na wody opadowe) na działce ew. nr [...] w T. przy ul. [...] o następujących wskaźnikach technicznych budynku: powierzchnia zabudowy - 591,10 m2, powierzchnia użytkowa - 1781,57 m2, kubatura- 7334,00 m3, ilość lokali mieszkalnych - 34 szt. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpatrywanej sprawie inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany w czterech egzemplarzach, zawierający wymagane uzgodnienia, sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Osoby te dołączyły oświadczenia 0. sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W projekcie budowlanym znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b) Prawa budowlanego. Inwestycja objęta projektem budowlanym nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397) 1. zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Inwestycja ta nie oddziaływuje na obszary NATURA 2000. Organ I instancji ustalił ponadto, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. (obszar administracyjny granic miasta) zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w T. Nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] października 2007r. Inwestycja została przewidziana na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i/lub zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami jako funkcją dopuszczalną oznaczonym na rysunku planu symbolem [...]. Przy projektowaniu zagospodarowania działki ew. nr [...] uwzględniono, że zgodnie z wyżej wymienionym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego część tej działki (od strony działki ew. nr [...]) znajduje się na terenie przeznaczonym pod drogę wewnętrzną pieszo - jezdną oznaczoną w planie symbolem [...], a także że fragmenty tej działki od strony ul. [...] znajdują się na terenie przeznaczonym pod drogę publiczną klasy drogi zbiorczej oznaczoną symbolem [...] i na terenie przeznaczonym pod drogę publiczną klasy drogi dojazdowej oznaczoną symbolem [...] (ścięcie narożników pod tzw. trójkąty widoczności). Usytuowanie budynku i urządzeń z nim związanych jest zgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Odległość ściany projektowanego budynku od granicy działki ew. nr [...] (to jest granicy pomiędzy działką ew. nr[...], a [...]) wynosi 8,5 m, a od istniejącego budynku na działce ew. nr [...]- 13 m. Z analiz zawartych w projekcie wynika, że lokalizacja projektowanego budynku nie narusza przepisów § 13 i § 60 ww. rozporządzenia, projektowany budynek nie przesłania okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach sąsiednich i nie powoduje skrócenia czasu nasłonecznienia dla pokoi w tych budynkach poniżej wymaganej wartości. Projekt budowlany został pozytywnie uzgodniony pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] wniosła M. S. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] i, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe ustalenia dokonane przez organ I instancji i wskazał, że z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt. 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. nr 120 poz. 1133) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wymagane opinie, uzgodnienia. Z § 6 pkt 10a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w T. [...] z dnia [...] lipca 2007 r. (Dz.U. Woj. [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] października 2007 r.) znajduje się zapis zgodnie z którym, "określa się strefy potencjalnego oddziaływania uciążliwego linii kolejowej o szerokości 100 m w każdą stronę licząc od torów szlakowych, w których obowiązuje: zakaz lokalizowania budynków związanych ze stałym lub czasowym przebywaniem dzieci i młodzieży". Odnosząc się do powyższego zapisu uznać należy, że nie stanowi on o zakazie lokalizacji budynków na pobyt stały lub czasowy dzieci lub młodzieży ale wyraźnie mówi, iż jest to zakaz lokalizacji budynków związanych z pobytem stałym lub czasowym dzieci lub młodzieży. Uznać należy, że do takiej kategorii budynków zaliczamy: przedszkola, żłobki, szkoły, uczelnie, internaty i inne placówki młodzieżowe. Tym samym powyższy zapis nie odnosi się lokalizacji zamierzonej przez inwestora . Organ odwoławczy uznał, że sporna inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w T. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. (Dz.U. Woj. [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] października 2007 r.). Działka na której jest zlokalizowana inwestycja znajduje się w rejonie planistycznym oznaczonym symbolem K, dla którego ustalono przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i jednorodzinną z usługami jako funkcją dopuszczalną. Ponadto inwestycja nie jest zaliczana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie stworzy również zagrożenia dla działek sąsiednich. Organ odwoławczy odniósł się również do zarzutów zawartych w odwołaniu i uznał je za nieuzasadnione. