VII SA/Wa 1135/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P Ł na pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] z [...] marca 2017 roku, nr. [...] w przedmiocie określenia wysokości zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: odrzucić skargę Pismem z 18 kwietnia 2021 r. P Ł (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zatytułowaną "Pozew o uznanie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] za nieważne" w której wystąpił o unieważnienie decyzji. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...], wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn., Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji tych sądów został określony przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196, dalej: "k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismo dotyczące zawiadomienia strony o zakończeniu postępowania dowodowego nie jest zatem aktem administracyjnym, ani czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przytoczonym art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności, nie jest ono decyzją administracyjną, ani postanowieniem, na które służy zażalenie bądź innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie należy podkreślić, że brak zawiadomienia o zakończeniu postępowania, jak i o zebraniu dowodów i pouczenia o możliwości wypowiedzenia się co do nich, mogą stanowić przesłankę do uchylenia końcowego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny, jednakże samoistnie, zawiadomienia, nie mogą stanowić przedmiotu skargi, a tym samym kontroli czynionej przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi są pisma organu z [...] marca 2017 r. dotyczące zawiadomienia skarżącego o zakończeniu postępowań dowodowych o numerach od [...] do ...[...], w których wyznaczono P Ł 7 – dniowy termin na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Oznacza to, że pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] nie mieści się w żadnej, z określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., form działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowej. Jedynym celem tego pisma było poinformowanie strony o konsekwencjach zakończenia postępowania dowodowego w celu umożliwienia podjęcia przez skarżących działań ukierunkowanych na obronę ich praw. Dopiero wynik przeprowadzonego w tym zakresie postępowania, wydanie postanowienia, bądź decyzji administracyjnej może być przedmiotem skargi do Sądu. W świetle powyżej przytoczonych przepisów p.p.s.a. czynności powyższego organu nie mieszczą się we właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Nie należą one bowiem do sfery działalności administracji publicznej, nad którą sądy te sprawują kontrolę. Nie mogą one zatem stać się przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.