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesionej przez M.S. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji zarzucając organom naruszenie przepisów prawa materialnego - art 4, art 7 ust 1, art 33 ust. 1, art. 34 ust. 3 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1 lit d Prawa budowlanego polegające na utrzymaniu w mocy pozytywnej dla inwestora decyzji pomimo niedostatecznego, w tym co najmniej przedwczesnego posłużenia się przez inwestora oświadczeniem o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uznaniu przez organy administracji tego prawa pomimo, iż realizacja przedmiotowej inwestycji wywiera wpływ na prawo własności do działki [...]. Naruszenie ww. przepisów polegało również na nieuzasadnieniu w sposób właściwy, że przedmiotowy budynek spełnia wymogi w zakresie warunków zdrowotnych i ochrony środowiska oraz ochrony uzasadnionych praw osób trzecich, niewykazaniu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkich warunków jakie powinien spełniać inwestor w myśl Prawa budowlanego oraz rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwłaszcza w zakresie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego z inwestycją oraz zachowania wymogów w zakresie liczby miejsc parkingowych oraz nie ustosunkowaniu się w decyzji do faktu, że projektowany i realizowany (początkowa faza) budynek istotnie koliduje z otaczającą zabudową terenu i nie wykazaniu , że budynek zawierający 4 kondygnacje + poddasze spełnia wymogi dopuszczalności takiej zabudowy. Podniosła naruszenie § 57 i nast. ww. rozporządzenia polegającego na nie przeprowadzeniu linii krzywej światła, która wykazałaby, że w budynku skarżącej będzie wymagany dostęp światła dla ludzi stale w nim przebywających. Zarzuciła naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 87 Konstytucji RP polegającego na nieuzasadnionym utrzymaniu w mocy decyzji organu I-ej instancji pomimo tego, że wątpliwości budzi zgodność projektowanego budynku z wymogami ładu przestrzennego, a ponadto przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r .o drogach publicznych i kodeksu drogowego poprzez nieprawidłowe, a w każdym razie przedwczesne uznanie za wystarczające przyjęcie, że sprawa drogi wewnętrznej oraz miejsc postojowych przyjęte w sprawie nie narusza prawa własności skarżącej. Skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności: art. 6-10 kpa polegającego na naruszeniu podstawowych zasad kodeksu postępowania administracyjnego, art. 77§ 1 kpa w zw. z art. 7 kpa polegającym na niedokładnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, art.80 kpa polegającego na nieoparciu rozstrzygnięcia na całokształcie materiałów sprawy z pominięciem okoliczności na które skarżąca powoływała się w odwołaniu i które mogą mieć wpływ istotny na jej prawa, a ponadto art. 97 § 1 pkt. 4 kpa polegającego na niezawieszeniu postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w [...], czy skarżącej powinna być zwrócona działka nr ew. [...] co do której nie wiadomo, czy wchodzi ona w skład działki nr ew. [...] co może rzutować na odległość budynku realizowanego przez w stosunku do działki skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). W sprawie niniejszej tego rodzaju uchybienia nie wystąpiły co czyni skargi nieuzasadnionymi. Przedmiotem oceny Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla J. W. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: [...] J. W. [...]-[...] T., ul. [...], na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kategoria obiektu budowlanego - XIII) wraz z infrastrukturą towarzyszącą (miejsca parkingowe, dojścia, dojazdy, osłona śmietnikowa, odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych do szczelnych zbiorników na wody opadowe) na działce ew. nr [...] w T. przy ul. [...]. Podstawowym zadaniem organu architektoniczno-budowlanego udzielającego pozwolenia na budowę jest zbadania zamierzenia inwestycyjnego w zakresie jego zgodności z przepisami Prawa budowlanego( art. 32 oraz 35 Prawa budowlanego) oraz przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm). W tym zakresie nie budzą żadnych zastrzeżeń Sądu ustalenia organów z których wynika , że projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w T. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. (Dz.U. Woj. [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] października 2007 r.). Działka na której jest zlokalizowana inwestycja znajduje się w rejonie planistycznym oznaczonym symbolem K, dla którego ustalono przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i jednorodzinną z usługami jako funkcją dopuszczalną. Inwestycja objęta projektem budowlanym nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397) i zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach a nadto nie oddziaływuje na obszary NATURA 2000. Przedstawiony do akceptacji organowi architektoniczno-budowlanemu projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, posiada niezbędne opinie i uzgodnienia, spełnia wymogi określone w art. 34 Prawa budowlanego i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Nadto inwestorka złożyła wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej. W tym miejscu należy podnieść, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania prawdziwości złożonego przez inwestorkę oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki nr [...] objętej inwestycją, zaś projekt zagospodarowania terenu nie wskazuje aby inwestycja miała poza granicę tej działki wykraczać. Prawo własności inwestorki do działki nr [...] wynika z aktu notarialnego A [...] z dnia [...] października 2011 r. i powyższy stan prawny nie został skutecznie wzruszony prawomocnym orzeczeniem Sądu. Zainicjowane przez skarżącą postępowanie sądowe o wydanie pasa gruntu objętego działką nr ew. [...] ( bezpośrednio oddzielającą nieruchomość inwestorki i skarżącej), zakończyło się oddaleniem powództwa Obecnie w toku pozostaje sprawa o zasiedzenie tejże nieruchomości. Na uwagę zasługuje jednak fakt, iż spory własnościowe dotyczące sąsiedniej do zainwestowanej nieruchomości pozostaję bez wpływu na postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, zaś organ architektoniczno- budowlany zobowiązany jest uwzględniać stan prawny obowiązujący w dacie orzekania, a ten nie budzi wątpliwości. Należy także podkreślić, iż toczące się postępowania dotyczące własności działki nr [...] nie stanowią prejudykatu uzasadniającego zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Należy także zauważyć, iż po zmianie ustawy Prawo budowlane z 27 marca 2003r. ( Dz.U z 2003r. Nr 80, poz. 718) w świetle art. 35 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany przed udzieleniem pozwolenia na budowę ma obowiązek jedynie sprawdzenia zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przy czym projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno-budowlanymi (np. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). W tym zakresie organy obu instancji dokonały wnikliwej analizy zgodności projektu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., nr 75, poz. 690 ze zm.) stwierdzając, iż odpowiada on prawu. Projekt budowlany, wbrew twierdzeniu skarżącej, zawiera także analizę nasłonecznienia budynku skarżącej opracowaną przez uprawnionego projektanta, z której wynika, że projektowana inwestycja spełnia wymagania wynikające z par. 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Należy przy tym zauważyć, iż skarżąca nie przedstawiła w toku postępowania dowodów podważających ustalenia tej analizy, a w związku z tym organ dokonał jej oceny jako jedynego dowodu na te okoliczność. Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.) część rysunkowa projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją powinna zawierać między innymi: -orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata; -granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary. W tym zakresie także projekt podlegający zatwierdzeniu przez organ architektoniczno-budowlany nie budzi wątpliwości. Budynek projektowany zlokalizowany jest w odległości 4,10 m od południowej granicy działki oraz 4 m od projektowanego w planie ciągu pieszo-jezdnego. Odległość od budynku skarżącej wynosi 13 m. Dla budynku w którym przewidziano 34 mieszkania zaprojektowano 34 miejsca parkingowe ( w tym jedno dla osoby niepełnosprawnej) sytuując je w północno-zachodniej części działki, podczas gdy działka skarżącej znajduje się od strony wschodniej. Z tych wszystkich względów należy uznać zgłoszone w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego za nieuzasadnione. Brak jest także podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organy postępowania wyjaśniającego. Wręcz przeciwnie organy wykonały wszystkie czynności sprawdzające narzucone im przepisami Prawa budowlanego oraz przywołanych powyżej rozporządzeń wykonawczych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, 77 i 80 kpa, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji rzetelne i ustosunkowujące się do zarzutów odwołania spełnia wymagania art. 107 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.